Wednesday, 20 October 2021

ഓര്‍മക്കുറിപ്പുകള്‍


Text Formatted

വെയില്‍ക്കാലങ്ങള്‍- 22

പി. കുഞ്ഞിരാമൻ നായർ ചോദിച്ചു; ഡോ സഖാവേ,
​​​​​​​പൈസെണ്ടോ  തന്റെ കയ്യില്, ഒരു നൂറു റുപ്യ?'

വേനല്‍ക്കാല തിരുവനന്തപുരത്തിന്റെ ആ രാത്രിയില്‍,   സത്രത്തിനു മുന്നില്‍ അദ്ദേഹത്തെ ഇറക്കി വിട്ടു തിരികെ പോരുമ്പോള്‍ എന്തിനോ, മനസ്സിലേക്ക് നൊമ്പരത്തിന്റെ നിലാവ് ഊറി വീണുകൊണ്ടിരുന്നു, കാറിന്റെ ജനാലയിലൂടെ

Image Full Width
Image Caption
പി. കുഞ്ഞിരാമന്‍ നായർ / Photo: Keralaculture.org
Text Formatted

വെയിലിന്റെ മക്കള്‍ തന്നെയാണ് മഴകള്‍. അല്ലേ?

ഞങ്ങളുടെ വെയില്‍- കാലങ്ങള്‍ അവയുടെ ചൂടുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ പൊള്ളിച്ചുവെങ്കിലും അവയുടെ വെളിച്ചത്തിന് ജീവനുണ്ടായിരുന്നു.
അതൊരു വലിയ വ്യത്യാസമാണ്. യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി കോളേജിന്റെ പ്രധാന കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്ക്​ രാമനാഥന്‍ തെക്കുഭാഗത്ത് ഒരു നിര ക്ലാസുമുറികള്‍ പണിഞ്ഞു, ജനാധിപത്യ ഭരണകാലത്ത്. ഞാന്‍ ആ കോളേജില്‍ ഒന്നാം വര്‍ഷം ഡിഗ്രിക്ക് ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ ചില മലയാളം (സെക്കന്‍ഡ് ലാംഗ്വേജ്) ക്ലാസുകള്‍ ആ  "പുതിയ' ക്ലാസുമുറികളില്‍ നടന്നിരുന്നു. നബീസാ ഉമ്മാള്‍ ടീച്ചര്‍ ആ മുറികളിലൊന്നായിരുന്നു എപ്പോഴും തെരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത്. ആ മുറികളെ കൂട്ടമായി യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി കോളേജിലെ നല്ലവരായ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ (വൈല്‍ഡ് ബോയ്‌സും എസ്.എഫ്.ഐക്കാരും ഒന്നുമല്ല) ‘ബഹുമാനപുരസ്സരം'  വിളിച്ചിരുന്നത്  "കാലിത്തൊഴുത്ത്' (കൗ ഷെഡ്) എന്നായിരുന്നു. ആ ക്ലാസുമുറികള്‍ യാതൊരു വിധത്തിലും കാലിത്തൊഴുത്തിനു സമാനമായിരുന്നില്ല. അവയ്ക്ക് ആ പേര് വീഴാന്‍ കാരണം അറിയാവുന്നവര്‍ ഉണ്ടോ ആവോ. ആത്മനിന്ദയുടെ ഏറ്റവും അധമമായ അഴുക്കുചാലില്‍ മരുവിയ ഒരു തലമുറയായിരിക്കണം ആ ക്ലാസുമുറികള്‍ക്ക് അങ്ങനെയൊരു പേര് നല്‍കിയത്. ഇപ്പോള്‍ ആ ക്ലാസുമുറികളില്‍ പഠനം നടക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. നബീസ ഉമ്മാള്‍ ടീച്ചറുടെ ക്ലാസ്സുകളില്‍ നിന്ന് ഞാന്‍ അന്ന് പഠിച്ച ഒരു വാക്കാണ് "ഉഡ്ഡയനം'. ട്രാന്‍സെന്‍ഡന്‍സ് എന്നതിന്റെ "മലയാളം' ആണ് അതെന്നു ആദ്യം അറിഞ്ഞത് ആ നല്ല ടീച്ചറില്‍ നിന്നാണ്. അവര്‍ പക്ഷെ, അധികകാലം ഞങ്ങളുടെ കോളേജില്‍ പഠിപ്പിച്ചില്ല. വിമന്‍സ് കോളേജിലേക്ക് മാറ്റമായി പോയി. എന്നിട്ടും ടീച്ചര്‍ എന്നെ മറന്നില്ല. എവിടെ വച്ച് കണ്ടാലും പേരുവിളിച്ച് വിവരങ്ങളന്വേഷിച്ചിരുന്നു. പേര് ചിലപ്പോള്‍  "ജയചന്ദ്രന്‍' എന്നതിനുപകരം "വിനയചന്ദ്രന്‍' ആയിപ്പോകുമായിരുന്നു എന്നേയുള്ളു.