Sunday, 17 October 2021

നോവല്‍


Text Formatted
3am-title
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ശ്രീജിത്ത്​ പി.എസ്​.
Text Formatted

അധ്യായം 17 (തുടർച്ച): പെരുന്തച്ചത്തി

ഥ പറഞ്ഞതിനു ശേഷവും പോലീസ് കാതറിനെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയുണ്ടായി. പ്രധാനമായും മൂന്നു ചോദ്യങ്ങളായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.
‘മരങ്ങള്‍ തിങ്ങി നിറഞ്ഞിരുന്നോ അവിടം?'
‘മിതമായ രീതിയില്‍. അടുക്കില്ലാതെ മൂന്നു നിരകളില്‍ വൃക്ഷങ്ങള്‍ നിന്നിരുന്നു. വലതു വശത്തായിരുന്നു കൂടുതല്‍ എണ്ണം.'
‘നിങ്ങള്‍ പോയ റോഡ് എവ്വിധമായിരുന്നു?'
‘ടാറിടാത്ത റോഡ്. പൊടി അങ്ങിങ്ങായി പാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.'
‘പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു മോതിരത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞല്ലോ?'
‘ഉവ്വ് ഒരു വെള്ളി മോതിരം അതില്‍ വൈരം പോലൊരു കല്ലുമുണ്ടായിരുന്നു. പാറ കൊണ്ട് പപ്പ അടിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് അവള്‍ ആ കയ്യ് ഉയര്‍ത്തിയിരുന്നു. പ്രകാശം തട്ടി അപ്പോഴത് കൂടുതല്‍ തിളങ്ങി.' 

ഇത്രയും വിശദാംശങ്ങള്‍ ഓര്‍ത്തെടുത്തതിനാല്‍ തന്നെ കൃത്യം നടന്നതിനു കാതറിന്‍ സാക്ഷിയാണെന്ന് പോലീസുകാര്‍ ഉറപ്പിച്ചു. ആ മാസമവസാനം പോലീസ് അലക്‌സിനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. സ്വന്തം മകള്‍ നല്‍കിയ സാക്ഷിമൊഴി മാത്രമായിരുന്നു അയാള്‍ക്കെതിരെയുണ്ടായിരുന്ന ഏകതെളിവ്. ഇരുപത് വര്‍ഷം പഴക്കം ചെന്ന ഒരോര്‍മ.

അലക്‌സിന്റെ വക്കീല്‍ ആയിരുന്ന ഡഗ് കാര്യങ്ങള്‍ കുറച്ചു കൂടി ആഴത്തില്‍ പഠിക്കുവാന്‍ ശ്രമിച്ചു. അതിന്റെ ഭാഗമായി പലരുമായി കാര്യങ്ങള്‍ അദ്ദേഹം ചര്‍ച്ച ചെയ്തു. സാധാരണ കൊലപാതകങ്ങളിലെല്ലാം ലഭിക്കുന്ന തെളിവുകളായ രക്തക്കറയോ മുടിനാരുകളോ രേതസിന്റെ അംശമോ ആയുധമോ ഒന്നും തന്നെ ഈ കേസില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നത് അയാളുടെ കൗതുകം കൂട്ടി. എല്ലാ തെളിവുകള്‍ക്കും ആധാരം കാതറിന്‍ എന്ന സ്ത്രീയുടെ ഇരുപതു വര്‍ഷം മാത്രം പഴക്കമുള്ള ഒരോര്‍മ്മ മാത്രമാണെന്നത് അയാള്‍ക്ക് പ്രതീക്ഷ നല്‍കി. കാരണം ഇത്ര വര്‍ഷങ്ങളായിട്ടും പുറത്ത് വരാതിരുന്ന ഈ ഓര്‍മ്മ സത്യമല്ല എന്നു തെളിയിച്ചാല്‍ കേസ് ജയിക്കുമെന്ന് അയാള്‍ക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ വിശദമായ സൂക്ഷ്മാംശങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ കാതറിന്റെ സാക്ഷ്യപത്രം പൊളിക്കുക എളുപ്പമല്ലെന്ന് വായിക്കുന്നതിനിടെത്തന്നെ അയാ