Monday, 18 October 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

വെറും മനുഷ്യര്‍- 18

ആയിരം ബലിമൃഗങ്ങളുടെ ദൈന്യം നിറഞ്ഞ
എന്റെ ഉമ്മാന്റെ മുഖം


എന്റെ മുമ്പില്‍ ഒടുക്കത്തെ അന്നം തടഞ്ഞ തൊണ്ടയുമായി ഒരു ബലിമൃഗം അലറി കരഞ്ഞു. അതിന്റെ കണ്ണുകളില്‍ മരണംപോലും തോറ്റു പോവുന്ന ഭയത്തിന്റെ കറുപ്പ് തിരയടിച്ചു.

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ദേവപ്രകാശ്​
Text Formatted

നോമ്പുപെരുന്നാള് പോലെയല്ല ഹജ്ജ് പെരുന്നാള്. 
നോമ്പുകാലത്തിന്റെ അരപ്പട്ടിണിയും മുഴുപ്പട്ടിണിയുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞെത്തുന്ന പെരുന്നാള്‍ ദിവസം അത്ര വലിയ സന്തോഷം ഒന്നും തരാറില്ല. രണ്ടുമാസം കഴിഞ്ഞ് എത്തുന്ന ഹജ്ജ് പെരുന്നാള്‍ ഉത്സവത്തിന്റെതാണ്. 
അന്ന് വീടാകെ ഉത്സാഹമായിരിക്കും. ചിലപ്പോള്‍ പുതുവസ്ത്രം കിട്ടിയെന്നും വരും. തക്ബീര്‍ വിളികളോടെ പുലരുന്ന ആ ദിവസം തല നിറയെ എണ്ണ തേച്ച് കണ്ണുകളില്‍ ഒലിച്ചെത്തിയ എണ്ണനീറ്റലുമായി വലിയ കുളത്തിലേക്ക് കുളിക്കാന്‍ ഓടാം ... ഒരു പറ്റം കുട്ടികള്‍ മറച്ച കുണ്ടികളും മറയ്ക്കാ​ കുണ്ടികളുമായി ഓടിച്ചെന്ന്  കുളത്തിന്റെ പാട വരമ്പില്‍നിന്ന് എടുത്തു ചാടും.
പെരുംചിലമ്പ് നിവാസികൾ ഒന്നാകെ കുളിക്കുന്ന കുളമായതിനാല്‍ അതില്‍ പായല്‍ ഉണ്ടാവില്ല. താമരമൊട്ടുകള്‍ സൂര്യനെ കാത്ത് കൂമ്പി നില്‍ക്കുന്നുണ്ടാവും മൂന്നു റൗണ്ട് അക്കരെയിക്കരെ നീന്തിക്കഴിയുമ്പോള്‍ കണ്ണുകള്‍ ചുവക്കും. അന്നത്തെ ദിവസത്തിനായി മാത്രം കിട്ടുന്ന വാസനസോപ്പ് ദേഹമാകെ പതപ്പിച്ച് ഒന്നുകൂടി മുങ്ങി നിവര്‍ന്നാല്‍ എല്ലാ കുണ്ടികളും ആര്‍പ്പുവിളിച്ചു കൊണ്ട് തിരികെ ഓടും. ഓട്ടത്തിനിടയില്‍ മറിഞ്ഞു വീഴുന്നവര്‍ക്ക്  വീഴാം...  ആരും തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ല അതാണ് പെരുന്നാള്‍ നീതി.
വീടെത്തിയാല്‍  ഉപ്പ കുമാരപുരം  ചന്തയില്‍ നിന്ന്  വാങ്ങിയ പുതുമണമുള്ള ഒറ്റമുണ്ടും കുപ്പായവും  ധരിച്ച് അത്തറും പൂശി പള്ളിയിലേക്ക്  പറക്കും. അവിടെ വരാന്തയില്‍  പായസച്ചെമ്പില്‍ ചൂടുള്ള അരിപ്പായസം  കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും. തക്ബീര്‍ വിളികളുടെ ആ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ മധുരപ്പായസത്തിന്റെ ഗ്ലാസും പിടിച്ച് ഞാന്‍ നില്‍ക്കും. അതിനിടെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞ സമയം കണക്കാക്കി തങ്കരാജും ശെന്തിലും അവിടെ വന്നെത്തും. അവര്‍ക്കും കിട്ടും വലിയ സ്റ്റീല്‍ ക്ലാസുകളില്‍ അരി പായസം. അവരോടൊപ്പം പെരുന്നാള്‍ പുലരിയില്‍  പാതവക്കിലിരുന്ന്  കുടിച്ച ആ അരിപ്പായസം  ഇപ്പോഴും  നാവില്‍ മധുര സൗഹൃദമായി ഊറി നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. 
കാലങ്ങള്‍ക്കുശേഷം ഞാന്‍  സെന്തില