Monday, 18 October 2021

നോവല്‍


Text Formatted
shleelam-title
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം : ജാസില ലുലു
Text Formatted

അദ്ധ്യായം മൂന്ന് : ഫിലോമിന

ചിലപ്പോള്‍ ഒരു തലയാട്ടല്‍ മതിയാകും ഒരു ദുരന്തം ഒഴിവാക്കാന്‍. 
എനിക്ക് നിന്നെ മനസ്സിലാവുന്നു എന്നതിനോളം അസ്വസ്ഥത നിറഞ്ഞ മറ്റൊരു വാക്യമില്ല. ഒരാളെ കുഴപ്പിക്കാന്‍ ഇതിലും ഭീകരമായ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യാനില്ല. എന്താണ് മനസ്സിലാക്കിയതെന്ന് ഒരു കാലത്തും പറയില്ലെന്ന് ചുരുക്കം. 
ഉണര്‍ന്നതു മുതല്‍ വിചിത്രവീര്യന്റെ തലയില്‍ ദീപന്‍ പറഞ്ഞ വാക്യം വട്ടം കറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. എന്താണ് ദീപന്‍ അതുകൊണ്ട് ആലോചിച്ചതെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല. മുഖം കഴുകി വേഗത്തില്‍ ഷെയ്‌വു ചെയ്ത് ജനവാതില്‍ തുറന്നതും വൃത്തികെട്ട ഒരു മണം മുറിയിലേക്ക് കേറി. 

ഇന്നലെ മഴ ഒട്ടും പെയ്തിട്ടില്ല. തൊട്ടപ്പുറത്തെ അരുവി കട്ടന്‍ചായ പോലെ ആറിക്കിടന്നു. അപ്പുറത്ത് നിന്ന് ബംഗാളികളുടെ പണിപ്പുറപ്പാട് കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്. കുളിച്ച് കഴിഞ്ഞ് പല്ലുതേക്കാന്‍ വീണ്ടും ചെറിയ കണ്ണാടിക്കു മുമ്പില്‍ നിന്നതും വിചിത്രനായ ഒരു മനുഷ്യജീവിയെ കണ്ട് അയാള്‍ പല്ലുകള്‍ പുറത്തുകാട്ടി. 
അത്യാഹിതഘട്ടങ്ങളില്‍ എങ്ങനെയാണ് ചിരിക്കുക? അയാള്‍ സ്വന്തം കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. പല്ലുകള്‍ പുറത്തുകാട്ടിയാല്‍ ഒരു നാല്‍പ്പതു ശതമാനം സത്യസന്ധതയെങ്കിലും ചിരിക്കു കിട്ടുമോ? ശരിക്കുമുളള ചിരിയില്‍ എന്ത് മാസ്മരികതയാണ് മുഖത്ത് സംഭവിക്കുന്നത്?

തീര്‍ത്തും കൃത്രിമമായ സത്യസന്ധമെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഒരു ചിരിയിലൂടെ തീരുന്ന പ്രശ്‌നങ്ങളെ തനിക്കുളളുവെന്ന് ഒരു നിമിഷം വിചിത്രവീര്യന് തോന്നി. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും ഇന്നലെ നടന്നത് ഒന്നൊന്നായി വീണ്ടും മനസ്സില്‍ വന്ന് നിറയാന്‍ തുടങ്ങി. 
ഇന്ന് തന്റെ ഊഴമാണ്. ദീപന്റെ വാക്കുകളാണ് തൊട്ടുമുകളിലെ ഫേനില്‍ തിരിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് വിചിത്രവീര്യന്‍ ഉറപ്പിച്ചു.
ഞാനൊരു പെണ്‍കുട്ടിയേയും ഉപദ്രവിച്ചിട്ടില്ല. മോശമായി പെരുമാറിയിട്ടില്ല. പിന്നെന്തിനാണ് പെണ്ണുങ്ങളുടെ കണ്ണില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ താനിത്രമാത്രം അസ്വസ്ഥനാവുന്നത്. പണ്ടു സംഭവിച്ചതില്‍ പോലും താന്‍ ഒട്ടും തെറ്റുകാരനല്ല. സത്യം തുറന്നു പറയാന്‍ എന്തുകൊണ്ടോ