Thursday, 21 October 2021

Future Politics


Text Formatted

കര്‍ഷക സമരം മുന്‍നിര്‍ത്തി
​​​​​​​ഭാവി രാഷ്ട്രീയത്തിന് ഒരാമുഖം

കര്‍ഷക പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ തല്‍ക്കാല പരിസമാപ്തി എന്തുതന്നെയായാലും ആധുനിക ഇന്ത്യയുടെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിലെ പുതിയ വഴിത്തിരിവിനെ കുറിക്കുന്ന മഹാസംഭവമായി ഇത് മാറാന്‍ പോവുകയാണ്

Image Full Width
Image Caption
കാർഷിക നിയമം പിന്‍വലിക്കണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ട് ഡൽഹിയിൽ സമരം ചെയ്യുന്ന കർഷകർ രാത്രി തെരുവിലിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു
Text Formatted

ഗോള മൂലധന സാമ്രാജ്യ വ്യവസ്ഥക്കും അതിന്റെ സാമന്തന്മാരായ പ്രതിലോമ രാഷ്ട്രീയ ശക്തികള്‍ക്കുമെതിരേ ഇന്ത്യന്‍ ജനതയുടെ മോചനത്തിനായുള്ള രണ്ടാം സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്ന പുതിയ സംഘര്‍ഷങ്ങളിലൂടെയാണ് ഇന്ന് നാം കടന്നുപൊകുന്നത്. ഈ പുതിയ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം ബ്രിട്ടീഷ് കോളനി വാഴ്ചയില്‍ നിന്നുള്ള മോചനത്തിന് നടന്ന സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തില്‍ നിന്ന് തികച്ചും ഭിന്നമായ ഒന്നായിരിക്കുമെന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയിക്കേണ്ടതില്ല. ബ്രിട്ടീഷ് കോളനി വാഴ്ചക്കെതിരേ നടന്ന സ്വാതന്ത്ര്യസമരം ഇന്ത്യന്‍ ഗ്രാമീണ കര്‍ഷകരുടേയും കൈവേലക്കാരുടേയും സ്വാതന്ത്ര്യ വാഞ്ചയെ ഏറ്റെടുത്തുകൊണ്ട്, വളര്‍ന്നു വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ഇന്ത്യന്‍ മുതലാളിവര്‍ഗം നേതൃത്വം കൊടുത്ത ഒരു സമരമായിരുന്നു എന്ന് ഇന്ന് നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആ സമരം ഇന്ത്യ ഒരു ദേശ രാഷ്ട്രമായി രൂപപ്പെടുന്നതിനുവേണ്ടിയുള്ള ദേശീയ വിമോചന സമരമായിരുന്നു.

എന്നാല്‍ ഇന്ന് ഇന്ത്യന്‍ മുതലാളിത്തം ഒരു സ്വതന്ത്ര ദേശീയ രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയല്ലാതായിരിക്കുന്നു. മുതലാളിത്ത മൂലധനത്തിന്റെസമ്പൂര്‍ണ ആവാഹനം ( Full subsumption of capital ) സൃഷ്ടിച്ച ആഗോള സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ ചൂഷണ തന്ത്രങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്ത്യന്‍ ജനതയെ അടിമപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു സാമന്ത രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയായി അത് രൂപാന്തരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്ന് ഇന്ത്യയില്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമരങ്ങള്‍ ആഗോള മൂലധന സാമ്രാജ്യത്തിനും അതിന്റെ സാമന്ത ഭരണ വര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ക്കും എതിരേ ജനങ്ങള്‍ സ്വയം നയിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ സ്വാതന്ത്യ സമരത്തിന്റെ ഗണത്തില്‍ പെടുന്നത്. ഗാന്ധിയുടെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ "പാര്‍ലിമെന്ററി സ്വരാജി'ല്‍ നിന്നും കര്‍ഷകരും കൈവേലക്കാരും ദളിതരും സ്ത്രീകളുമെല്ലാമടങ്ങുന്ന "പൂര്‍ണ സ്വരാജി'നുവേണ്ടിയുള്ള സമരം.

-Baiga_adivasi_in_protest_walk,_India.
മധ്യപ്രദേശിലെ ഭൂരഹിത ആദിവാസി വിഭാഗമായ ബൈഗ സ്ത്രീകള്‍ കൈക്കുഞ്ഞുങ്ങളുമായി 2003ല്‍ നടത്തിയ പ്രതിഷേധമാര്‍ച്ച് / Wikimedia Commons

പാര്‍ലമെന്ററി സ്വരാജിലേക്കു നയിച്ച സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തില്‍ വിജയം വരിച്ചത് ഇന്ത്യയിലെ നവ സവര്‍ണ മുതലാളിമാരുടെ ഭരണവര്‍ഗമായിരുന്നെങ്കില്‍ ബഹുഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന കീഴാള ജനവിഭാഗങ്ങള്‍ ഭരിക്കപ്പെടുന്ന വര്‍ഗങ്ങളായി അവര്‍ക്ക് കീഴ്‌പ്പെട്ടു നില്‍ക്കുകയാണുണ്ടായത്. സ്വാതന്ത്രലബ്ധിക്കു ശേഷമുള്ള ഏഴ് പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഈ കീഴാള ജനതയുടെ ജീവിതത്തില്‍ എന്തു സംഭവിച്ചു എന്നറിയാന്‍ വലിയ ഗവേഷണത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ല. ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തില്‍നിന്ന് ഇന്ത്യയെ മോചിപ്പിക്കാന്‍ ഒരു മഹാശക്തിയായി ഉയര്‍ന്നുവന്ന ഇന്ത്യന്‍ കര്‍ഷകര്‍ ഇന്ന് ലക്ഷക്കണക്കായി ആത്മഹത്യയില്‍ അഭയം തേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് അതിക്രമങ്ങള്‍ക്കെതിരെ തുടക്കം മുതല്‍ തന്നെ ധീരമായി ചെറുത്തുനിന്ന ആദിവാസി സമൂഹങ്ങള്‍, മുതലാളിത്ത ആധുനികതയുടേയും വികസനത്തിന്റെയും ഇരകളായി വംശനാശത്തിലേക്ക് വീണുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ദളിതര്‍ ഇപ്പോഴും ഫലത്തില്‍ ആട്ടിയോടിക്കപ്പെടുന്നവരും തല്ലിക്കൊല്ലപ്പെടുന്നവരുമായി തന്നെ തുടരുന്നു. ആട്ടിയോടിക്കപ്പെടുന്ന ദളിതരേയും ദരിദ്രരേയും ന്യൂനപക്ഷങ്ങളേയും കൊണ്ട് കോളനിവാഴ്ചക്കാലത്തേക്കാള്‍ ഇന്ത്യന്‍ നഗരങ്ങളില്‍ ചേരികള്‍ പെരുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സ്ത്രീകള്‍ക്ക് നേരെയുള്ള അതിക്രമങ്ങളും കൂട്ടബലാല്‍സംഗങ്ങളും പലമടങ്ങു വര്‍ധിച്ചിരിക്കുന്നു. കൊളോണിയല്‍ കാലത്തേക്കാള്‍ സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയില്‍ സാമ്പത്തിക അസമത്വം ജനങ്ങള്‍ക്ക് താങ്ങാന്‍ കഴിയാത്ത വിധം വര്‍ധിച്ചുകൊണ്ടാണിരിക്കുന്നത്. ഇന്ന് ഇന്ത്യന്‍ സമ്പത്തിന്റെ എണ്‍പതു ശതമാനവും ആകെ ജനസംഖ്യയുടെ പത്തു ശതമാനം മാത്രം വരുന്ന ഏറ്റവും മുകള്‍തട്ടിലുള്ള ഭരണവര്‍ഗത്തിന്റെ കൈകളിലാണ്. 

Women_at_farmers_rally,_Bhopal,_India,
2005 നവംബറില്‍ ഭോപ്പാലില്‍ കര്‍ഷകത്തൊഴിലാളികള്‍ നടത്തിയ റാലി

ഇത്രമാത്രം അശരണരും അനാഥരും ആയിക്കഴിഞ്ഞ ഇന്ത്യന്‍ കീഴാളജനതയെ പുതിയ ആഗോളമൂലധ അധിനിവേശത്തിനു പൂര്‍ണമായി അടിപ്പെടുത്താനുള്ള ഇന്ത്യന്‍ ഭരണവര്‍ഗങ്ങളുടെ ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് നരേന്ദ്രമോദി ഗവണ്‍മെന്റ് പാര്‍ലമെന്റില്‍ പാസ്സാക്കിയെടുത്ത കാര്‍ഷിക നിയമങ്ങള്‍.

ഭരണകൂടാധികാരത്തിന്റെ മഹത്വത്തില്‍ മാത്രം വിശ്വാസമര്‍പ്പിക്കുന്നതുകൊണ്ട് കര്‍ഷകരടക്കമുള്ള കീഴാള ജനസഞ്ചയത്തിന്റെ അപ്രതിരോധ്യമായ ബദല്‍ അധികാരത്തിന്റെ ശക്തി എന്തെന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയാത്ത മേലാള വര്‍ഗങ്ങളുടെ ഈ നടപടിക്കെതിരെയാണ് ഇപ്പോള്‍ തലസ്ഥാന നഗരിയെ ഉപരോധിച്ചുകൊണ്ട് പതിനായിരക്കണക്കിന് കര്‍ഷകര്‍ പ്രക്ഷോഭം തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് അടിമത്തത്തില്‍ നിന്നുള്ള മോചനത്തിനായി ഗാന്ധിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ ചമ്പാരനില്‍ നിന്ന് തുടങ്ങിയ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം പോലെ സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തില്‍ പുതിയൊരു രാഷ്ട്രീയ ഘട്ടത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കാന്‍ പോന്ന വിച്ഛേദ സംഭവമായി ( Event ) ഗണിക്കപ്പെടാന്‍ മാത്രം വ്യത്യസ്തതകളുള്ള ഒന്നാണ് കര്‍ഷക സമൂഹങ്ങള്‍ ഒത്തുചേരുന്ന ഈ പുതിയ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രക്ഷോഭം.

