Monday, 18 October 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

വെറും മനുഷ്യര്‍- 24

​​​​​​​പടച്ചോന്റെ പേന

ഭാര്യയുടെ കയ്യില്‍ നിന്ന് പേന വാങ്ങി അതിന്റെ മൂടി തുറക്കുമ്പോള്‍ കാലം പോലെ മുഷിഞ്ഞ മഷിമണം എന്റെ  മൂക്കില്‍ വന്ന് തൊട്ടു. ഞാന്‍ ചോദിച്ചു;  ‘ഇജ് പടച്ചോനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?' 

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

രീക്ഷഫലം വന്നു.
ഗിരീഷിനെ രണ്ടുശതമാനം മാര്‍ക്കിന് പിന്നിലാക്കി ഞാന്‍ ഒന്നാം സ്ഥാനം നേടി. വലിയ സന്തോഷമൊന്നും തോന്നിയില്ല. പട്ടിണി കിടന്നും ചോര പുരണ്ട ഓര്‍മകളില്‍ പിടഞ്ഞും  എഴുതിയ പരീക്ഷയാണ്. 

മുത്തയ്യന്‍ സാറും ഹെഡ്മാസ്റ്ററും പൊന്നഴകി ടീച്ചറും വീട്ടിലേക്ക് ഒരുമിച്ചുവന്ന് അഭിനന്ദിച്ചു. ഗിരീഷ് വഴിയില്‍ വെച്ച് കണ്ടപ്പോള്‍ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
തങ്കരാജ് എട്ടാംക്ലാസ് തോറ്റു. അവന് അതൊരു വാര്‍ത്തയേ അല്ലായിരുന്നു. അവന്റെ തോല്‍വിക്കും എന്റെ ജയത്തിനും അപ്പുറം അവന്‍ തന്നെ കാത്തുകിടന്ന തേളിമീനുകള്‍ക്കായി ചൂണ്ടയില്‍ ഇര കോര്‍ത്തു. 

ഉപ്പ വീട് വിറ്റത് ഗോവിന്ദച്ചാമിക്കാണ്.
പെരുംചിലമ്പില്‍ വില്‍ക്കപ്പെടുന്ന ഭൂമിയെല്ലാം വാങ്ങിക്കൂട്ടിയത് ഗോവിന്ദചാമിയായിരുന്നു. പ്രളയജലം പോലെ അയാളുടെ സമ്പത്ത് കൂടിക്കൂടി വന്നു. അയാളുടെ ഏകമകന്‍ ആ സമ്പത്തുകള്‍ക്ക് നടുവിലൂടെ കാല്‍ചങ്ങലയുമായി, എം. ആര്‍. രാധയുടെ സിനിമാ ഡയലോഗുകള്‍ ഉറക്കെ പറഞ്ഞ് തന്റെ സിനിമാമോഹവുമായി അലഞ്ഞുനടന്നു. 
ഹെഡ്മാസ്റ്ററും മുത്തയ്യന്‍ സാറും ചേര്‍ന്ന് എന്റെ സ്‌കോളര്‍ഷിപ്പിന് വേണ്ട പേപ്പറുകളൊക്കെ ശരിയാക്കിവെച്ചിരുന്നു. ഞാന്‍ ആ നാട് വിട്ടുപോകും എന്നറിഞ്ഞിട്ടും അവരത് ചെയ്തത് എന്തിനാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. രണ്ടാംതവണ വീട്ടിലേക്ക് വന്നപ്പോള്‍ ഗണപതി സാറ് ഉപ്പാനോടു പറഞ്ഞു; ‘‘പുള്ളെയുടെ പടിപ്പ് തൊലഞ്ചിടും ല്ലേ, അവനെ ഇങ്കയേ വിട്ടുറുങ്കളേ, അരസാങ്ക സാര്‍ബിലെ അവനുക്ക് മേലും പടിച്ച് പെരിയ ആളാകലാം.''

മുത്തയ്യന്‍ സാറ് പ്രതീക്ഷയോടെ ഉപ്പാനെ നോക്കി. ഉപ്പ എന്നെ നോക്കി.
എന്റെ കണ്ണുകളിലെ പ്രതീക്ഷകള്‍ വായിച്ചെടുക്കാന്‍ ഉപ്പാക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവില്ല. 
‘‘അതല്ല സാറേ, ഓനെ മാത്രം ഇവിടെയാക്കീട്ട്  ഞങ്ങളെങ്ങനെയാ പോവാ ...?''
‘‘അത്‌ക്കെന്നെ'', മുത്തയ്യന്‍ സാറ് പറഞ്ഞു.
‘‘അരസാങ്ക ഹാസ്റ്റല് ഇര്ക്ക്തു ല്ലേ ... അങ്കെ തങ്കലാമേ, അപ്പുറം നാങ്കെ എല്ലാം