Monday, 18 October 2021

ഓര്‍മക്കുറിപ്പുകള്‍


Text Formatted

വെയില്‍ക്കാലങ്ങള്‍- 19 

ജോസ് ജോസഫിന്റെ ജീവിതവും മരണവും 

ജീവന്റെ ക്ഷണികത ഏറ്റവും രൂക്ഷമായി, പ്രകടമായി  കണ്ടറിയാവുന്ന ഒരിടമാണ് ആഫ്രിക്കന്‍ ഭൂഖണ്ഡം. ആ വന്‍കര തുറന്നു വയ്ക്കുന്ന ജീവല്‍ പാഠപുസ്തകം കണ്ടും അറിഞ്ഞും പഠിച്ചും യാത്ര തുടരുന്നു. അപ്പോഴും ജോസ് ജോസഫിന്റെ ജീവിതവും മരണവും ഏതോ ലോകത്തു നിന്ന്, ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്ത് ആത്മാവിനെ നഗ്‌നമാക്കുന്ന മൂര്‍ച്ചയേറിയ വെളിച്ചത്തിന്റെ വാള്‍ത്തല ചുഴറ്റുന്നു.  

Image Full Width
Image Caption
യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജ്, തിരുവനന്തപരും.
Text Formatted

രു മരണത്തെക്കുറിച്ചോര്‍മിച്ചപ്പോള്‍ മറ്റു ചില ജീവിതങ്ങളും മരണങ്ങളും കൂടി കടന്നുവന്നു. സ്‌കൂളിലായാലും കോളേജിലായാലും നമുക്ക് അറിയുന്നൊരാള്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍; പ്രത്യേകിച്ച് അത് അകാലത്തിലുള്ള ഒരു അപമൃത്യുവാകുമ്പോള്‍ അതുണ്ടാക്കുന്ന  ആഘാതം കാലം ചെന്നാലും ഓര്‍മയില്‍ കൊള്ളിയാന്‍ പോലെ മിന്നും. അത്തരത്തിലൊരു മരണത്തെക്കുറിച്ചാണ് ഇപ്പോള്‍    ഓര്‍മിക്കുന്നത്.

ആ മരണം ഞാന്‍ കണ്ടില്ല; പക്ഷേ ആ മരണത്തിലേക്ക് വേഗത്തില്‍ നടന്നുപോയ ഒരു പാവം മനുഷ്യനെ കാണുകയും അയാളുടെ ധര്‍മസങ്കടങ്ങള്‍ നിശ്ശബ്ദമായി അറിയാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. അതുകൊണ്ട് പ്രയോജനമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. ജി. കുമാരപിള്ളയെപ്പോലെ ഒരാളെ ആ മരണം എത്രത്തോളം മഥിച്ചു എന്നതിനുള്ള ഉത്തരമാണ് അദ്ദേഹം എഴുതിയ അതിമനോഹരമായ, ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന ഒരു വിലാപകാവ്യം;  ‘ജോസ് ജോസഫിന്റെ മരണം'.  

1974 ല്‍  ഞങ്ങളുടെ ഇംഗ്ലീഷ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്‌മെന്റില്‍ ഒരു വലിയ മാറ്റമുണ്ടായി. ഞങ്ങള്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് തരിമ്പും അംഗീകരിക്കാനാവാത്ത മാറ്റം. ഞങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഹൃദയകുമാരി ടീച്ചര്‍ വിമന്‍സ് കോളേജിലേക്ക് സ്ഥലം മാറ്റമായി പോയി. കുമാരപിള്ള സാറും പോയി. ഒരു വര്‍ഷം ഞങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടിയ രണ്ട് ഇരുട്ടടികളായിരുന്നു അവ. ഇവരില്‍ ആദ്യം പോയതാരാണെന്ന് ഓര്‍മയില്ല. പക്ഷെ അവരിരുവരുടെയും പകരക്കാരെ ഞങ്ങള്‍ വെറുത്തു. ജോസ് ജോസഫ് എന്നയാളാണ് ഹൃദയടീച്ചര്‍ക്ക് പകരം വന്നത്. അത് വന്‍ ദുരന്തമായി മാറി. ആ മാസ്റ്റര്‍ക്ക്   ഇംഗ്ലീഷ് വഴങ്ങുന്നില്ലായിരുന്നു, അദ്ദേഹം കിണഞ്ഞ് ശ്രമിച്ചിട്ടു കൂടി. ഇംഗ്ലീഷ് ഐശ്ചികവിഷയമായെടുത്ത് പഠിച്ചിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലെ ‘‘മിടുക്കന്മാര്‍'' ആയി അറിയപ്പെട്ടിരുന്നവരില്‍ ചിലര്‍ ഇദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി പ്രൊഫസറോട് പരാതി പറഞ്ഞു എന്നാണ് ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുള്ളത്.