Monday, 29 November 2021

രാജസ്​ഥാൻ യാത്ര


Text Formatted

പടിഞ്ഞാറന്‍ മരുസാഗരതീരത്തെ
കറപ്പുതീനികള്‍

ഒരിക്കലും കാണാന്‍ ക്ഷണിക്കപ്പെടാത്ത, അങ്ങനെ ആരും താല്‍പ്പര്യപ്പെടാത്ത, വിലക്കപ്പെട്ട ഒരു ഫാം ടൂറിസമുണ്ടെങ്കില്‍ അതു പോപ്പിപ്പാടങ്ങളും അതിലെ ജീവിതങ്ങളും മാത്രമാണ്. അത്ര അപകടകരമായ മറ്റൊരു ടൂറിസം ഇല്ല. ജീവിതങ്ങളും ഇല്ല.

Image Full Width
Image Caption
പാലിലും മറ്റും കറപ്പ് സത്തു ചേർത്തു വിളമ്പുന്ന കറപ്പ് വിരുന്നുകള്‍ രാജസ്ഥാനിലെ വടക്കുകിഴക്കന്‍ ഗ്രാമങ്ങളില്‍ നാട്ടുനടപ്പായിരുന്നു. / Photo: pxfuel.com
Text Formatted

One memorial of my former condition still remains-my dreams are not yet perfectly calm; the dread swell and agitation of the storm have not wholly subsided.
(Confessions of an English Opium- Eater, Thomas De Quincey- 1821)

ണ്ടാല്‍ കേരളമാണെന്നുതന്നെ സംശയിക്കും. 
നേരം വെള്ള കീറുന്നതേയുള്ളൂ. 
പകലിന്റെ അരികുകളില്‍ അപ്പോഴും ഇരുട്ടു കരിമ്പനടിച്ചു കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 
ഒറ്റപ്പെട്ട കടകള്‍ക്കു മുന്നില്‍ മെലിഞ്ഞ ആള്‍ക്കൂട്ടം.  
പയ്യെപ്പയ്യെ നേരം വെളുത്തുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. മെലിഞ്ഞ ആള്‍ക്കൂട്ടം പതുക്കെപ്പതുക്കെ  തടിച്ചുവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്‍പതു മണിയായതോടെ മഞ്ഞച്ചായമടിച്ച ബോർഡിനു താഴെ ഷട്ടറിട്ടുനിർത്തിയ ചില  കടകള്‍ക്കു മുന്നില്‍ നേരിയ ക്യൂ വിരിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ചില ബവറിജസ് കടകള്‍ക്കു മുന്നിലെ രാവിലെയുണ്ടാവുമായിരുന്ന ക്യൂവിനെ ഓർമിപ്പിച്ചു. 

അതേ, ഈ ക്യൂവും വലിയ പ്രതീക്ഷകളോടെ തന്നെയായിരുന്നു.
രാവിലെ പത്തിനു കടകളുടെ ഷട്ടർ തുറക്കുമ്പോഴേക്കും കാത്തുനില്‍ക്കുന്നവരുടെ കൈവിരലുകളില്‍ പൂത്തിറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവും കറന്‍സി നോട്ടുകള്‍. കടകള്‍ തുറക്കുന്നതോടെ തിരക്കായി. ഒരു കിലോ അടങ്ങുന്ന സഞ്ചിയാണു ധൃതിപ്പെട്ടുവാങ്ങുന്നത്. ഒരു കിലോ പായ്ക്കറ്റിന് അഞ്ഞൂറു രൂപ കൊടുക്കണം. ലൈസന്‍സോ ഡോക്ടറുടെ കുറിപ്പടിയോ ഇല്ലാത്തവർക്കു കൊടുക്കാന്‍ പാടില്ലെന്നാണു ചട്ടം. എന്നാല്‍, അതൊക്കെ ആരു നോക്കുന്നു. ആർക്കും കിട്ടും. കുറച്ചധികം കൊടുക്കണമെന്നു മാത്രം. കിലോയ്ക്കു പത്തുമുന്നൂറു രൂപ കൂടുതല്‍.

കറപ്പ് തിന്നിട്ട് ഉപ്പില്‍ വീണ പല്ലിയെ പോലെ  ഇഹലോകത്തെ വിസ്മൃതിയിലാഴ്ത്തിയുള്ള കിറുങ്ങിയുള്ള ഇരിപ്പ് ഈ ഉത്തരേന്ത്യന്‍ മേഖലയില്‍ സർവസാധാരണം. 

ഇതും ലഹരി തന്നെ.
എന്നാല്‍ നു