ഇന്ത്യ ഒരു സ്വതന്ത്ര ലിബറല്‍ പരമാധികാര റിപ്പബ്ലിക്കായി മാറിയപ്പോള്‍ അതിന്റെ ഭരണകൂടം ഭരണഘടനയെ ഇടനിലയാക്കിക്കൊണ്ട് ഭരിക്കപ്പെടുന്ന കീഴാള ജനതയുമായി ഒരു സന്ധിയില്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്നുണ്ട്

ഒന്ന്: അധികാര ബന്ധങ്ങളില്‍ സംഭവിച്ച ഘടനാപരമായ മാറ്റം

ഇങ്ങനെ, ഈ കര്‍ഷക പ്രക്ഷോഭത്തെ സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു നിര്‍ണായക സംഭവമാക്കിതീര്‍ക്കാന്‍ പോന്ന വിധം ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അധികാര ബന്ധങ്ങളില്‍ സംഭവിച്ച ഘടനാപരമായ മാറ്റമെന്തെന്ന് ഈ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ നമുക്ക് തുറന്നുപരിശോധിക്കേണ്ടതായുണ്ട്. ഇന്ത്യന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന്റെ ചാലക ശക്തി കൃഷിക്കാരും കൈവേലക്കാരും അടക്കമുള്ള കീഴാള ജനകോടികളായിരുന്നു എന്നത് തര്‍ക്കമറ്റ വസ്തുതയാണ്. എന്നാല്‍ ആ സമരത്തെ മുന്നില്‍ നിന്ന് നയിച്ച നവ സവര്‍ണ മുതലാളി വര്‍ഗ നേതൃത്വത്തില്‍ ഇന്ത്യ ഒരു സ്വതന്ത്ര ലിബറല്‍ പരമാധികാര റിപ്പബ്ലിക്കായി മാറിയപ്പോള്‍ അതിന്റെ ഭരണകൂടം ഭരണഘടനയെ ഇടനിലയാക്കിക്കൊണ്ട് ഭരിക്കപ്പെടുന്ന കീഴാള ജനതയുമായി ഒരു സന്ധിയില്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്നുണ്ട്. സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തില്‍ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റ കീഴാള ബദല്‍ അധികാരത്തെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടുള്ള ആധുനിക മുതലാളിത്ത ഇന്ത്യയുടെ നിലനിപ്പിനുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു സന്ധിയായിരുന്നു അത്. ജനങ്ങളെ വോട്ടുബാങ്കുകളാക്കി വിഭജിച്ചും കൊള്ളയടിച്ചുകൊണ്ടുമാണെങ്കില്‍ കൂടി ഇന്ത്യന്‍ കീഴാള ജനതയും ദേശീയ മുതലാളിത്ത ഭരണകൂടവും തമ്മിലുള്ള ഈ രാഷ്ട്രീയ ഉടമ്പടി അടിയന്തരാവസ്ഥയുടെ കാലം വരെ ഭംഗം വരാതെ തുടരുകയാണ് ഉണ്ടായത്. 

Washermen_in_India,_1900s.jpg
ഇന്ത്യയിലുണ്ടായിരുന്ന അലക്കുതൊഴിലാളികള്‍ (1900)

അടിയന്തരാവസ്ഥക്കുശേഷം, സ്വാതന്ത്ര്യ ലബ്ധിമുതല്‍ അതുവരെ നിലനിന്ന ഇന്ത്യന്‍ മേലാള-കീഴാള അധികാര ബന്ധത്തിന്റെ ഘടന ഇളകിത്തുടങ്ങുന്നു എന്നുപറയാം. ഇന്ദിരാഗാന്ധി നടപ്പാക്കിയ ദേശീയ അടിയന്തരാവസ്ഥക്കെതിരായ ചെറുത്തുനില്‍പ്പുകളിലൂടെ ഉയര്‍ന്നുവന്ന പിന്നാക്ക- ദളിത് സമുദായങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ മുന്നേറ്റം മുതലാളിത്ത -നവ സവര്‍ണ ഭരണവര്‍ഗങ്ങള്‍ക്കെതിരായ കീഴാള വര്‍ഗ സമരത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ ചുവടുവെപ്പായിരുന്നു. ഈ വരവുകണ്ട് നെഞ്ചിടിപ്പ് വര്‍ദ്ധിച്ച ഇന്ത്യന്‍ ഭരണവര്‍ഗങ്ങള്‍ അതിനെ അമര്‍ച്ച ചെയ്തത് രാഷ്ട്രീയവും സാമ്പത്തികവുമായ രണ്ടു തന്ത്രങ്ങളിലൂടെയാണ്. 

നരേന്ദ്രമോദി ഗവണ്‍മെന്റ് അധികാരത്തില്‍ വന്നശേഷമുള്ള ഓരോ രാഷ്ട്രീയ-സാമ്പത്തിക നടപടിയും ഭരിക്കപ്പെടുന്ന ജനകോടികളും ഭരണകൂടവും തമ്മിലുള്ള ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയ ഉടമ്പടിക്കു നേരെ കണ്ണടച്ചുകൊണ്ടുള്ള, ഏകപക്ഷീയവും സമഗ്രാധിപത്യപരവുമായ ചുവടു വെപ്പുകളായിരുന്നു 

അതിലൊന്ന് ഹൈന്ദവ ദേശീയ സങ്കല്‍പ്പത്തെ അക്രമണോല്‍സുകമായ ഒരു ഫാസിസ്റ്റു രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയായി ഉണര്‍ത്തുക എന്നതായിരുന്നു. ബി.ജെ.പിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ അദ്വാനി നയിച്ച രഥയാത്രയില്‍ തുടങ്ങി ബാബറി മസ്ജിദിന്റെ തച്ചുതകര്‍ക്കലിലൂടെ നീളുന്ന ഒരു പദ്ധതിയായിരുന്നു അത്. മറ്റൊന്ന് ചെറുകിട കര്‍ഷക സമൂഹത്തേയും കൈവേലക്കാരേയും കടക്കെണിയിലേക്കും കൂട്ട ആത്മഹത്യയിലേക്കും നയിച്ച, കോണ്‍ഗ്രസ് ഗവണ്‍മെന്റ് തുടങ്ങിവച്ച സാമ്പത്തിക ഉദാരവത്ക്കരണത്തിന്റെ മുന്നേറ്റമായിരുന്നു. ഗുജറാത്തിലെ മുസ്‌ലിം കൂട്ടക്കൊലയുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ നരേന്ദ്രമോദി നയിക്കുന്ന ബി.ജെ.പി ഗവണ്‍മെന്റ് 2014 ല്‍ അധികാരത്തിലേറിയതോടെ ഇന്ത്യന്‍ കീഴാള ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ശക്തികളെ അമര്‍ച്ച ചെയ്യാന്‍ പോന്ന ഈ രണ്ടു പദ്ധതികളും ഒന്നിച്ചൊരു ധാരയായി തീരുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ആഗോള-കോര്‍പ്പറേറ്റ് മൂലധന സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ശക്തികളും ഇന്ത്യന്‍ നവ ഫാസിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയ ശക്തികളും തമ്മിലുള്ള ഒരു പുതിയ ഒത്തുചേരലായിരുന്നു ഇത്. ഇന്ത്യന്‍ കീഴാള ജനസഞ്ചയത്തിനുമേലുള്ള മേലാള വര്‍ഗ സമഗ്രാധിപത്യത്തിന്റെ പുതിയൊരു ഘട്ടം ഇതോടെ ആരംഭിക്കുന്നു. അങ്ങനെ സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യന്‍ ലിബറല്‍ ജനാധിപത്യത്തില്‍ നിലവില്‍ വന്നമേലാള ഭരണകൂടവും കീഴാള ജനതയും തമ്മിലുള്ള ഉടമ്പടി ഇതോടെ തത്വത്തില്‍ അസാധുവായി തീരുന്നതിനുള്ള പശ്ചാത്തലം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. 

നരേന്ദ്രമോദി ഗവണ്‍മെന്റ് അധികാരത്തില്‍ വന്നശേഷമുള്ള ഓരോ രാഷ്ട്രീയ-സാമ്പത്തിക നടപടിയും ഭരിക്കപ്പെടുന്ന ജനകോടികളും ഭരണകൂടവും തമ്മിലുള്ള ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയ ഉടമ്പടിക്കു നേരെ കണ്ണടച്ചുകൊണ്ടുള്ള, ഏകപക്ഷീയവും സമഗ്രാധിപത്യപരവുമായ ചുവടു വെപ്പുകളായിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാണ്. കശ്മീര്‍ വിഭജനവും പൗരത്വ ഭേദഗതി നിയമവും തുടങ്ങി ജനങ്ങളുടെ അധികാരവുമായുള്ള ഭരണകൂടത്തിന്റെ ബന്ധത്തെ ധ്വംസിക്കുന്ന മോദി ഗവണ്‍മെന്റിന്റെ ജനവിരുദ്ധ നടപടികളുടെ ഏറ്റവും ഉയര്‍ന്ന രൂപമാണ് പുതിയ കാര്‍ഷിക നിയമം. 

കൊളോണിയല്‍ കാര്‍ഷിക നിയമങ്ങള്‍ക്ക് സമാനം

ഈ പുതിയ നിയമ നിര്‍മ്മാണം യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ 1793 ല്‍ ലോഡ് കോണ്‍വാലിസിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ബ്രിട്ടീഷ് കൊളോണിയല്‍ സാമ്രാജ്യത്വം നടപ്പാക്കിയ കാര്‍ഷിക നിയമങ്ങളോട് ചരിത്രപരമായ സമാനതകള്‍ ഉള്ള ഒന്നാണ്. പടിഞ്ഞാറന്‍ യൂറോപ്യന്‍ മാതൃകയില്‍ കൃഷിഭൂമിയെ മുതലാളിത്ത സ്വകാര്യ സ്വത്താക്കി മാറ്റി ഭൂമിയെ ഒരു കമ്പോള ചരക്കാക്കി പരിവര്‍ത്തിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു കൊളോണിയല്‍ സാമ്രാജ്യത്വ വാഴ്ച നടപ്പാക്കിയ ഈ സ്ഥിരാവകാശ നിയമ (Permanant Settlement )ത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ആധുനിക രീതിയിലുള്ള വ്യക്തികേന്ദ്രിത സ്വത്തവകാശത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് കാര്‍ഷിക വൃത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജാതി -ഗോത്ര വിഭാഗങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം ഭൂമിയിന്മേല്‍ ശ്രേണീകൃതമായ പൊതുഅവകാശങ്ങള്‍ പരമ്പരാഗതമായി നിലനിര്‍ത്തപ്പെട്ട ഇന്ത്യന്‍ കാര്‍ഷിക ഗ്രാമവ്യവസ്ഥ അങ്ങനെ പാടെ അട്ടിമറിക്കപ്പെട്ടു.

