Tuesday, 19 October 2021

നോവല്‍


Text Formatted
katturkadavu-title
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം : ഇ. മീര
Text Formatted

17: നന്തുണി എന്ന വാദ്യോപകരണം

സെൻറ്​ ആന്‍സ് എല്‍.പി.സ്‌കൂളിന്റെ ആപ്പീസുമുറിയുടെ ചുമരുകളില്‍ ആരുടെയൊക്കെയോ ഫോട്ടോകള്‍ നിരക്കെ വലുപ്പത്തില്‍ ഫ്രെയിം ചെയ്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ രൂപങ്ങള്‍ തെളിഞ്ഞു കിട്ടില്ല. ഒന്നാമത്തേത് കാലപ്പഴക്കം. പിന്നെ ആ കുടുസ്സുമുറിയില്‍ ആധിപത്യം വഹിക്കുന്ന ഇരുട്ട്. ഏതിരുട്ടിലും മെല്ലെ മെല്ലെ വെളിച്ചം വരുമല്ലോ. ക്രമേണ ചില വസ്തുക്കള്‍ തെളിയും. രജിസ്റ്ററുകളും പുസ്തകങ്ങളും വെച്ച മരറാക്കുകള്‍. ഞാത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന ഭൂപടം. അതാകട്ടെ പാടെ കീറിയതാണ്. മേശമേല്‍ ഇരിക്കുന്ന ഗ്ലോബ്. പിന്നെ ഹെഡ്മാസ്റ്റര്‍ വാറുണ്ണി മാഷടെ മുഖത്തെ കണ്ണട.

പനി പിടിച്ചതുകൊണ്ട് രണ്ടാഴ്ച വീണ്ടും വൈകിയായിരുന്നു ദിമിത്രിയുടെ സ്‌കൂള്‍ പ്രവേശനം. പുല്ലാനിക്കാട്ടെ വല്യമ്മയോടെപ്പം ആപ്പീസുമുറിയിലേക്ക് കടന്നു ചെന്നപ്പോള്‍ വാറുണ്ണി മാഷ് പറഞ്ഞു:
‘ഇവനെ ഞാന്‍ കണ്ടട്ടുണ്ട്. നമ്മടെ കണ്ടന്‍കുട്ടിയാശാന്റെ തോളത്തുണ്ടാവൂലോ എപ്പഴും. നന്തുണി മാതിരി.'

ആ സമയത്ത് ആപ്പീസുമുറിയില്‍ വേറെയാരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പറയാനാവില്ല. ഏതെങ്കിലും അദൃശ്യശക്തികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം. അവരായിരിക്കണം ‘നന്തുണി' എന്ന വാക്ക് അവിടെന്ന് ചോര്‍ത്തി നിമിഷം കൊണ്ട് സ്‌കൂള്‍ മുഴുവന്‍ പരത്തിയത്. പിന്നീട് കുട്ടികളും അധ്യാപകരും ആ പേരിലാണ് ദിമിത്രിയെ വിളിച്ചത്. ഓരോ തവണ ആ വിളി കേള്‍ക്കുമ്പോഴും അവന്‍ തോറ്റു കൊണ്ടിരുന്നു.

‘ജോര്‍ജി ദിമിത്രോവ്. എന്തൊരുവക പേരാത് വല്യമ്മേ? വല്ല മാലാഖേടേം പേരാവ്വോ ഇത്? ഇത്തിരി കടുപ്പം കൂടീന്നൊരു സംശയം’; അപേക്ഷാഫോറം എഴുതുന്നതിനിടയില്‍ മാഷ് ചോദിച്ചു.

‘കണ്ടന്‍കുട്ടിക്ക് ഞാന്‍ ഒറപ്പുകൊടുത്തതാ. ഈ പേര് മാറ്റില്ലാന്ന്. ഇവനെ ഇത്രേം കാലം വളര്‍ത്തീതല്ലേ ആ മനുഷ്യന്‍?’; വല്യമ്മ പറഞ്ഞു.

മാഷ് പിന്നെയും ചിന്തിച്ച് പറഞ്ഞു:  ‘ഇവന് ഇവന്റെ അമ്മേടെ ജാതി ചേര്‍ക്ക്വാണെങ്കില് ഭാവീല് പഠിപ്പിനും ഉദ്യോഗത്തിനും കൂടുതല്‍ ആനുകൂല്യം കിട്ടും. അങ്ങനെ ചേര്‍ക്കട്ടെ?'

ആ ചോദ്യം കേട്ട് വല്യമ്മ വലുതായി രോഷം കൊണ്ടു. അവര്‍ ഉച്ചത്തില്‍ സംസാരിച്ചു: ‘