Monday, 18 October 2021

കഥ


Text Formatted
കടല്‍ക്കോള്
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

ഥയില്ലാത്തോനെന്ന് പിലാത്തോസിനെ കരക്കാരും നാട്ടുകാരും വിധിയെഴുതിയപ്പോഴും അവന്‍ തളരാതിരുന്നത് മനസ്സില്‍ കടല്‍ പോലെ അറ്റമില്ലാത്തൊരു കഥ കൊണ്ടു നടക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്.

ബന്ധുക്കളാരും ഇല്ലാത്തതവന്റെ ഭാഗ്യം, അല്ലാരുന്നേല്‍ ഇതിലേറെ പള്ള് കേള്‍ക്കേണ്ടി വന്നേനെ. മൂക്കറ്റം കുടിച്ചും മലക്കം മറിഞ്ഞും നടക്കുന്നവനെന്ത് കഥയെന്ന് നാട്ടാര് മൂക്കത്ത് വിരല്‍ വെച്ചു. പെറ്റിട്ട അന്ന് തള്ള ചത്തതാണ്. തള്ളെക്കൊല്ലിയെന്ന പേര് വാല് പോലെ കൂടെയുണ്ട്.

കടലില്‍ മീന്‍ പിടിക്കാന്‍ പോണത് ദുഃഖങ്ങള്‍ ആരും അറിയാതിരിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ്. ആളുകളുടെ മുന്നില്‍ താന്തോന്നിയായിക്കോട്ടെ. അതൊരന്തസ്സാ... മനസ്സ് കഴുകി ശുദ്ധമാക്കാന്‍ കടല്‍ വെള്ളം മതിയെന്നവനും കരുതി. ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം കഴുകിക്കളയാന്‍ കടലോളം വെള്ളം മതിയാവില്ലെടാ മോനേ... എന്ന് സാറത്തള്ള കലമ്പിപ്പറഞ്ഞിരുന്നത് പിലാത്തോസ് ഇടയ്ക്ക് ഓര്‍ത്തെടുക്കാറുണ്ട്. ഒറ്റത്തടിയായിട്ട് കഴിയുന്നോനെന്നാ ദുഃഖമാന്ന് കേക്കുന്നോര് പഴി പറയും. എങ്കിലും ചുണ്ടുപിളുത്തിക്കരഞ്ഞ കുഞ്ഞിന്റെ അണ്ണാക്കില്‍ ഒരു തുള്ളി മുലപ്പാലു പോലും ചുരത്തി തരാത്ത തള്ളയുടെ മകനെന്ന മഹാഭാരത്താല്‍ അവന്റെ തല എപ്പോഴും താഴ്ന്ന് പോവാറുണ്ട്.

Kadalkkolu-Malayalam-Story

എന്നു തൊട്ടാണ് ഉള്‍ക്കടലില്‍ പോയി ഒരു വമ്പന്‍ സ്രാവിനെയും കൊണ്ട് വരണമെന്ന ഉല്‍ക്കടമായ മോഹം അവനിലുദിച്ചതെന്നറിയാമ്മേല. തന്തയില്ലാത്തവനെന്ന് ലോകം മുഴുവന്‍ പറയുമെങ്കിലും അവനെ ജനിപ്പിച്ച ഒരു തന്തയുണ്ടാവുമല്ലോ. ചോദിക്കാനാവും മുന്നെ തള്ള ചത്തും പോയില്ലേ.ആരോരുമില്ലാത്തവന് ഉലകമേ തറവാട്. എന്തിനായിട്ടിങ്ങനെയൊരു ജന്മമെന്ന് നാഴികക്ക് നാല്പത് വട്ടം തന്നോട് തന്നെ ചോദിക്കാറുണ്ട്. ഭൂമിയിലേക്ക് തള്ളിവിട്ട് പൊയ്ക്കളഞ്ഞില്ലേ എന്ന് പരിഭവപ്പെടാറും ഉണ്ട്