കോണ്‍വാലിസിന്റെയും നരേന്ദ്രമോദിയുടേയും കാര്‍ഷിക പരിഷ്‌കരണങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച രാഷ്ട്രീയ- സാമ്പത്തിക താല്‍പര്യങ്ങളുടെ സമാനത നാം വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്

കൊളോണിയല്‍ മുതലാളിത്ത കൊള്ളകള്‍ക്കായി നടപ്പാക്കപ്പെട്ട ഈ നിയമങ്ങള്‍ മൂലം ഗ്രാമീണ കര്‍ഷകര്‍ക്ക് ഇന്നത്തെപ്പോലെ ആത്മഹത്യ വരിക്കേണ്ടി വരികയല്ല ചെയ്തത് എന്നുമാത്രം. അന്ന് ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തില്‍ മുമ്പൊരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്ത വിധം പട്ടിണി മൂലം ലക്ഷക്കണക്കിന് കര്‍ഷകരും കൈവേലക്കാരും മരിക്കുന്നു, വമ്പിച്ച ക്ഷാമങ്ങളുടെ പരമ്പരയാണ് ഉണ്ടായത്. കോണ്‍വാലിസിന്റെയും നരേന്ദ്രമോദിയുടേയും കാര്‍ഷിക പരിഷ്‌കരണങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച രാഷ്ട്രീയ- സാമ്പത്തിക താല്‍പര്യങ്ങളുടെ സമാനത നാം വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. കോണ്‍വാലിസിന്റെ കാര്‍ഷിക പരിഷ്‌കരണം ഇന്ത്യന്‍ ഗ്രാമീണ ജീവിതത്തിന്റെ സ്വച്ഛന്ദതയെ കൊളോണിയല്‍ മുതലാളിമാരുടേയും അവരുടെ ഇടനിലക്കാരായി ഉയര്‍ത്തി എടുക്കപ്പെട്ട നവ സവര്‍ണ മുതലാളിമാരുടേയും താല്‍പര്യങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി തകര്‍ത്തു കളഞ്ഞെങ്കില്‍ നരേന്ദ്രമോദിയുടെ കാര്‍ഷിക നിയമങ്ങള്‍ കാര്‍ഷിക വൃത്തിയിലും കൃഷി ഭൂമിയിന്മേലുമുള്ള ഇന്ത്യന്‍ കര്‍ഷക ജനതയുടെ അവശേഷിക്കുന്ന അവകാശങ്ങളെ കൂടി പുതിയ കോര്‍പ്പറേറ്റ് മുതലാളിത്തക്കൊള്ളക്ക് മുന്നില്‍ നിരുപാധികം ബലികൊടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

RDESController.jpg
ഗുജറാത്തിലെ ഉനയില്‍ ചത്ത പശുവിന്റെ തോലുരിഞ്ഞതിന്റെ പേരില്‍ അക്രമത്തിനിരയായ ദളിതര്‍. വര്‍ഷ്റാം, സഹോദരന്‍ രമേഷ്, അച്ഛന്‍ ബാലു, അമ്മ കുന്‍വാര്‍ എന്നിവരടങ്ങുന്ന എട്ട് ദളിതര്‍ക്കുനേരെയായിരുന്നു 2016 ജൂലൈ 11 ന് അക്രമിസംഘം അതിക്രമം നടത്തിയത്.

ഇങ്ങനെ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ലിബറല്‍ റിപ്പബ്ലിക്കന്‍ ഭരണകൂടവും ഇന്ത്യന്‍ കീഴാള ജനതയും തമ്മില്‍ സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച ഉടമ്പടി തത്വത്തില്‍ എടുത്തുകളയുന്നതിലൂടെ നരേന്ദ്രമോദി ഗവണ്‍മെന്റ് ബ്രിട്ടീഷ് കൊളോണിയല്‍ കാലത്തെന്നപോലെ ഇന്ത്യന്‍ ജനതയെ കേന്ദ്രീകൃത ഭരണകൂടപരമാധികാരത്തിന് വീണ്ടും സമ്പൂര്‍ണമായി അടിമപ്പെടുത്താനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ ഈ വിധം ലിബറല്‍ പൗരസമൂഹ -ഭരണകൂട ഉടമ്പടിയില്‍ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടുന്ന കീഴാള ജനത പഴയ അടിമത്തത്തിലേക്ക് മൂകമായി വീണുപോവുകയോ കൈപിടിച്ച് കയറ്റാന്‍ ഒരു നേതൃവര്‍ഗത്തിന്റെ വരവും കത്ത് നിഷ്‌ക്രിയമായി നിലകൊള്ളുകയോ അല്ല ഇന്ന് സംഭവിക്കുന്നത്. കീഴാള ജനത സ്വന്തം നേതൃത്വം സ്വയം ഏറ്റെടുത്തുകൊണ്ട് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പുതിയ വഴികള്‍ തുറക്കാന്‍ മുന്നോട്ടു വരികയാണ് ചെയ്യുന്നത്. 

മറ്റൊരു തരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ദേശീയ മുതലാളിത്ത മൂലധനവും അതിന്റെ ഭരണകൂടവും ആഗോള മൂലധന വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായി മാറുന്നതോടെ കീഴാള ജനസമൂഹങ്ങള്‍ ദേശീയ ജനത എന്ന അസ്തിത്വത്തില്‍ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കുകയും ആഗോള കോര്‍പ്പറേറ്റ് മൂലധന ശക്തികളുമായി നേരിട്ടേറ്റുമുട്ടുന്ന ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയായി മുന്നോട്ടു വരികയുമാണ് ചെയ്യുന്നത്. അങ്ങനെയാണ് പഴയകാലത്തെ ദേശീയ ജനത (people ) മുന്നണി -പിന്നണി ശ്രേണികളില്ലാത്ത സ്വതന്ത്ര ജനസഞ്ചയ ( Multitude ) മായി മാറുന്നത്. കര്‍ഷകരും കൈവേലക്കാരും ഐ.സി. ടി തൊഴിലാളികളും ദളിതരും സ്ത്രീകളും വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും അടക്കമുള്ള കീഴാളജനത ആഗോളമൂലധന സാമ്രാജ്യത്തിനെതിരെ പൊരുതുന്ന ഒരു ബഹുലവര്‍ഗമായി മാറുന്നത് അങ്ങനെയാണ്. ഇതാണ് നരേന്ദ്രമോദി ഗവണ്മെന്റിന്റെ കാര്‍ഷിക നിയമങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ഇപ്പോള്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രക്ഷോഭത്തെ കൃഷിക്കാരടക്കമുള്ള ഇന്ത്യന്‍ കീഴാളജനസഞ്ചയത്തിന്റെ വിമോചനത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള രണ്ടാം സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന്റെ തുടക്കം കുറിക്കലാക്കി മാറ്റുന്ന രാഷ്ട്രീയ ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം. 

ഭൂമിയെ ഒന്നാകെ ഗ്രസിക്കുന്ന ആഗോള മൂലധനവ്യവസ്ഥയില്‍ നിന്നുള്ള കീഴാള ലോകജനസഞ്ചയത്തിന്റെ വിമോചന സമര പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ എന്തെന്തെല്ലാം രൂപഭാവങ്ങളോടെയാണ് ഉയരാന്‍ പോകുന്നതെന്ന് നമുക്ക് പ്രവചിക്കാന്‍ ആവില്ല

രണ്ട്: ലോകകീഴാള ജനസഞ്ചയം പുതിയ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് 

എന്നാല്‍ മാറിവന്ന പുതിയ രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലം കണക്കിലെടുക്കുമ്പോള്‍ ഈ പുതിയ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം ഒരു മുന്‍മാതൃകയും ഇല്ലാത്ത ഒരു നൂതന പ്രതിഭാസവും സംഭവവും ആയിരിക്കുമെന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയമില്ല. ആധുനിക യുഗത്തില്‍ എല്ലാ സ്വാതന്ത്ര്യസമരങ്ങളും ഭരണകൂടാധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള രാഷ്ട്രീയ വിപ്ലവങ്ങളോ രാജ്യത്തിനകത്തോ പുറത്തോ ഉള്ള ഒരു പ്രത്യക്ഷ ശത്രുവിനെതിരേ നടത്തുന്ന വര്‍ഗ സമരങ്ങളോ ആയിരുന്നു. എന്നാല്‍, അകവും പുറവുമില്ലാതെ അതിരുകളില്ലാതെ ഭൂമിയെ ഒന്നാകെ ഗ്രസിക്കുന്ന ആഗോള മൂലധനവ്യവസ്ഥയില്‍ നിന്നുള്ള കീഴാള ലോകജനസഞ്ചയത്തിന്റെ വിമോചന സമര പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ എന്തെന്തെല്ലാം രൂപഭാവങ്ങളോടെയാണ് ഉയരാന്‍ പോകുന്നതെന്ന് നമുക്ക് പ്രവചിക്കാന്‍ ആവില്ല. എങ്കിലും ഒരു കാര്യം ഇന്ന് വ്യക്തമാണ്. പഴയ ദേശീയ വിമോചന സമരങ്ങളിലോ വിപ്ലവങ്ങളിലോ സംഭവിച്ചതുപോലെ മുന്നണി വര്‍ഗങ്ങള്‍ സ്വന്തം തന്ത്രങ്ങള്‍ ആവിഷ്‌കരിക്കുകയും പിന്നണി വര്‍ഗങ്ങളെ അതിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വിപ്ലവശൈലി ഇനി ലോകത്ത് അപ്പാടെ ആവര്‍ത്തിക്കാന്‍ പോകുന്നില്ല. ഇന്ന് ഇന്ത്യയില്‍ സമരരംഗത്തേക്ക് വന്നിരിക്കുന്ന കര്‍ഷകരും വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും അടക്കമുള്ള വിഭാഗങ്ങളൊന്നും ഏതെങ്കിലും സ്വയം തിരിച്ചറിഞ്ഞ ( class for itself ) വര്‍ഗങ്ങളുടെ മുന്നണിപ്പടയാല്‍ നയിക്കപ്പെടുന്നവയല്ല. പഴയ അടഞ്ഞ സ്വത്വ ബോധത്തില്‍ ( Identity ) നിന്ന് പുറത്തുവന്ന് സ്വന്തം സ്വത്വങ്ങളുടെ വിമോചകമായ അനന്യ ഭിന്നത ( singularity ) യുടെ തുറസ്സിലേക്ക് ഉയരുന്നവയാണ്. ആരും ആരുടേയും പിന്നിലല്ലാത്ത പ്രബുദ്ധ ജനസഞ്ചയങ്ങളാണ്. ജനസഞ്ചയം ആള്‍ക്കൂട്ടമല്ല. ഭരണകൂടാധികാരത്തിന് അടിമപ്പെട്ടു നില്‍ക്കുന്ന ഒറ്റപ്പെട്ട അടഞ്ഞ വ്യക്തിസ്വത്വങ്ങളുടെ കൂട്ടമാണ് ആള്‍ക്കൂട്ടം. ഭരണകൂടാത്മകമായ അധികാര ബന്ധമാതൃകക്ക് പുറത്ത് കീഴാള ബദല്‍ അധികാരത്തിന്റെ സ്വച്ഛന്ദതയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന പരാനുവര്‍ത്തന (becoming ) ക്ഷമമായ തുറന്ന അനന്യ ഭിന്ന വ്യക്തിത്വങ്ങളുടെ സംഘാതമാണ് ജനസഞ്ചയം. 

