Thursday, 21 October 2021

നോവല്‍


Text Formatted
3am-title
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ശ്രീജിത്ത് പി.എസ്.
Text Formatted

അധ്യായം 20 (തുടർച്ച): വിര്‍ച്വല്‍ മെമ്മറി

സുഹൃത്ത്

ത്താം ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുന്ന സമയം. ക്ലാസില്‍ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് ടീച്ചര്‍ സോളമനു ഹരമായി. അടിവസ്ത്രങ്ങള്‍ സോളമന്‍ പാന്റിനടിയില്‍ ഉപയോഗിച്ചു തുടങ്ങിയ സമയമായിരുന്നുവെങ്കിലും അന്നവന്‍ ധരിച്ചിരുന്നില്ല. ആദ്യത്തെ പിരീഡില്‍ ടീച്ചര്‍ വന്നു. അവസാന ബഞ്ചിലായിരുന്ന സോളമന്‍ എഴുതാന്‍ നോട്ട് ബുക്ക് എടുത്തു. രണ്ടു പേര്‍ മാത്രമേ അവസാന ബഞ്ചില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. കാലുകള്‍ പതുക്കെ ആട്ടിയാട്ടി സോളമന്‍ നോട്ടെഴുതി. കാലുകളുടെ ആട്ടല്‍ അവനെ ഉദ്ദീപിപ്പിച്ചു. തൊട്ടു നോക്കുവാൻ കീശയിൽ കയ്യിട്ടപ്പോൾ കീശ കല്ലിൽ തച്ച് കഴുകുന്നതിനിടയിൽ കീറിപ്പറഞ്ഞത് അറിഞ്ഞു. ടീച്ചര്‍ അവനെ നോക്കി. അവനൊരു കൈ കൊണ്ട് നോട്ടെഴുതി. മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് സ്വയം സ്പര്‍ശിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവനെക്കൊണ്ടത് തടുക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. കൂടെയിരുന്നവന്‍ നീയെന്തിനാ വിറക്കുന്നതെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോല്‍ കഴല കേറിയത് ഉഴിയുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞു. കാലുകളും കൈകളും നോട്ടു പുസ്തകവും വേഗത്തില്‍ ചലിച്ചു. ഒരു നിമിഷത്തിൽ നോട്ടിൽ കിടന്ന് അവന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ വിറച്ചു. പിന്നെ തിരമാലകള്‍ പോലെ കുതിച്ചു കിതച്ചു ഒഴുകി. പിന്നെ ഒരു വരയായി. അരി മില്ലിലെ യന്ത്രം ഓഫ് ചെയ്തതു പോലെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കുറഞ്ഞു വന്ന് സാധാരണമായി. സോളമന്‍ നനഞ്ഞിരുന്നു. ""എന്താടാ പറ്റിയേ നിനക്ക് സുഖമില്ലേ, നനഞ്ഞല്ലോ ആകെ,'' അടുത്തിരുന്നവന്‍ ചോദിച്ചു. തൈരു പാത്രം കീശയില്‍ വച്ചിരുന്നത് ചെരിഞ്ഞു പോയി എന്ന് പറഞ്ഞ് അവന്‍ എഴുതാന്‍ വിട്ടുപോയ വാക്കുകളും അവയുടെ അര്‍ത്ഥവും അന്വേഷിച്ചു.

സോളമനറിയാതിരുന്ന ഒരു ദൃക്‌സാക്ഷി കൂടി അവന്റെ സ്വകാര്യജീവിതത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. പശുക്കളെ മാറ്റിക്കെട്ടുവാന്‍ അമ്മച്ചി പറഞ്ഞ ദിവസം അവന്‍ പറമ്പിലേക്ക് നടന്നു. പാടങ്ങള്‍ക്കെല്ലാമപ്പുറത്തുള്ള മാഷിന്റെ പറമ്പില്‍ ആയിരുന്നു പശുക്കളെ കെട്ടിയിരുന്നത്. മനുഷ്യരാരും കടന്നു വരാത്തൊരു പറമ്പായിരുന്നു അത്. തെങ്ങും വാഴകളുമായിരുന്നു പ്രധാനമായും ഉണ്ടായിരുന്നത്. മണ്ണിട്ട് കെട്ടിപ്പ