Tuesday, 19 October 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

എഴുകോണ്‍- 41

സ്ത്രീകളും സ്ത്രീകളും പിന്നെ, സ്ത്രീകളും

പുരുഷന്മാരുണ്ടാക്കിയ ഒരു ലോകത്തില്‍ അപരരായി പല തരം വേഷങ്ങള്‍ ചമച്ച് അതിജീവനം നടത്തുന്ന സ്​ത്രീകളുടെ അനുഭവങ്ങൾ

Image Full Width
Image Caption
ഡോ. എ.കെ. ജയശ്രീ / Photo: Neethu S, Fb
Text Formatted

ല്‍ഹി വാസക്കാലത്ത് കുറച്ച് ദിവസം കോലാപ്പൂരില്‍ ചെലവഴിച്ചു. 
ക്ഷേത്രങ്ങളും, കൈത്തറി, തോല്‍ച്ചെരുപ്പ് തുടങ്ങിയ വ്യാപാരങ്ങളുമുള്ള പുരാതന നഗരമാണ് കോലാപ്പൂര്‍. പൂനെ വിമാനത്താവളത്തില്‍ നിന്ന്​ നാഷണല്‍ ഹൈവേ വഴി ആദ്യം കോലാപ്പൂരിലേക്ക് പോകുമ്പോള്‍ ഷബാന കാസിയെ പോലെ ധീരതയും പ്രസന്നതയുമുള്ള സ്ത്രീകളുടെ ചിത്രം മനസില്‍ തെളിഞ്ഞു വന്നു. 

ലൈംഗികത്തൊഴിലാളികളുടെ ഇടയില്‍ എയ്ഡ്സ് നിവാരണത്തിനും അവകാശങ്ങള്‍ക്കുമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന മീന സരസ്വതി ശേഷുവിന്റെ ക്ഷണം അനുസരിച്ചാണ് ഞാന്‍ കോലാപ്പൂരിലേക്ക് പോയത്. അവര്‍ക്കുവേണ്ടി ചെറിയ ജോലികള്‍ ചെയ്തു കൊടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആലോചിച്ചിരുന്നു. ഒരു പഠനത്തിനായി വിവരങ്ങള്‍ ശേഖരിക്കുക, ഡല്‍ഹിയില്‍ ചില മീറ്റിങ്ങുകള്‍ സംഘടിപ്പിക്കുകയും പങ്കെടുക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതൊക്കെയായിരുന്ന അവ. കോലാപ്പൂരില്‍ അവര്‍ക്ക് സംഗ്രാം (SANGRAM) എന്ന പേരില്‍ ഒരു സംഘടനയും അതിന്റെ ഓഫീസും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. വേശ്യാ അന്യായ മുക്തി പരിഷത് (VAMP) എന്ന ലൈംഗികതൊഴിലില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരുടെ സംഘടന അതോട് ചേര്‍ന്നു രൂപപ്പെട്ടതാണ്. സാംഗ്ലിയിലാണ് അവര്‍ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയതെങ്കിലും ഇപ്പോള്‍ കര്‍ണാടകത്തിന്റെ വടക്കന്‍ ഭാഗങ്ങളടക്കം പല ജില്ലകളിലും അത് വ്യാപിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അയ്യായിരത്തിലധികം സ്ത്രീകള്‍ അതില്‍ അംഗങ്ങളാണ്. 

ആന്ധ്രയിലെ പോലെ ഇവിടെയും വൈവിദ്ധ്യമാര്‍ന്ന സാഹചര്യങ്ങളാണ് സ്ത്രീകള്‍ക്കുള്ളത്. അവര്‍ ലൈംഗികത്തൊഴിലാളികള്‍ എന്നതിനേക്കാൾ വേശ്യാവൃത്തി അഥവാ ബിസിനസ് ചെയ്യുന്നവര്‍ എന്ന തരത്തിലാണ് സ്വയം അറിയപ്പെടാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചത്. ചെറിയ കുടിലുകള്‍ മുതല്‍ ടെക്​സ്​റ്റയിൽസ്​ ബിസിനസ്​ സെന്ററുകളിലെ വലിയ കെട്ടിടങ്ങള്‍ വരെ വ്യാപാരത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ട്രക്കുകള്‍ തമ്പടിക്കുന്നിടത്തും ധാബകള്‍ക്കടുത്തും, ചന്തകളിലും, ലോഡ്ജുകളി