PROTEST
സ്ത്രീകളും കുട്ടികളുമടങ്ങുന്നവര്‍ വീടുവിട്ടു പുറത്തിറങ്ങി ഭരണത്തെ സ്തംഭിപ്പിച്ച് പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലും നിരത്തുകളിലും തമ്പടിച്ചു പാര്‍ക്കുന്ന ഉപരോധ സമരങ്ങളെ ലോകമാധ്യമങ്ങളടക്കം പഴയ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വക്താക്കളെല്ലാം അമ്പരപ്പോടെയാണ് കാണുന്നത്

ഇന്ന് ഇന്ത്യയില്‍ സമരം ചെയ്യുന്ന കര്‍ഷകര്‍ ഏതെങ്കിലും പാര്‍ട്ടി കേന്ദ്രങ്ങളുടെ ചരടില്‍ ചലിക്കുന്ന പാവകളെപ്പോലെ അഥവാ പോഷക സംഘടനാംഗങ്ങളെ പോലെയല്ല മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന് വ്യക്തമാണ്. അതായത് അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ ശക്തി ഭരണകൂട ഉടമ്പടിയില്‍ നിന്നോ ഭരണകൂട ബന്ധമാതൃകയിലുള്ള ഏതെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടിയില്‍ നിന്നോ പകര്‍ന്നു കിട്ടുന്നതല്ല. മറിച്ച് ഭരണകൂടാധികാര യന്ത്രത്തിന് അഥവാ മേലാളാധികാരത്തിന് മുമ്പേ നിലകൊള്ളുന്ന മനുഷ്യരുടെ ചെറുത്തുനില്‍ക്കാനുള്ള അധികാരത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയാണത്. ഭരണകൂടാധികാരത്തെ സാധ്യമാക്കുന്നത് തന്നെ ചെറുത്തുനില്‍പ്പിന്റെ അധികാരവുമായുള്ള അതിന്റെ ബന്ധമാണ്. അതിനാല്‍ ഇന്ന് ലോകത്ത് ആധിപത്യം പുലര്‍ത്തിപ്പോരുന്ന തലകീഴായ അധികാര ബന്ധഘടനയെ നേരെ നിര്‍ത്തുന്നതിലൂടെ ആ ഘടനയെത്തന്നെ ചരിത്രപരമായി അപ്രസക്തമാക്കുന്ന യുഗ നിര്‍ണ്ണായകമായ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് ലോകകീഴാള ജനസഞ്ചയം ഇതോടെ ചുവടുവക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇതിനര്‍ത്ഥം ഭരണകൂടാധികാരത്തിന്റെ അഥവാ മേലാളാധികാരത്തിന്റ അനിവാര്യതയില്‍ വിശ്വാസമര്‍പ്പിക്കുന്ന പാശ്ചാത്യ മുഖ്യധാരാ ആധുനികതയുടെ ലിബറല്‍ ജനാധിപത്യവും സോഷ്യലിസ്റ്റ് കേന്ദ്രീകൃത ജനാധിപത്യവും അടക്കമുള്ള എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥാ സങ്കല്‍പ്പങ്ങളേയും ഈ പുതിയ രാഷ്ട്രീയം പിന്തള്ളുന്നു എന്നാണ്. ഇതിനുകാരണം ആഗോളമൂലധന വ്യവസ്ഥക്കെതിരേ ഉയരുന്ന ഈ പുതിയ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരങ്ങള്‍ ആധുനിക യൂറോപ്യന്‍ വിപ്ലവങ്ങളുടെയോ ദേശീയ വിമോചന പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയോ മാതൃകകളെ ആവര്‍ത്തിക്കുന്നതാവാന്‍ മാറിവന്ന ലോകചരിത്രം നിശ്ചയമായും അനുവദിക്കില്ല എന്നതാണ്. ഈ പഴയ വിപ്ലവ-വിമോചനപ്രസ്ഥാനങ്ങളെല്ലാം അധികാരി വര്‍ഗങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഭരണകൂട പരമാധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാന്‍ വേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നു.

ഇന്നുയര്‍ന്നുവരുന്ന ഈ സമരങ്ങളുടെ മാര്‍ഗവും ലക്ഷ്യവും ആധുനിക പാശ്ചാത്യമാതൃകയിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ വിപ്ലവത്തിലൂടെ അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കലിന്റേതല്ല, മറിച്ച് പഴയ അധികാര ബന്ധങ്ങള്‍ക്ക് നിലനില്‍ക്കാനാവാത്ത ഒരു പുതിയ ലോകം നിര്‍മിക്കുന്നതിന്റേതാണ്

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ജനാധിപത്യമായാലും സമഗ്രാധിപത്യമായാലും ഈ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെല്ലാം നിലനിര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിച്ചത് പരമാധികാരത്തിന്റെ അതീതത്വ (Transcendence ) ത്തില്‍ അടിയുറച്ച, കേന്ദ്രവും ഉച്ചനീചശ്രേണികളും അനിവാര്യമായ അധികാര ബന്ധമാതൃകകളെത്തന്നെയാണ്. എന്നാല്‍ ഇന്നുയര്‍ന്നു വരുന്ന കീഴാള ബദല്‍ ജനാധിപത്യ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്ക് പരമാധികാര കേന്ദ്രിതമായ അധികാര ബന്ധങ്ങളുടെ ഘടനാമാതൃകയെ ( Paradigm ) ആവര്‍ത്തിക്കാനാവില്ല. പിടിച്ചെടുക്കപ്പെടുന്ന അതീതാധികാര ബന്ധങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് ജീവിതത്തിന്റെ അന്തഃസ്ഥിതമായ ( Immanent ) സ്വാധികാര ബന്ധങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ് അവ ബദല്‍ ജനാധിപത്യ സമരങ്ങളായി മാറുന്നത്. അതിനാല്‍ ഇന്നുയര്‍ന്നുവരുന്ന ഈ സമരങ്ങളുടെ മാര്‍ഗവും ലക്ഷ്യവും ആധുനിക പാശ്ചാത്യമാതൃകയിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ വിപ്ലവത്തിലൂടെ അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കലിന്റേതല്ല, മറിച്ച് പഴയ അധികാര ബന്ധങ്ങള്‍ക്ക് നിലനില്‍ക്കാനാവാത്ത ഒരു പുതിയ ലോകം നിര്‍മിക്കുന്നതിന്റേതാണ്. ഈ വിധമുള്ള ഒരു പുതു ലോകത്തിന്റെ നിര്‍മ്മിതി യഥാര്‍ത്ഥ ജീവിതത്തിലെ ഉല്‍പ്പാദന ബന്ധങ്ങളില്‍ നിന്ന് വിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഒരു സ്വതന്ത്ര മണ്ഡലത്തില്‍ വച്ച് സംഭവിക്കുക സാധ്യമല്ല. കാരണം സാമ്പത്തിക ജീവിത സമത്വവും രാഷ്ട്രീയ ജീവിത സ്വാതന്ത്ര്യവും ഒരുമിച്ചു ചേരുന്ന ഒരു പുതിയ ലോകത്തിന്റെ നിര്‍മ്മിതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള സമരങ്ങളിലൂടെയാണ് പുതിയ അധികാര ബന്ധങ്ങളും രൂപപ്പെടുക. 

ജീവിതം തന്നെ രാഷ്ട്രീയവത്ക്കരിക്കപ്പെട്ട ജനസഞ്ചയം

ഒരു വശത്ത് ആഗോളവത്ക്കരിക്കപ്പെട്ട മുതലാളിത്തമൂലധനം ഉല്‍പ്പാദനപരമല്ലാതാവുകയും മൂലധനം തന്നെ ഒരു വ്യവസായമായി മാറുന്ന പ്രവണത മുഖ്യമായി തീരുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ മറുവശത്ത് ഉല്‍പ്പാദന മേഖലയിലെ മുഖ്യ പ്രവണത പ്രത്യക്ഷ പദാര്‍ത്ഥങ്ങളെ വിട്ട് സേവനങ്ങളുടെയും വിവരങ്ങളുടേയും ( Data ) അറിവുകളുടേയും അനുഭൂതികളുടേയും ഉല്‍പാദനത്തിന്റേതായി മാറുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കാലത്താണ് നാമിന്ന് ജീവിക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെയൊരു കാലത്ത് സ്വാഭാവികമായും ജീവിതവും അദ്ധ്വാനവും തമ്മിലും സ്വകാര്യവും പൊതുകാര്യവും തമ്മിലും വ്യക്തിയും സമൂഹവും തമ്മിലും സാമ്പത്തികവും രാഷ്ട്രീയവും തമ്മിലും നിലനിന്ന വ്യവസായ മുതലാളിത്തത്തിന്റെ കാലത്തെ വേര്‍തിരിവ് മാഞ്ഞുപോകാന്‍ തുടങ്ങുന്നു. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാല്‍ ഫാക്ടറി മാതൃകയെ വിട്ട് ഉല്‍പാദനവും അദ്ധ്വാനവും സാമൂഹ്യവത്ക്കരിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ അദ്ധ്വാനിക്കുന്നവരുടെ ജീവിതവും ഉല്‍പ്പാദന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വിഭജനം ഇല്ലാതാകുന്നു.

