Wednesday, 20 October 2021
Text Formatted

എ ജേണലിസ്റ്റ് ഇന്‍എഡിറ്റഡ്

മൂന്നു പതിറ്റാണ്ടിനിടെ ഇന്ത്യന്‍ സിവില്‍ സമൂഹം കടന്നുപോന്ന പാരഡൈം ഫിഷ്റ്റുകള്‍ രേഖപ്പെടുത്തുകയാണ്, അവയ്ക്ക് സാക്ഷിയായ പ്രമുഖ മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകന്‍ വിജു വി. നായരുമായുള്ള ഈ സംഭാഷണം.
 

Image Full Width
Image Caption
വിജു വി. നായര്‍
Text Formatted

ചില സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍.

2017 ഏപ്രിലിലെ ഒരു സന്ധ്യയില്‍, പ​ത്രത്തിന്റെ ഡസ്‌കില്‍, കിഷോരി അമോങ്കറുടെ ചരമവാര്‍ത്തയെഴുതി പൂര്‍ത്തിയാക്കി ഒരു ഹെഡിംഗും ഇന്‍ട്രോയും ആലോചിച്ചിരിക്കവേ, പൊടുന്നനെ മിന്നി, ഒരു ചോദ്യവും ഉത്തരവും: 

പാടുന്നതെന്തുകൊണ്ട്? 
​​​​​​​ഇതെന്റെ വിധിയായതുകൊണ്ട്.

വിയര്‍പ്പിന്റെ ചവര്‍പ്പുറ്റ മാത്രകളായി, അടക്കമില്ലാതെ ചിലമ്പിക്കുന്ന ആ ശബ്ദം നെറുകയില്‍നിന്ന് ശിരസ്സിലേക്ക് ഒഴുകിപ്പരക്കവേ, ആ ചോദ്യകര്‍ത്താവിനെ വിളിച്ചു, പ്രിയ ഗായികയുടെ മരണം അറിയിച്ചു. തൊണ്ണൂറുകളിലെ കലാകൗമുദി വായനയില്‍നിന്ന് ഓര്‍ത്തെടുത്ത ആ അഭിമുഖത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു. ഏതോ ഒരു കാലത്തുനിന്നെന്നപോലെ വിജു വി. നായര്‍ അവരെ കണ്ടതിനെക്കുറിച്ച്, സംസാരിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. ആ ഇന്റര്‍വ്യൂവിനായി അവരെ വിളിച്ചപ്പോള്‍, കേട്ട നിര്‍ദാക്ഷിണ്യ മറുപടി: ""ഇഫ് ഇറ്റ്സ് എബൗട്ട് മി, അയാം സോറി, ഇഫ് ഇറ്റ്സ് എബൗട്ട് മ്യൂസിക്, വെല്‍ക്കം യു ആര്‍.'' 
ഒരു റെബലിന്റെ ആത്​മകഥ ചുരണ്ടിയെടുത്തു ആ ചോദ്യം.

മറ്റൊരിക്കല്‍, ഗായകന്‍ ജയചന്ദ്രന്റെ പാട്ടുജീവിതത്തിന് നാലുപതിറ്റാണ്ടു തികഞ്ഞ വേളയില്‍, അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതാമോ എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍, വിജു വി. നായര്‍ പറഞ്ഞു: 
ജയചന്ദ്രനെ എനിക്കിഷ്ടമാണ്, കാരണം, അദ്ദേഹം എപ്പോഴും രണ്ടാമനാണ്.

പിന്നെ, മറ്റൊരിക്കല്‍, കോയമ്പത്തൂര്‍ സെന്‍ട്രല്‍ ജയിലില്‍ തടവില്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്ന അബ്ദുന്നാസിര്‍ മഅ്ദനിയുമായി, മഅ്ദനിയുടെ "മാമ മകന്‍' എന്ന് പൊലീസിനെ തെറ്റിധരിപ്പിച്ച് ജയിലിനകത്തുകടന്ന് ദീര്‍ഘമായ ഒരു അഭിമുഖം സംഘടിപ്പിച്ച് അതും കക്ഷത്തില്‍വെച്ച് കോഴിക്കോട്ടെ പത്രം ഓഫീസിനുപുറത്തെ റോഡരികില്‍നിന്ന് വിളിച്ചു. പുറത്തുചെന്ന് കടലാസുകെട്ട് വാങ്ങി അകത്തേക്കുക്ഷണിച്ചപ്പോള്‍ പറയുന്നു: 
​​​​​​​അകത്തേക്ക് ഞാനില്ല, സ്ഥാപനങ്ങളെ എനിക്ക് പേടിയാണ്.

പല കാലങ്ങളെയും പല മനുഷ്യരെയും രാഷ്ട്രീയമായും മാനവികമായും അഭിമുഖീകരിക്കാന്‍ കഴിയുക എന്ന ജേണലിസത്തിന്റെ ക്രിയേറ്റീവ് സ്റ്റഫ് തീവ്രമായി ആ