Saturday, 27 November 2021

കവി വായന


Text Formatted

മനസ്സുകൊണ്ടു മാത്രം എത്തിച്ചേരാനാവുന്ന സ്ഥലങ്ങള്‍

പി.എന്‍. ഗോപീകൃഷ്ണന്റെ കവിതകളില്‍ പലതരത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന സ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ച്, ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ കേവലസ്ഥലം മാത്രമല്ലാതാകുന്ന ഇടങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഒരു വിചാരം 

Image Full Width
Image Caption
പി.എന്‍. ഗോപീകൃഷ്ണന്‍
Text Formatted

കലും, ഓട്ടോക്കാര്‍ രാത്രിച്ചാര്‍ജ് വാങ്ങുന്ന സ്ഥലത്തെക്കുറിച്ചറിയാമോ; വികാരങ്ങള്‍കൊണ്ട് അതിര്‍ത്തികള്‍ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന, ഓര്‍മ കൊണ്ട് വഴിതെളിക്കേണ്ട ഒരിടത്തെക്കുറിച്ച്?
പാതാളത്തിലേയ്ക്ക് തുറക്കുന്ന കുളവും, മലയാളം അറിയുന്ന പുളിയും, ഇത്തിരി ഇംഗ്ലീഷ് അറിയുന്ന താറാപ്പറ്റവുമൊക്കെയുള്ള ഇത്തരം ഇടങ്ങള്‍ ശരിയ്ക്കുമുണ്ടോ എന്നാണോ? 
ഉണ്ടാവും. കാരണം, അവിടെ, ശ്രീനാരായണനെ കണ്ടതുകൊണ്ട് പ്രായം നിലച്ച കണ്ണുകളുള്ള, എന്നാല്‍, മനുഷ്യവ്യവഹാരങ്ങളനുസരിച്ച് പ്രായം ചെന്ന ഒരുടലുണ്ട്! ഇങ്ങനെ ചില ശരീരങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട്, നമ്മള്‍ നിത്യജീവിതത്തില്‍ പെരുമാറുന്ന ഇടങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഈ  ‘സ്ഥല'ങ്ങള്‍ വേറിട്ടു നില്‍ക്കുന്നുവെന്നു തോന്നാം. എന്നാല്‍, സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുമ്പോഴാണ്, നമ്മുടെ നിത്യജീവിതത്തെത്തന്നെയാണ് ഈ ഇടങ്ങള്‍ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതെന്നു കാണുക; അതും, കുറെക്കൂടി ആഴത്തില്‍. (‘ഭൂമിയുടെ നടുമദ്ധ്യ'മെന്ന് ബഷീര്‍ പറഞ്ഞ  ‘കടുവാക്കുഴിക്കുന്നു' പോലെയുള്ള സ്ഥലങ്ങള്‍ ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍, അസംഭാവ്യമെന്നു തോന്നിച്ചാലും ജനതയുടെ ഭാവനാഭൂപടത്തില്‍ ഇടം നേടിയിട്ടുണ്ടല്ലോ).

പറഞ്ഞുവരുന്നത്, പി.എന്‍. ഗോപീകൃഷ്ണന്റെ കവിതകളില്‍ പലതരത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന സ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്;  ‘സ്ഥല'മെന്നാല്‍, ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ കേവലസ്ഥലം മാത്രമല്ലാതാകുന്ന ഇടങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്. കുറച്ചൊന്ന് സാങ്കേതികമായിപ്പറഞ്ഞാല്‍, ഫ്രഞ്ച് ഫിലോസഫറും മാര്‍ക്‌സിയന്‍ ചിന്തകനുമായ ഹെൻറി ലുഫേവറിന്റെ (Henri Lefebvre) സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍, പ്രത്യേകിച്ച്, സ്ഥലം/ഇടത്തെ (space) കുറിച്ചും  ദൈനദിന ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ള സങ്കല്‍പനങ്ങള്‍, ഗോപീകൃഷ്ണന്റെ കവിതകളില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതെങ്ങനെ എന്ന സാമാന്യമായൊരാലോചനയാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിയ്ക്കുന്നത്.