മൂലധനാധിപത്യത്തിന്‍ കീഴിലാണെങ്കില്‍ പോലും ഉല്‍പ്പാദനം ജൈവോല്‍പ്പാദനത്തിന്റെ സ്വഭാവം കൈവരിക്കുകയും അങ്ങനെ അദ്ധ്വാനവും ജീവിതവും ഒന്നാകെ രാഷ്ട്രീയവത്ക്കരിക്കപ്പെടുകയും ജീവിതം തന്നെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനമായി മാറുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഈ വിധം ശരീരം കൊണ്ടും ബുദ്ധികൊണ്ടും അദ്ധ്വാനിക്കുന്ന ജനസഞ്ചയത്തിന്റെ ജീവിതം തന്നെ മൂലധനാധിപത്യത്തെ ചെറുക്കുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയായി ഉയരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ബദല്‍ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം, രാഷ്ട്രീയം തൊഴിലായി സ്വീകരിച്ചവര്‍ നയിക്കുന്ന ഒരു സ്വതന്ത്ര മണ്ഡലത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനമല്ലാതായിത്തീരുന്നത്. ഈ മാറ്റമാണ് പഴയതരം വിപ്ലവങ്ങളെ ഇന്ന് അപ്രസക്തമാക്കുന്നത്. ഇതിനുപകരം പഴയ രാഷ്ട്രീയ ഉപരിഘടനയെ അപ്രസക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് ജീവിതവും അദ്ധ്വാനവും രാഷ്ട്രീയവത്ക്കരിക്കപ്പെട്ട കീഴാള ജനസഞ്ചയം അവരുടെ ചെറുത്തുനില്‍ക്കുന്ന ബദല്‍ അധികാരത്തിന്റെ സാക്ഷാത്ക്കാരത്തിലൂടെ പഴയ അധികാര ബന്ധങ്ങളെ പുരാവസ്തുക്കളാക്കുന്ന പുതിയൊരു ലോകം തന്നെ സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ആഗോള മുതലാളിത്തത്തിനും അതിന്റെ സാമന്തന്മാര്‍ക്കുമെതിരേ ഡല്‍ഹി നഗരത്തെ ഉപരോധിക്കുന്ന കര്‍ഷക സമൂഹം, ജീവിതം തന്നെ രാഷ്ട്രീയവത്ക്കരിക്കപ്പെട്ട ജനസഞ്ചയമാണെന്നു പറയാം. കാരണം കര്‍ഷകര്‍ ഇന്ന് ഒരു പ്രാങ്-മുതലാളിത്ത ഉല്‍പ്പാദക സമൂഹമല്ല. സാമൂഹ്യവത്ക്കരിക്കപ്പെട്ട , ആഗോളമുതലാളിത്ത കാലത്തെ ഉല്‍പ്പാദന വ്യവസ്ഥയില്‍ കീഴാളവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നണി പിന്നണി വിഭജനം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് സമരം ചെയ്യുന്ന കര്‍ഷകര്‍ ഇന്ത്യയിലെ കൈവേലക്കാരും തൊഴിലാളികളും ന്യൂനപക്ഷങ്ങളും ദളിതരും സ്ത്രീകളുമെല്ലാമടങ്ങുന്ന കീഴാള ജനസഞ്ചയത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഇച്ഛയെ മുഴുവന്‍ ഏറ്റെടുത്തവരാണ്. ഈ വിധം ഇന്ത്യന്‍ ലിബറല്‍ മുതലാളിത്ത ഭരണകൂടത്തിന് കീഴാള ജനതയുമായുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ജനാധിപത്യ ഉടമ്പടിയെ ആഗോളമൂലധന ശക്തികള്‍ക്കുവേണ്ടി നരേന്ദ്രമോദി ഗവണ്‍മെന്റ് തള്ളിക്കളയുമ്പോള്‍ ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ വിമോചകമായ ശക്തികളെ മുഴുവന്‍ തകര്‍ന്നു പോകാതെ ഇന്ന് തോളിലേറ്റിയിരിക്കുകയാണ് നമ്മുടെ കര്‍ഷക സമൂഹം. അങ്ങനെ തകര്‍ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടില്‍നിന്നും കീഴാളജനതയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ തൃഷ്ണയില്‍നിന്ന് രൂപപ്പെട്ട അതിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തെ, അതായത് ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ ശക്തികളെ തളരാതെ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുകയും മുന്നോട്ടുള്ള പുതുവഴി തുറക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയുമാണ് ഇന്ത്യക്കുവേണ്ടി പൊരുതുന്ന കര്‍ഷകര്‍ ഇന്ന് ചെയ്യുന്നത്. 

farmers protest
ജനുവരി 26ന് നടക്കാനിരിക്കുന്ന ട്രാക്ടര്‍ റാലിയുടെ മുന്നോടിയായി ജനുവരി ഏഴിന് കര്‍ഷകര്‍ സംഘടിപ്പിച്ച ഡല്‍ഹി വളയല്‍ സമരത്തില്‍ നിന്ന്

ഈ പ്രക്ഷോഭം തുറന്നുവിട്ടിരിക്കുന്ന പുതുമയും മൗലികതയും കണക്കിലെടുക്കുമ്പോള്‍ അതിന്റെ പുതിയ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര അഭൂതപൂര്‍വ്വമായ അനുഭവങ്ങളും അത്ഭുതങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഒന്നായിരിക്കുമെന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയമില്ല. മുതലാളിത്ത ലിബറല്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റയോ സോവിയറ്റ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയോ സംഘടനാ രൂപങ്ങളും നേതൃത്വ സങ്കല്‍പ്പങ്ങളും അപ്രസക്തമായി തീരുന്ന ഭാവി രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കുള്ള മാനവരാശിയുടെ ഒരു പുതുപ്പുറപ്പാടിന്റെ തുടക്കമാണിത്. 

മൂന്ന്: പുതിയ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ ലോകമെങ്ങും വ്യാപിക്കുന്നു

ഈ പുതിയ രാഷ്ട്രീയത്തെ സംബന്ധിച്ച് അധികാര ബന്ധ സങ്കല്‍പ്പത്തില്‍ മാറ്റം വരുന്നു എന്നുമാത്രമല്ല അതോടൊപ്പം രാഷ്ട്രീയ സംഘടനാ രൂപത്തിലും അടിസ്ഥാനപരമായ മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ മറ്റൊരു വസ്തുത. ഇന്നോളം ആധുനിക രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ എല്ലാ സംഘടനാരൂപങ്ങളും ഭരണകൂടത്തിന്റെ അധികാര കേന്ദ്രീകരണത്തേയും ശ്രേണീ ( Hierarchy ) കരണത്തേയും തന്നെ മാതൃകയാക്കുന്നവയായിരുന്നു. ജനാധിപത്യ കേന്ദ്രീകരണത്തെക്കുറിച്ച് എന്തു പറഞ്ഞാലും പാര്‍ട്ടികളുടെ അടിസ്ഥാന രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രങ്ങളെ ആശ്രയിച്ച് അന്തിമ തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കുന്നത് ഏറ്റവും മുകളിലുള്ള നേതൃത്വമോ അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു നേതാവോ ആയിരിക്കും. ജനങ്ങള്‍ സ്വയംഭരണശേഷി ഇല്ലാത്തവരാകയാല്‍ ബലമായി ഭരിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണെന്ന ധാരണ പോലെതന്നെ ജനങ്ങള്‍ എക്കാലവും നയിക്കപ്പെടേണ്ട പറ്റങ്ങള്‍ ആയിരിക്കുമെന്ന ധാരണയാണ് നേതൃത്വത്തില്‍ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന ഉച്ചനീച ക്രമത്തിലുള്ള ലംബമാനമായ ( Vertical) ഘടനകളായ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. ഭരണകൂട മാതൃകയിലുള്ള പഴയ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ലംബമാനമായ ഈ ഘടനയില്‍ നിന്നാണ് ഇപ്പോള്‍ സമരമുഖത്തുള്ള ലോക കീഴാള ജനസഞ്ചയം പുറത്തുകടക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഇതിനര്‍ത്ഥം എല്ലാ കാലവും മനുഷ്യസമൂഹം നേതൃത്വത്തിന്റെ രഹസ്യ തന്ത്രങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ച് ചലിക്കുന്ന പാവകളായിരിക്കില്ല എന്നാണ്. കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അന്ത്യം മുതല്‍ക്ക് ലംബമാനമായ പഴയ രാഷ്ട്രീയ സംഘടനാ രൂപങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിച്ച് ജനങ്ങള്‍ ചെറുത്തുനില്‍ക്കുന്ന അധികാരത്തിന്റെ പരസ്പരാശ്രിതത്വത്തിലും പരസ്പര ബന്ധത്തിലും അധിഷ്ഠിതമായ ബദല്‍ സംഘടനാ രൂപങ്ങളുടെ തിരശ്ചിന (Horizontal ) ഘടനയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും വൃദ്ധരും അടങ്ങുന്ന ആയിരങ്ങളും പതിനായിരങ്ങളും വീടുവിട്ടു പുറത്തിറങ്ങി ഭരണത്തെ സ്തംഭിപ്പിച്ച് പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലും നിരത്തുകളിലും തമ്പടിച്ചു പാര്‍ക്കുന്ന ഈ ഉപരോധ സമരങ്ങളെ ലോകമാധ്യമങ്ങളടക്കം പഴയ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വക്താക്കളെല്ലാം അമ്പരപ്പോടെയാണ് കണ്ടത്. 

