Sunday, 28 November 2021

മാധ്യമങ്ങൾ കാണാത്ത ഇന്ത്യ- 12


Text Formatted

മദന്‍പുരയില്‍ നിന്ന് ജയാപുരിലേക്കുള്ള മനുഷ്യാകലങ്ങള്‍

സന്‍സദ് ആദര്‍ശ് ഗ്രാം യോജന പദ്ധതിപ്രകാരം പ്രധാനമന്ത്രി ദത്തെടുത്ത ഗ്രാമങ്ങളാണ് ജയാപൂരും നാഗേപൂരും. ഫണ്ട്​ വന്നു. ലക്ഷങ്ങളോ കോടികളോ ചെലവിട്ട്  രണ്ടു ഗ്രാമങ്ങളിലും മുന്നൂറിന് മുകളില്‍ ശൗചാലയം വന്നു. എന്നിട്ട്​ എന്തു സംഭവിച്ചു? ​​​​​​​ഇതാ, കെടുകാര്യസ്​ഥതയുടെ
​​​​​​​ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സ്​ഥിതിവിവരം

Image Full Width
Image Caption
വാരണാസി / ഫോ​ട്ടോകൾ: വി.എസ്​. സനോജ്​
Text Formatted

മീം അക്തര്‍, കൈത്തറി ചലിപ്പിക്കുന്നതിടെ മനോഹരമായി പാട്ടുപാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 

ആ യുവാവിന്റെ പാട്ടും കേട്ടുകൊണ്ടാണ് കേറിച്ചെന്നത്, മദന്‍പുരയിലെ ഗല്ലിയിലേക്ക്. 
മിര്‍സാ ഗാലിബിന്റെ പാട്ടാണ്.
ഇടുങ്ങിയ വഴികളിലെ എണ്ണിയാല്‍ തീരാത്ത കൊച്ചുവീടുകള്‍.
ഓരോ ചുവരും മതിലും ജനവാതിലും മറ്റൊന്നിനെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
ഒരു മുറിയുടെ ചുവര്, മറ്റൊരാളിന്റെ, മറ്റൊരു വീടിന്റേത് കൂടിയാകുന്നു.
അവര്‍ക്ക് വീടുകളെന്നാല്‍ ഒറ്റയ്‌ക്കൊറ്റയ്ക്കുള്ള അനുഭവമല്ല, പകരം ഇഷ്ടികകളുടെ തുടര്‍ച്ചകളായി അത്, ഗല്ലികളോളം നീണ്ടുപോകുന്നു.
ഒരു ചുവരില്‍ നിന്ന് മുകളിലൂടെ ഒരുപാട് വീടുകളുടെ ആകാശം കണ്ട്, താണ്ടാനാകുന്ന തരത്തിലാണ് വാസസ്ഥാനങ്ങളുടെ ജ്യോഗ്രഫിയും ഹിസ്റ്ററിയും. വേറിട്ടു നിര്‍ത്തപ്പെട്ട വീടര്‍ത്തികള്‍ ഈ ദരിദ്ര ഗല്ലികള്‍ക്ക് കുറവാണ്, നോര്‍ത്തിന്ത്യയില്‍, പ്രത്യേകിച്ച് വാരണാസി പോലെയുള്ള ഇടങ്ങളില്‍.

മദന്‍പുരയുടെ ഗല്ലികളില്‍, ഹവേലികളില്‍ എത്രയോ തലമുറകള്‍ ഇതുപോലെ അധിവസിക്കുന്നു. അവരുടെ ഇടര്‍ച്ചയ്ക്കും ഉയര്‍ച്ചകള്‍ക്കുമൊപ്പം പശ്ചാത്തലമായി നെയ്ത്തുത്തറികളുടെയും ശബ്ദവുമുണ്ട്. പണ്ട്, ഹധാ സരായിയിലെ കൊച്ചുവീട്ടിലെ മുറിയില്‍ നിന്ന് ഉയര്‍ന്നുകേട്ടിരുന്ന ഷെഹനായി പോലെ.

കൈത്തറികളോട് നിത്യാഭ്യാസം ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞുകൂടുന്നവരുടെ വറുതിയും പൊറുതിയും. എക്കാലവും വാരണാസിയുടെ കൈത്തറി ലോകവും ബനാറസി പട്ടുണ്ടാക്കുന്ന ദരിദ്രരുടെ ഗതിവിഗതികളും അങ്ങനെയൊക്കെത്തന്നെ.

വാരണാസി ഘാട്ടുകളില്‍ നിന്നുയര്‍ന്ന മന്ത്രധ്വനിയും പ്രാര്‍ത്ഥനയും മണിമുഴക്കങ്ങള്‍ക്കുമൊപ്പം പട്ട് നെയ്‌തെടുക്കുന്നതിന്റെ ശബ്ദമില്ലാതെ ജീവിതക്കാഴ്ച്ചയോ കേള്‍വിയോ മുഴുവിക്കാനാവില്ല. നെയ്ത്തു ശബ്ദവും ഷെഹനായിയും ചേരുമ്പോഴാണ് ബനാറസിന്റെ രൂപം സമ്പൂര്‍ണമാകൂ.
ഷമീം അക്തറിന്റെ പാട്ടിന്റെ ആലാപന സൗ