Friday, 22 October 2021

ഓര്‍മക്കുറിപ്പുകള്‍


Text Formatted

വെയില്‍ക്കാലങ്ങള്‍- 20

50 വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞാല്‍ എം. കൃഷ്ണന്‍നായരെ മലയാളം ഓര്‍മിക്കുമോ?

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പേ അന്തരിച്ച ഒരു ഭാഷാദ്ധ്യാപകനെപ്പറ്റി, പ്രശസ്തനായ ഒരു നിരൂപകനെപ്പറ്റി ഇങ്ങനെയൊക്കെ എഴുതാമോ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ എനിക്ക് അതിനുത്തരമൊന്നും ഇല്ല. ചിലപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചെയ്യുന്നത് വലിയൊരു അപരാധമായി എണ്ണപ്പെട്ടേക്കാം

Image Full Width
Image Caption
എം. കൃഷ്ണന്‍ നായർ / Photo: ml.sayahna.org
Text Formatted

ണക്കാലത്തെ  വെയിലിന് ഒരു പ്രത്യേക മഞ്ജിമയുണ്ട്. 
മറ്റു ദേശങ്ങളില്‍ ജീവിക്കുമ്പോഴും ഞാന്‍ അതനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ആ മഞ്ജിമരഹസ്യം എന്റെ വിദേശി സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കിടയില്‍ ഞാന്‍ ഒരു (‘സ്വകാര്യ' അല്ല) ‘അഭിമാനമായി' (‘അഹങ്കാരമാ'യിട്ടല്ല) കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു. അവര്‍ക്ക് പക്ഷേ വെയില്‍ വെയില്‍ മാത്രമായിരുന്നു. മൂന്നര മാസത്തോളം കത്തുന്ന വേനലുള്ള ആ രാജ്യത്ത് വെയിലിന്റെ  ‘ചന്ത'ത്തെക്കുറിച്ച് കവികളല്ലാതെ ആരും മിണ്ടിയിട്ടില്ല. ആഫ്രിക്ക എന്ന പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നതുതന്നെ  ‘സൂര്യന്റെയും ആകാശങ്ങളുടെയും മാംസം' എന്നായിരിക്കെ അതിലെ കവിത കാണാത്ത ആ സഹപ്രവര്‍ത്തകരോട് എനിക്ക് ഈര്‍ഷ്യ തോന്നി എന്ന് പറഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ അത് സത്യമാവില്ല. (ഓര്‍മയുടെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ ചിലപ്പോള്‍ നാം വിചാരിക്കാത്ത ദിശകളിലേക്ക് ഒഴുകിപ്പോകും. അത്തരമൊരു ദിശാഭ്രംശം എന്നു കരുതി ക്ഷമിക്കുക.)

യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജില്‍ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പ്രശസ്തനായ ഒരു അദ്ധ്യാപകനാണ് പ്രൊ. എം. കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍. ഞങ്ങളുടെ പഠനം തുടങ്ങിയ വര്‍ഷം കൃഷ്ണന്‍ നായര്‍  യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഈവനിംഗ് കോളേജിലേക്ക് മാറ്റം വാങ്ങി പോയി. കോളേജില്‍ വരുന്നതിനു മുന്‍പ് അദ്ദേഹം മലയാളനാട് വാരികയില്‍ എഴുതിയിരുന്ന ‘സാഹിത്യ വാരഫലം’ പംക്തിയില്‍ എന്റെ ആദ്യകാല സാഹിത്യപരിശ്രമങ്ങളെ  ‘കൊന്നി'ട്ടുണ്ട്. (അവ കൊല്ലപ്പെടേണ്ടവ തന്നെ ആയിരുന്നു) കോളേജില്‍ ചേര്‍ന്ന് ഏറെനാള്‍ കഴിഞ്ഞ് അദ്ദേഹത്തെ ആരാധ്യപുരുഷനായി കണ്ടിരുന്ന ഒരു വിദ്യാര്‍ത്ഥി എന്നെ നിര്‍ബ്ബന്ധിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരുതുങ്കുഴിയിലുള്ള വീട്ടില്‍ കൊണ്ടുപോയി. വളരെ നേരം സംസാരിച്ചുവെങ്കിലും കെ. പി. അപ്പനോടും പിന്നീട് യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജിലെ ഇംഗ്ലീഷ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്‌മെന്റില്‍  നല്ല അടുപ്പം സ്ഥാപിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞ  അധ്യാപകരോടും മറ്റും തോന്നിയ ഒരു സ്വാഭാവികമായ അടുപ്പം എനിക്ക് തോന്നിയില്ല എന്നതാണ് സത്