Farmer_Suicide.jpg

ലോകമെങ്ങും വ്യാപിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ ഈ പുതിയ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ നവഫാസിസ്റ്റ് വര്‍ഗീയതയടക്കമുള്ള യാഥാസ്ഥിതിക ശക്തികളെ ജനപ്രിയമാക്കുന്നതിലൂടെ നേരിടാനാണ് ആഗോള മുതലാളിത്തം ശ്രമിച്ചത്. എന്നാല്‍ അതുകൊണ്ടൊന്നും അടിത്തട്ടില്‍ നിന്നുയരുന്ന ഈ കീഴാള നവ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ മുന്നോട്ടുവരവ് പലരും പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെ നിലച്ചു പോയിട്ടില്ല എന്നാണ് സമീപകാല ലോകരാഷ്ട്രീയം തെളിയിക്കുന്നത്. അമേരിക്കയില്‍ കറുത്തവര്‍ക്കും ഹംഗറിയില്‍ കലാവിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കും ഇന്ത്യയില്‍ ന്യൂനപക്ഷങ്ങള്‍ക്കും നേരെ ഉയര്‍ന്ന ഭരണകൂട അതിക്രമങ്ങള്‍ക്കെതിരേ രൂപപ്പെട്ട ഉപരോധ സമരങ്ങള്‍ക്ക് ലോകവ്യാപകമായ വമ്പിച്ച പിന്തുണയാണുണ്ടായത്. സ്ത്രീപുരുഷ ഭേദമില്ലാതെ ജനങ്ങള്‍ ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ പൊതുസ്ഥലങ്ങളില്‍ തമ്പടിച്ചു നടത്തുന്ന പുതിയ ജനസഞ്ചയ ജനാധിപത്യ സമരങ്ങളുടെ ഏറ്റവും പുതിയ ഉജ്വലമായ ഉദാഹരണമാണ് ഇപ്പോള്‍ തലസ്ഥാന നഗരിയെ ഉപരോധിച്ചു കൊണ്ട് ഇന്ത്യന്‍ കര്‍ഷകര്‍ നടത്തുന്ന പ്രക്ഷോഭം. ഈ പ്രക്ഷോഭത്തെ ചരിത്ര പ്രധാനമാക്കുന്ന വസ്തുത തന്നെ ഭൂരിപക്ഷ മത രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പിന്‍ബലത്തില്‍ ഇന്ത്യന്‍ കീഴാള ജനതയെ കോര്‍പ്പറേറ്റ് കൊള്ളക്ക് എത്ര വേണമെങ്കിലും തുറന്നുകൊടുക്കാമെന്നും അനായാസം സ്വേച്ഛാധിപത്യപരമായി അടിച്ചമര്‍ത്താമെന്നും വ്യാമോഹിച്ച നരേന്ദ്രമോദിക്ക് കീഴാള ജനസഞ്ചയ ശക്തിയുടെ വിശ്വരൂപം ഒന്നു കാട്ടിക്കൊടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്നതാണ്. 

ജനങ്ങള്‍ യഥാര്‍ത്ഥ നേതാക്കളായി ഉയരുന്ന പുതിയ രാഷ്ട്രീയ സമരങ്ങള്‍

എന്നാല്‍ ഭരണകൂടാധിപത്യത്തിനെതിരെയുള്ള ഇത്തരം ജനസഞ്ചയ ജനാധിപത്യ പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ ഒരു ചെറിയ തുടക്കം മാത്രമാണ്. അടിത്തട്ടില്‍ നിന്നുള്ള ഈ പുതിയ കീഴാള ബദല്‍ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ സംഘടനാരൂപങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളും ഇനിയും രൂപപ്പെടാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ. പഴയ നാടുവാഴിത്ത വ്യവസ്ഥകള്‍ക്കെതിരേ ആധുനിക ജനാധിപത്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സംഘടനാരൂപങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളും രൂപപ്പെടാന്‍ നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ തന്നെ എടുത്തു എന്ന വസ്തുത നാം മറന്നുകൂടാ. ഭരണകൂടാത്മകമായ എല്ലാ ജനാധിപത്യ സങ്കല്‍പങ്ങളുടേയും പരിമിതികളെ മറികടന്നുകൊണ്ട് ഇന്നുയര്‍ന്നുവന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കീഴാള ജനസഞ്ചയ ജനാധിപത്യവും ഇതുപോലെ തികച്ചും പുതിയ പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. 

ഈ സമരങ്ങളൊന്നും യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ നേതൃരഹിത സമരങ്ങളല്ല. ഈ സമരങ്ങള്‍ ചുക്കാനില്ലാത്ത തോണി പോലെ ലക്ഷ്യമില്ലാതെ അലയുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്

സ്വകാര്യ സ്വത്തിലും സ്വകാര്യ വ്യക്തിസ്വത്വത്തിലും അധിഷ്ഠിതമായ ആധുനിക മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥയുടെ രാഷ്ട്രീയ നരവംശ ശീലങ്ങളില്‍ നിന്നും സങ്കുചിത ജീവിതസങ്കല്‍പങ്ങളില്‍ നിന്നും പുറത്തുകടക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളിലൂടെ മാത്രമേ ഈ പുതിയ രാഷ്ട്രീയ പരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നോട്ടു പോകാനാവൂ. മേലാളനെ ഭയന്നും നേതാവിനെ അനുസരിച്ചും അയല്‍ക്കാരനെ വെറുത്തും അപരനെ ചെറുത്തും തുടര്‍ന്നുപോരുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ മാതൃകയില്‍ നിന്നും കീഴാള ജനസഞ്ചയത്തിന്റെ ബദല്‍ ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയത്തിലൂടെ മാനവരാശി പുറത്തേക്ക് വരാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നതാണ് നാം ഇന്ന് കാണുന്നത്. ആധുനിക ജീവിതത്തിന്റെ കൃത്രിമമായ സ്വകാര്യ / പൊതു വിഭജനത്തെ മറികടന്ന് സമൂഹപ്രകൃതിയുടെ സര്‍വ്വസ്വമായ ( Common) സമ്പത്തുകളിലേക്കും സിദ്ധികളിലേക്കും വീടകങ്ങള്‍ വിട്ട് ആണ്‍-പെണ്‍ ഭേദമില്ലാതെ പുതിയൊരു ലോകത്തേക്ക് ഇറങ്ങിവരാനുള്ള പരീക്ഷണമാണ് പുതിയ ജനസഞ്ചയ ജനാധിപത്യ പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ തന്നെ. സ്വാര്‍ത്ഥ വലയിതമായ സ്വകാര്യ പൗരജീവിതത്തില്‍ നിന്നും പരസ്പരം സംക്രമിക്കാന്‍ അഥവാ സ്‌നേഹിക്കാന്‍ മനുഷ്യര്‍ കരുത്താര്‍ജ്ജിക്കുന്ന, അങ്ങനെ സ്‌നേഹം ഒരു രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയായി മാറുന്ന ഒരു പുതിയ ജീവിത മാതൃകയിലേക്ക് കടക്കാനുള്ള പരീക്ഷണം കൂടിയാണിത്. സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ കവചങ്ങള്‍ വെടിഞ്ഞ് രണ്ടുപേര്‍ പരസ്പരം സംക്രമിക്കുമ്പോള്‍, സ്നേഹിക്കുമ്പോള്‍ ഓരോ ആളും രണ്ടുപേര്‍ ആവുകയാണ്, ഓരോ ആളിനും രണ്ടുപേരുടെ ശക്തി കൈവരികയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അങ്ങനെ ആയിരങ്ങള്‍ പരസ്പരം സംക്രമിക്കുമ്പോള്‍ ഓരോ ആളും ആയിരങ്ങളായി മാറുകയാണ്.അപ്രതിരോദ്ധ്യവും അനന്തവുമായ ഈ സ്നേഹക്തിയാണ് ഭരണകൂടാധികാരത്തെ ചെറുത്തുയരുന്ന ബദല്‍ അധികാരത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം. ഈ സ്‌നേഹാധികാരത്തില്‍ നിന്നാണ് ബദല്‍ ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പുതിയ സംഘടനാ രൂപങ്ങളും സ്ഥാപനങ്ങളും രൂപപ്പെടാന്‍ പോകുന്നത്. 
ഈ ബദല്‍ അധികാര സങ്കല്‍പവും അതിന്റെ സ്ഥാപനങ്ങളും ഒരു ഉട്ടോപ്യന്‍ സ്വപ്നമല്ലെന്നതിന് ഇന്ന് പുരാ- നരവംശ ശാസ്ത്രത്തിലെ പുതിയ കണ്ടെത്തലുകള്‍ തന്നെ ശക്തമായ തെളിവുകള്‍ നല്‍കുന്നുണ്ട്. ലോകം കേന്ദ്രീകൃതവും ശ്രേണീകൃതവുമായ ഭരണകൂടാത്മക (Statist) അധികാര ബന്ധ മാതൃകകള്‍ക്ക് പൂര്‍ണമായും കീഴ്‌പ്പെടുന്നതിനു മുന്‍പ് അതിനെ ശക്തിയായി ചെറുത്ത് മനുഷ്യവംശം ആവിഷ്‌ക്കരിച്ച ബദല്‍ അധികാര മാതൃകകളെ കുറിച്ചുള്ളതാണ് ഈ പുതിയ കണ്ടെത്തലുകള്‍. ഈ അധികാര ബന്ധ മാതൃകകള്‍ ഉല്‍പ്പാദന ശക്തികള്‍ വികസിക്കാത്ത പ്രാകൃത കമ്യൂണിസത്തിന്റേതല്ല. പുരാതന സാമ്രാജ്യ വ്യവസ്ഥകള്‍ക്ക് കീഴില്‍ ഭരണാകൂടാധികാര മാതൃകകള്‍ ഒഴിവാക്കുന്ന ഭരണകൂടരഹിത സമൂഹങ്ങളെ കുറിച്ചും ( Stateless Societies ) ഭരണകൂടാധികാരത്തെ ചെറുക്കുന്നതിനുള്ള സങ്കേതങ്ങള്‍ ആവിഷ്‌കരിക്കുന്ന ഭരണകൂട വിരുദ്ധ സമൂഹങ്ങളെ ( Counter State Societies ) കുറിച്ചുമുള്ളവയാണ് ഈ പുരാ നരവംശ ശാസ്ത്ര വെളിപ്പെടുത്തലുകള്‍. ഈ ജീവിത മാതൃകയെ ഉന്നതവും ഭിന്നവുമായി ആവര്‍ത്തിക്കുന്നതിനുള്ള ഇനിയും ഉറച്ചിട്ടില്ലാത്ത പിച്ചച്ചുവടുകളുടെ തുടക്കം മാത്രമാണ് പുതിയ ബദല്‍ ജനാധിപത്യ സമരങ്ങളില്‍ ഇന്ന് നാം കാണുന്നത്. 

