Wednesday, 20 October 2021

Novel chapter 02


Text Formatted

കലാച്ചി 

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം : ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

വിവാഹത്തിന്​ പത്തു ദിവസം മുമ്പ് അന്യരാജ്യത്ത് ബലാല്‍സംഗ കേസില്‍ പ്രതിയായ ഒരുത്തനെ  കാണാന്‍  ജീവനും സ്വത്തും പണയപ്പെടുത്തി ഞാന്‍ യാത്ര പുറപ്പെട്ടത് അയാളെ ‘ഉരശിമ തരോ' ആയിക്കാണാനുള്ള മനഃപ്രയാസം കൊണ്ടായിരുന്നില്ല.  

അയാള്‍ പറഞ്ഞത്​ സത്യമാണോ എന്ന്​ പരിശോധിക്കാന്‍ വൈകുന്ന ഓരോ നിമിഷവും ഞാനും എന്നോടു സമ്പര്‍ക്കത്തില്‍ കഴിയുന്നവരും അപകടത്തില്‍പ്പെടും എന്ന ഭീതി കൊണ്ടായിരുന്നു.  

അടുത്തടുത്ത  രണ്ടു സംഭവങ്ങളായിരുന്നു ആ ഭീതിക്ക് അടിസ്ഥാനം.

മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക്​ യക്ഷിക്കഥകള്‍ എന്നു തോന്നാവുന്ന രണ്ട് അനുഭവങ്ങള്‍. 

ആദ്യ സംഭവം ഡിസംബര്‍ പതിനഞ്ചിനായിരുന്നു.

അഖ്‌സയെയും എലീസയെയും പുറത്തു കൊണ്ടുപോകാന്‍ എനിക്ക് അനുമതി ഉണ്ടായിരുന്ന ഞായറാഴ്ച ദിവസം. നിസാമിന്റെ സഹോദരി ജാസ്മിന്റെ ഫ്‌ളാറ്റില്‍നിന്ന് അവരെയും കൊണ്ട്​ ഞാന്‍ നഗരത്തിലൂടെ ചുറ്റിയടിച്ചു.  ജീന്‍സും ജാക്കറ്റും ധരിച്ചു മുടി അഴിച്ചിട്ട എന്നെയും  ഹിജാബും പര്‍ദ്ദയും ധരിച്ച എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും എപ്പോഴത്തെയും പോലെ, റസ്റ്ററന്റിലും മാളിലും വച്ചു കണ്ട  പലരും തിരിഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നോക്കി. 

‘‘മാസത്തില്‍ രണ്ടു ദിവസം അവരെ പുറത്തു കൊണ്ടുപോകാം. ഒരൊറ്റ കണ്ടീഷനില്‍. ദീനിനു നിരക്കാത്തതൊന്നും എന്റെ കുട്ടികളെ കൊണ്ടു ചെയ്യിക്കരുത് '' ; കുട്ടികളുടെ കസ്റ്റഡി സംബന്ധിച്ച തര്‍ക്കത്തില്‍ നിസാമിന്റെ നിബന്ധന അതായിരുന്നു.  

സത്യത്തില്‍ അത്തരം നിബന്ധകള്‍ തീര്‍ത്തും അപ്രസക്തമായിരുന്നു.

ഞാന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ചാലും ഞങ്ങളുടെ കുട്ടികള്‍ അവര്‍ ശീലിച്ചതല്ലാതെ ചെയ്യുമായിരുന്നില്ല. ഭൗതിക വിഷയങ്ങളില്‍  അവര്‍ക്ക് അലീമ പറയുന്നതായിരുന്നു പ്രമാണം. ബൗദ്ധികവും സാമൂഹികവുമായ വിഷയങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ പറയുന്നതും.

ഏത് ഉടുപ്പു ഇടണമെന്നോ ഏതു ഭക്ഷണം കഴിക്കണമെന്നോ അവര്‍ ഒരിക്കലും എന്നോടു  ചോദിച്ചില്ല. ഏതു പുസ്തകം വായിക്കണമെന്നും കൂട്ടുകാരുമായുള്ള പ്രശ്‌നങ്ങളില്‍ എന്തു നിലപാട് എടുക്കണമെന്നും എന്നോടു മാത്രമേ ചോദിച്ചുമുള്ളൂ. 

‘‘ഉമ്മി, മറ്റന്നാള്‍ വൈകിട്ട് അഞ്ചു മണിക്ക് ഇവിടെ കാണണം. സിവിക്‌സ് പരീക്ഷയ്ക്കു പഠിപ്പിച്ചു തരണം.   മറന്നേക്കരുത് ''; ഞങ്ങള്‍ ജാസ്മിന്റെ ഫ്‌ലാറ്റില്‍ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍  അഖ്‌സ ഉത്തരവിട്ടിരുന്നു. 

‘‘ഉമ്മി എന്റെ സോഷ്യല്‍ സ്റ്റഡീസ് പരീക്ഷയുടെ തലേ