Wednesday, 20 October 2021

New Poets


Text Formatted

കവി എഴുതുന്നതിലേക്ക്​ കവിത സ്വഭാവികമായി കടന്നുവരുന്നു 

Image Full Width
Image Caption
എസ്. ജോസഫ്
Text Formatted

ഴുത്തച്ഛൻ മുതൽ ഏതാണ്ട് മൂന്നര നൂറ്റാണ്ടുവരെ അഥവാ ആധുനിക കവിതയുടെ കാലയളവുവരെ നിലനിന്ന കാവ്യഭാഷ ഉത്തരാധുനിക കവിതയുടെ ഏതാണ്ട് മുപ്പതുവർഷത്തെ കാലയളവിൽ (1990-2020 ) മാറ്റിമറിക്കപ്പെട്ടു.
വളച്ചു കെട്ടില്ലാത്ത, സംസ്കൃതത്തിന്റെ ആധിപത്യം (അപസംസ്കൃതീകരണം - De Sanskritisation) കുറഞ്ഞ, നാട്ടു മൊഴിച്ചന്തമുള്ള ഒരു ഭാഷാരീതി 90 കൾ മുതലുള്ള കവിതകളിൽ രൂപപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചത്.
ഒരു കടയിൽ ചെന്നിട്ട് എനിക്ക് ഒരു കിലോ അരി വേണം എന്നു പറയുന്നപോലെ യോ ഞാനൊരു ഭ്രാന്തൻ കണ്ടലാണ്   എന്ന മാതിരിയോ ഭാഷ സുതാര്യമായി ഇക്കാലത്ത്. തലതിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്ന കാവ്യഭാഷയെ നേരേയാക്കി പുതുകവിത.

ഒരു അനുഭവത്തിന് ഒരു ഭാഷയേയുള്ളു എന്നത് ഇക്കാലത്തെ കാവ്യഭാഷയെപ്പറ്റി പറയാൻ പറ്റിയ വാക്യമാണ്. അത് കണ്ടെത്തി എന്നതാണ് ഇവിടത്തെ മാറ്റം. ഗൃഹം എന്നതിന് പകരം വീട് എന്ന് കവിതയിൽ വന്നു. ചിത്രശലഭം എന്നതിനു പകരം പൂമ്പാറ്റ എന്നു വന്നു. പറയുന്നതുപോലെ ചില വാക്കുകൾ എഴുതപ്പെട്ടു. ഇല എന്നത് എലയായി. വിഷം വെഷമായി. പൗരാണിക മിത്തുകൾ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. അതുപോലെ അതിസാധാരണക്കാരാണ് കവിതയിൽ കഥാപാത്രങ്ങളായത്. നാട്ടുപ്രദേശങ്ങൾ, മലഞ്ചെരിവുകൾ, കായൽ, കടൽ, പാടശേഖരങ്ങൾ, തൊഴിലിടങ്ങൾ, സ്ത്രീ ജീവിതപരിസരങ്ങൾ എന്നിവ കവിതയിൽ ഭൂവിടങ്ങളായി. നെരുദയുടെ അതിഭൗതിക കവിതയെ (Metaphysical Poetry ) നിക്കനോർ പാറ നിഷേധിച്ചമാതിരി ഒരു മാറ്റം ഇവിടേയും ഉണ്ടായി.

വെള്ളത്തെ സംബന്ധിച്ച് അനേകം കാഴ്ചവട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടായി. മണ്ണിനെ, പക്ഷികളെ, മൃഗങ്ങളെ നേരേ കാണുന്ന ഒരു സാഹോദര്യം രൂപപ്പെട്ടു. ഗദ്യത്തിന്റെ അനന്തമായ സാധ്യതകൾ പ്രമേയമനുസരിച്ച് ശരീരാകൃതി പൂണ്ടു. സ്ത്രീയും പുരുഷനും സമനിരപ്പിൽ നിന്ന് പരസ്പരം നോക്കി. ഒരു പാരിസ്ഥിതികമായ സന്തുലിതാവസ്ഥ എല്ലാ കവിതകളിലും വ്യാപിച്ചു. കവി എഴുതുന്നതിലേക്ക് കവിത സ്വാഭാവികമായി കടന്നുവരുന്നു എന്ന ഒരു സാധ്യത പുതിയ കവിതാലോകത്തെ ഭരിക്കുന്നു. ആയതിനാൽ വൃത്തം, വ്യാകരണം, രൂപകം തുടങ്ങിയ സങ്കേതങ്ങൾ, രചനാപരമായ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും പഠിക്കാതെ ഒരാൾക്ക് ഇന്ന് കവിയാകാൻ പറ്റും. അയാൾക്ക് മറ്റാരും പറയാത്ത, അപ്രതീക്ഷിതമായ ചിലത് പറയാനുണ്ടാകുമെങ്കിൽ. ഇതൊരു സ്വാതന്ത്യം തന്നെയാണ്