FARMERS protest
കര്‍ഷകസമരത്തിനിടെ പഠനത്തിലേര്‍പ്പെട്ട വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍

ഈ പുതിയ ബദല്‍ ജനാധിപത്യ പ്രക്ഷോഭങ്ങളെ നേതൃരഹിത സമരങ്ങള്‍ എന്നാണ് പൊതുവെ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടു പോരുന്നത്. നേതൃബിംബങ്ങള്‍ കൂടാതെ സമരങ്ങള്‍ സാധ്യമല്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന പഴയ രാഷ്ട്രീയക്കാരും മാധ്യമങ്ങളും നേരിടുന്ന ആശയക്കുഴപ്പം കൂടി ഈ പേരിനു പിന്നിലുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഈ സമരങ്ങളൊന്നും യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ നേതൃരഹിത സമരങ്ങളല്ല. ഈ സമരങ്ങള്‍ ചുക്കാനില്ലാത്ത തോണി പോലെ ലക്ഷ്യമില്ലാതെ അലയുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്. അവയുടെ നേതൃത്വം മാര്‍ഗവും ലക്ഷ്യവും മുന്‍കൂട്ടി അറിയുന്ന, വഴിയറിയാത്ത പറ്റങ്ങളെ ആട്ടിത്തെളിക്കുന്ന ഇടയന്റേതല്ല. ബദല്‍ ജനാധിപത്യ സമരങ്ങളില്‍ സംഭവിക്കുന്നത്, സമരങ്ങളുടെ തന്ത്രം ( strategy) മുന്‍കൂട്ടി അറിയുകയും അതനുസരിച്ച് തീരുമാനം എടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നേതൃകേന്ദ്രത്തെ ജനങ്ങള്‍ പിരിച്ചു വിടുകയും സ്വന്തം സമരത്തിന്റെ തന്ത്രത്തിനനുസരിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിക്കാനുള്ള ഉപകരണങ്ങളായി നേതാക്കളെ സൃഷ്ടിക്കുകയുമാണ്. അങ്ങനെ നേതൃത്വമില്ലാതാവുകയല്ല, മറിച്ച് നേതാവും അണികളും തമ്മിലുള്ള പഴയ ബന്ധം തലകീഴ് മറിയുകയും ജനങ്ങള്‍ യഥാര്‍ത്ഥ നേതാക്കളായി പുതിയ രാഷ്ട്രീയ സമരങ്ങളില്‍ ഉയരുകയുമാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഈ വിധം നേതൃത്വത്തെ ഉപകരണമാക്കുന്നതിലൂടെ നേതാക്കളില്‍ അധികാരം കേന്ദ്രീകരിക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യതയെ ഒഴിവാക്കുകയാണ് പുതിയ ജനസഞ്ചയ ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയം. ഈ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതല്‍ ലോകമെങ്ങും ഉയര്‍ന്നു വന്ന ജനസഞ്ചയ ജനാധിപത്യ സമരങ്ങള്‍ തുടങ്ങി ഇപ്പോള്‍ ദില്ലിയില്‍ തമ്പടിച്ചിരുന്ന കര്‍ഷക കൂട്ടായ്മയില്‍ വരെ നേതൃത്വവും അധികാരവും തമ്മിലുള്ള പഴയ ബന്ധം തലകീഴ് മറിയുന്നത് പ്രകടമാണ്. 

നാല്: ഇത് പൂര്‍ണ സ്വരാജിനുവേണ്ടിയുള്ള സമരം

നരേന്ദ്രമോദി ഗവണ്മെന്റ് കൊണ്ടുവന്ന കര്‍ഷകദ്രോഹ നിയമങ്ങള്‍ക്കും മറ്റു പല ജനാധിപത്യ വിരുദ്ധ നടപടികള്‍ക്കുമെതിരെ ഇന്ന് ഉയര്‍ന്നുവരുന്ന സമരങ്ങള്‍ ഇന്ത്യന്‍ കീഴാള ജനതയെ സംബന്ധിച്ച് ഒരു പുതിയ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ തുടക്കമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നതിന് പല കാരണങ്ങളുണ്ട്. 1947 ല്‍ സംഭവിച്ചത് ഇന്ത്യന്‍ മണ്ണിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ അവകാശികളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ ലബ്ധി ആയിരുന്നില്ലെന്നും അതിന് ഇനിയും വളരെദൂരം മുന്നോട്ടു പോകാനുണ്ടെന്നും കരുതുന്ന വ്യത്യസ്ത രാഷ്ട്രീയ സമീപനങ്ങള്‍ അക്കാലത്തുതന്നെ പ്രബലമായിരുന്നു. ഈ നിലപാട് ഏറ്റവും ഉച്ചത്തില്‍ തുറന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചത് ഇന്ത്യന്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റുകളാണ്. തൊഴിലാളി വര്‍ഗ നേതൃത്വത്തില്‍ ഇന്ത്യന്‍ വിപ്ലവം പൂര്‍ത്തീകരിക്കുന്നതിനുള്ള മാര്‍ഗങ്ങള്‍ അന്വേഷിക്കുകയായിരുന്നു ഇന്ത്യന്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം. ആ മാര്‍ഗങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള അഭിപ്രായ ഭിന്നതകള്‍ കാരണമാണ് ഇന്ത്യന്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം പലതായി പിളര്‍ന്നതുതന്നെ. ഇന്ന് ആഗോളതലത്തില്‍ തന്നെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കായുള്ള സമരങ്ങള്‍ സോവിയറ്റ് മാതൃകയെ തള്ളിക്കളയുന്ന ബദല്‍ ജനാധിപത്യ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുത്തു കഴിഞ്ഞ പുതിയ സാഹചര്യത്തില്‍ ഇന്ത്യന്‍ കീഴാള ജനസഞ്ചയവും സമ്പൂര്‍ണ്ണ ജനാധിപത്യ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള സമരം തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയാം. 

farmers protest
ഡല്‍ഹി- ഹരിയാന അതിര്‍ത്തിയില്‍ കൊടുംതണുപ്പില്‍ ചൂട് കായുന്ന കര്‍ഷകര്‍.

ഈ സമരങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ ഭരണകൂടാത്മകമായ അധികാര ബന്ധങ്ങളില്‍ നിന്നും സര്‍വസ്വ ( common ) മായ സമൂഹ- പ്രകൃതി ശക്തികളുടെ സ്വകാര്യവത്ക്കരണത്തില്‍ നിന്നും മുക്തമായ മനുഷ്യജീവിതത്തെ സ്വപ്‌നം കണ്ട മാര്‍ക്സിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ട്. ഈ മാര്‍ക്‌സ് കറുത്ത അടിമതൊഴിലാളികളുടെ മോചനത്തിലൂടെ മാത്രമേ മുതലാളിത്ത മൂലധനാധിപത്യത്തില്‍ നിന്ന് ലോകത്തെ സമസ്ത കൂലി അടിമകള്‍ക്കും മോചനമുള്ളൂ എന്ന് പറഞ്ഞ മാര്‍ക്സാണ്. അതുമാത്രമല്ല കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സമൂഹത്തിന്റെ നിര്‍മ്മിതിക്ക് മുതലാളിത്തവികസനം അനിവാര്യമല്ലെന്നും എല്ലാം എല്ലാവരുടേതുമായ കാര്‍ഷിക ഗോത്ര സമൂഹങ്ങളുടെ ജീവിത ബന്ധങ്ങളില്‍ നിന്നുതന്നെ കമ്മ്യൂണിസത്തിലേക്ക് നേരിട്ട് കടക്കാമെന്നും പറയുന്നതിലൂടെ സ്റ്റാലിനിസത്തിന്റെ തടവറയില്‍ നിന്നും പുറത്തുകടന്ന മാര്‍ക്സാണിത്. 

Farmer's_Protest_at_Dhareri_Jattan,_Patiala,_Punjab
കര്‍ഷക സമരത്തിന്റെ ഭാഗമായി ടോള്‍ബൂത്തില്‍ പതിച്ച പോസ്റ്റര്‍. കര്‍ഷകര്‍ വ്യാപകമായി ടോള്‍ ബൂത്തുകള്‍ പിടിച്ചടക്കുകയും പ്രവര്‍ത്തനം തടയുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യാധിപത്യത്തില്‍ നിന്നുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധി ഇന്ത്യന്‍ കീഴാളജനതയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിയായിരുന്നില്ല എന്ന് ഏറ്റവും ശക്തിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചത് ആ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം നയിച്ച ഗാന്ധി തന്നെ ആണ്. കര്‍ഷകരടക്കമുള്ള കീഴാള ജനതയെ സമരശക്തിയായി ഉയര്‍ത്തി എടുത്തുകൊണ്ട് ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ ഇന്ത്യന്‍ മുതലാളിത്ത ശക്തികളെ മുന്‍നിര്‍ത്തി കോളനിവാഴ്ചക്കെതിരെ സമരം നയിക്കുകയാണ് ഗാന്ധി ചെയ്തത്. ആ നിലക്ക് പഴയ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പരികല്‍പനകള്‍ പ്രകാരം "ദേശീയ ജനാധിപത്യ'മെന്നോ "ജനകീയ ജനാധിപത്യ'മെന്നോ വിളിക്കാവുന്ന ബൂര്‍ഷ്വാ വിപ്ലവത്തിന്റെ പൂര്‍ത്തീകരണമായിരുന്നു ഗാന്ധി നയിച്ച സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ഈ വിപ്ലവത്തിന്റെ അപൂര്‍ണതയെ കുറിച്ച് മറ്റാരേക്കാളും ഗാന്ധിക്കുണ്ടായിരുന്ന തികഞ്ഞ ബോധ്യത്തില്‍ നിന്നാണ് ബ്രിട്ടീഷുകാരില്‍ നിന്ന് ഇന്ത്യന്‍ മുതലാളി വര്‍ഗത്തിന്റെ കൈകളിലേക്ക് വന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം അഥവാ സ്വരാജ്, പാര്‍ലമെന്ററി സ്വരാജ് ആണെന്നും പൂര്‍ണ സ്വരാജിനുവേണ്ടിയുള്ള സമരം ഇനിയും തുടങ്ങേണ്ടിയിരിക്കുന്നു എന്നും ഗാന്ധി പറഞ്ഞത്. ഗാന്ധിയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച ഈ വിപ്ലവ രാഷ്ട്രീയം സ്റ്റാലിനിസ്റ്റുകളായിരുന്ന ഇന്ത്യന്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ക്ക് അന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഹോചിമിന്‍, തന്നെപ്പോലെയുള്ള കമ്യൂണിസ്റ്റ് വിപ്ലവകാരികള്‍ക്കു തുല്യനായി ഗാന്ധിയെ ഇന്ത്യന്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ തിരിച്ചറിയണമായിരുന്നു എന്ന് പിന്നീട് കെ. ദാമോദരനോട് പറഞ്ഞത്. ചുരുക്കത്തില്‍ ഗാന്ധി തുടക്കം കുറിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചതും തുടക്കത്തില്‍ തന്നെ നിലച്ചുപോയതുമായ പൂര്‍ണ സ്വരാജിനുവേണ്ടിയുള്ള സമരം അഥവാ രണ്ടാം സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം കഠിനയാതനകളുടെ ഒരു നീണ്ട ഇടവേളക്കുശേഷം ഇന്ത്യന്‍ കീഴാള ജനത ഇന്ന് വീണ്ടും ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ഇന്ന് ദില്ലി നഗരത്തെ ഉപരോധിച്ചിരിക്കുന്ന കര്‍ഷകര്‍ ചമ്പാരന്‍ സമരകാലത്ത് ഗാന്ധിക്ക് പിന്നാലെ ഹതാശരായി തലകുനിച്ചു നടന്ന കര്‍ഷകരല്ല. എങ്കിലും ഗാന്ധി ഒരു മഹാ രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയായി ഉയര്‍ത്തിയെടുത്ത ഇന്ത്യന്‍ കര്‍ഷക സമൂഹങ്ങളുടെ പിന്മുറക്കാരാണ് ഗാന്ധിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ സ്വപ്നത്തിന്റെ പൂര്‍ത്തീകരണത്തിനായി ഇന്ന് ദില്ലിയിലെ കൊടും തണുപ്പില്‍ തമ്പടിച്ച് സ്വയം സമരം നയിക്കുന്ന കര്‍ഷകര്‍. 

