Monday, 18 October 2021

നോവല്‍


Text Formatted
katturkadavu-title
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ഇ. മീര
Text Formatted

22: കുഴൽമന്ദം

പാലക്കാടും കുഴൽമന്ദവും അവിടത്തെ ചൂടു വഹിക്കുന്ന കാറ്റും  പിന്നീടൊരിക്കൽ ദിമിത്രിയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി. പത്തൊൻപതാമത്തെ വയസ്സിൽ അയാൾക്ക് ജോലി കിട്ടിയിരുന്നു. എന്നുവെച്ചാൽ അന്നത്തെ പ്രീഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞയുടനെ അയാൾ ഉദ്യോഗസ്ഥനായി. അച്ഛന്റെ മരണത്തെ തുടർന്നുള്ള ആശ്രിതനിയമനമായിരുന്നു. ഇത്രനേരത്തെ സർക്കാർ സർവ്വീസിൽ എത്തുന്നവരെ ഭാഗ്യവാന്മാരായിട്ടാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. പ്രമോഷൻ സാധ്യതയുള്ള വകുപ്പുകളിൽ അവർക്ക് പരമാവധി ഉയരത്തിൽ എത്താൻ കഴിയും. പക്ഷേ വകുപ്പുതല പരീക്ഷകൾ പാസ്സാകാത്തതു കൊണ്ട് ദിമിത്രിക്ക് ആ സൗഭാഗ്യം ലഭിച്ചില്ല. ചില ഗ്രേഡുകളും അമ്പതു വയസ്സു കഴിഞ്ഞവർക്ക് ഔദാര്യമായി ലഭിക്കുന്ന ഒരു ഉദ്യോഗക്കയറ്റവും മാത്രമാണ് അയാൾക്ക് ലഭിച്ചത്. അയാൾ അതുകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെട്ടു.

മുപ്പത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നിയമന ഉത്തരവുമായി അയാൾക്ക് ചെല്ലേണ്ടിയിരുന്നത് ലാന്റ്‌ റിക്കാർഡ്സിന്റെ കുഴൽമന്ദം സബ് ആപ്പീസിലാണ്. അയാളുടെ അച്ഛൻ പുല്ലാനിക്കാട്ട് ചന്ദ്രശേഖരൻ ദീർഘകാലം ജോലിചെയ്തിരുന്ന ആപ്പീസ്. അയാളുടെ മനസ്സിൽ നിന്നും ആ ആപ്പീസും പരിസരവും മാഞ്ഞിരുന്നില്ല. അച്ഛന്റെ സഹപ്രവർത്തകരിൽ ഒരാൾ അന്നവിടെ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ശാന്തകമാരൻ. അദ്ദേഹമായിരുന്നു അപ്പോൾ റിക്കാർഡ് ആപ്പീസർ. അദ്ദേഹം ദിമിത്രിയോട് പറഞ്ഞു:

"ഓർഡർ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. നിങ്ങൾ ഇവിടേക്കു തന്നെ എത്തിയല്ലോ. നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ കണ്ട ഓർമ്മയുണ്ടോ?"

ദിമിത്രി ഓർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

"ഞാനന്ന് തീരെ മെല്ലിച്ചിട്ടായിരുന്നു. അന്ന് ഇവിടെ അപ്പർ ഡിവിഷൻ ക്ലർക്ക്. ജോലി കിട്ടിയിട്ട് അപ്പൊ അഞ്ചെട്ടു കൊല്ലേ ആയിരുന്നുള്ളു. എന്നെ ജോയിൻ ചെയ്യിച്ചതും പണികൾ പറഞ്ഞു തന്നതും ചന്ദ്രൻ സാറാണ്. ഇതാ, ഇപ്പൊ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനെ ജോയിൻ ചെയ്യിക്കുന്നു. ഇതൊക്കെ ചില നിയോഗങ്ങളാണ്.'