അംബേദ്ക്കര്‍ പൂര്‍ത്തീകരിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിച്ച കീഴാള വിമോചനത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള സമരങ്ങളുടെ തുടര്‍ച്ചയാണ് മേലാള ഭരണവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ക്കെതിരേ ഇന്ത്യയില്‍ ഇന്ന് ഉയര്‍ന്നു വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ബദല്‍ ജനാധിപത്യ പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍

കീഴാള വിമോചന സമരങ്ങളുടെ തുടര്‍ച്ച

സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ സമത്വം കണക്കിലെടുക്കാത്ത രാഷ്ട്രീയസ്വാതന്ത്ര്യം പൊള്ളയാണെന്ന് വിശ്വസിച്ച മറ്റൊരു ഇന്ത്യന്‍ നേതാവ് ഡോ. ബി.ആര്‍. അംബേദ്ക്കര്‍ ആണ്. അസമത്വത്തിലും ഉച്ചനീചത്വങ്ങളിലും അടിയുറച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ഇന്ത്യന്‍ നവ സവര്‍ണ മുതലാളിവര്‍ഗം നയിക്കുന്ന ഭരണകൂടത്തില്‍ നിന്നും ദളിതര്‍ക്കും ആദിവാസികള്‍ക്കുമൊന്നും നീതി കിട്ടാന്‍ പോകുന്നില്ലെന്ന് അംബേദ്ക്കര്‍ക്ക് അവസാന കാലത്ത് ബോധ്യം വന്നിരുന്നു. ഇന്ത്യന്‍ മുതലാളി വര്‍ഗത്തിന്റെ കൈകളില്‍ ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടന തന്നെ അര്‍ത്ഥശൂന്യമായിത്തീരുന്നു എന്ന് ബോദ്ധ്യം വന്നതുകൊണ്ടാണ് താന്‍ മുഖ്യശില്‍പ്പിയായ ആ ഭരണഘടനയ്ക്ക് പരസ്യമായി തീയിടാന്‍ ആരെങ്കിലും തയ്യാറായാല്‍ താന്‍ കൂടി അതിനു മുന്നിലുണ്ടാവുമെന്ന് രോഷാകുലനും ദുഃഖിതനുമായി 1953 ല്‍ അദ്ദേഹം ഇന്ത്യന്‍ പാര്‍ലമെന്റില്‍ തുറന്നു പറഞ്ഞത്. ഗാന്ധി വധത്തിനുശേഷം ആ വിടവു നികത്താന്‍ ഇന്ത്യയിലെ കര്‍ഷകരും ദളിതരും ദരിദ്രരുമടക്കമുള്ള സമസ്ത കീഴാളരുടേയും നേതൃത്വമേറ്റെടുത്ത് പുതിയൊരു സമരത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കാനുള്ള രാം മനോഹര്‍ ലോഹ്യയുടെ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചതിനുശേഷമാണ് ഡോ. അംബേദ്ക്കര്‍ ആകസ്മികമായി മരണമടഞ്ഞത്. അതുകൊണ്ട് അംബേദ്ക്കര്‍ പൂര്‍ത്തീകരിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിച്ച കീഴാള വിമോചനത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള സമരങ്ങളുടെ തുടര്‍ച്ചയാണ് മേലാള ഭരണവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ക്കെതിരേ ഇന്ത്യയില്‍ ഇന്ന് ഉയര്‍ന്നു വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ബദല്‍ ജനാധിപത്യ പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ എന്ന് പറയാം. 

ndian_farmers'_protest_-_men_washing_c
ഡല്‍ഹിയില്‍ നടക്കുന്ന സമരത്തിനിടെ വസ്ത്രം അലക്കിയിടുന്ന പഞ്ചാബി കര്‍ഷകര്‍

മേല്‍ വിവരിച്ച രാഷ്ട്രീയ ചരിത്ര വസ്തുതകളില്‍ നിന്ന് തെളിഞ്ഞു വരുന്നത് 
ആഗോള മൂലധന സാമ്രാജ്യ വാഴ്ചയും ലോക കീഴാള ജനസഞ്ചയവും തമ്മില്‍ ഏറ്റുമുട്ടുന്ന ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ബദല്‍ ജനാധിപത്യ വിപ്ലവ സമരങ്ങളില്‍ മാര്‍ക്‌സിന്റേയും ഗാന്ധിയുടെയും അംബേദ്ക്കറുടെയും ന്യൂനപക്ഷാത്മകവും ( Minoritarian ) വിമോചകവുമായ രാഷ്ട്രീയം നൂതനമായി ആവേശകരമാം വിധം ആവര്‍ത്തിക്കുന്നു എന്നാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സ്റ്റാലിനിസത്തിന്റെ തടവറയില്‍ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന മാര്‍ക്സിന്റേയും നവസവര്‍ണ്ണ മുതലാളിമാരുടെ കോണ്‍ഗ്രസ്സിനെ കയ്യൊഴിഞ്ഞ ഗാന്ധിയുടേയും അനുയായികളുടെ അടഞ്ഞ ലിബറല്‍ സ്വത്വ രാഷ്ട്രീയ വാദത്തില്‍ നിന്നും "മൈത്രി'എന്ന ബുദ്ധമത പരികല്പനയെ ഒരു ഭാവി രാഷ്ട്രീയ പരികല്പനയായി ഉയര്‍ത്തിയെടുത്ത അംബേദ്ക്കറുടെയും വികസ്വരമായ തുറന്ന ചിന്തകള്‍ക്ക് പുതിയൊരു ഇന്ത്യയുടേയും ലോകത്തിന്റേയും നിര്‍മ്മിതിക്കായുള്ള വരാനിരിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യ സമരങ്ങളില്‍ പരസ്പരം ശക്തി പകരാന്‍ കഴിയും. അങ്ങനെ ഇപ്പോള്‍ പ്രഭാതഭേരി മുഴക്കപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞ രണ്ടാം സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന് ദിശാബോധം പകര്‍ന്നുകൊണ്ട് ജനങ്ങളോടൊപ്പം അവരുടെ ചിന്തകളും ഉണ്ടാവും. നരേന്ദ്രമോദി ഗവണ്മെന്റിനെതിരേ സമീപകാലത്തുയര്‍ന്നുവന്ന മിക്ക സമരങ്ങളിലും ഭഗത് സിംഗിന്റെയും ഗാന്ധിയുടെയും അംബേദ്ക്കറിന്റെയും ചിത്രങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കപ്പെട്ടത് യാദൃച്ഛികമല്ല എന്നര്‍ത്ഥം. 

ഒരു പക്ഷേ പഴയ യൂറോപ്യന്‍ കോളനി വാഴ്ചക്കെതിരെ നടന്ന സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രക്ഷോഭങ്ങളെക്കാള്‍ ഇന്ന് ലോകത്തെ ഒന്നാകെ ഗ്രസിക്കുന്ന ആഗോള മൂലധന സാമ്രാജ്യ വ്യവസ്ഥക്കെതിരായ സമരങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ സൂക്ഷ്മവും സങ്കീര്‍ണവും അപ്രവചനീയവുമായ മാര്‍ഗങ്ങള്‍ കൈവരിച്ചേക്കാം. അതിനാല്‍ 
ഹൈന്ദവ ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ പിന്‍ബലമുണ്ടെന്നഹങ്കരിക്കുന്ന നരേന്ദ്രമോദിയേയും കൂട്ടരേയും പ്രതിരോ ധത്തിലാഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് അത്ഭുതകരമായ നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യത്തോടെ മുന്നേറുന്ന ഈ കര്‍ഷക പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ തല്‍ക്കാലപരിസമാപ്തി എന്തുതന്നെയായാലും ആധുനിക ഇന്ത്യയുടെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു പുതിയ വഴിത്തിരിവിനെ കുറിക്കുന്ന മഹാസംഭവമായി ( Event) ഇത് മാറാന്‍ പോവുകയാണ്; വരാനിരിക്കുന്ന സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമായ നാനാമുഖ സമരങ്ങള്‍ക്ക് വഴിതുറന്നുകൊണ്ട്. 

ബി. രാജീവന്‍

അധ്യാപകന്‍. സാഹിത്യ വിമര്‍ശനം, തത്വശാസ്ത്രം, സൗന്ദര്യശാസ്ത്രം, രാഷ്ട്രീയചിന്ത, ചരിത്രം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളില്‍ മൗലികമായ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന ചിന്തകന്‍. അടിയന്തരാവസ്ഥക്കെതിരെ നിലപാടെടുത്തതിന് പൊലീസ് മര്‍ദ്ദനവും വീട്ടുതടങ്കലും നേരിട്ടു. ജനകീയ സാംസ്‌കാരികവേദിയുടെ കാലത്ത് അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെടുകയും ദീര്‍ഘകാലം  കോളജ് അധ്യാപകജോലിയില്‍നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. കീഴാള മാര്‍ക്‌സിസവും കീഴാള ജനാധിപത്യവും, പ്രളയാനന്തര മാനവികത,  ജൈവ രാഷ്ട്രീയവും ജനസഞ്ചയവും തുടങ്ങിയവ പ്രധാന കൃതികള്‍.
 

Audio

PLEASE USE TRUECOPY WEBZINE APP FOR BETTER READING EXPERIENCE.

DOWNLOAD IT FROM