Thursday, 21 October 2021

നോവല്‍


Text Formatted
shleelam-title
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം : ജാസില ലുലു
Text Formatted

അധ്യായം ഏഴ് : ഒച്ച്

രിച്ചുപോയവര്‍ ഒരു വിത്തിനോളം ചുരുങ്ങി ജീവിക്കാന്‍ പഠിച്ചവരാണ്. ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ വെളളവും വെയിലും അവര്‍ വലിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും. 
എന്നിരുന്നാലും ഒരു മുളയായ് പുറത്തു വരാനോ, അന്തം വിട്ട് ഉറങ്ങാനോ അവര്‍ ഒരുക്കമല്ല. ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ കാലടികളില്‍ ചിലപ്പോള്‍ അവര്‍ പറ്റിപ്പിടിക്കും. പുറത്താരുമറിയാത്ത ദുരന്തങ്ങളില്‍ അവര്‍ കൂട്ടുകിടക്കും. 
വിചിത്രവീര്യന്‍ സ്വന്തം കാലടികളിലേക്ക് ചികഞ്ഞു. വിത്തായ് മറിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടോ? 

അയാള്‍ക്കൊന്നും കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. താന്‍ കണ്ടു തീര്‍ന്ന ഒരു സിനിമയാണെന്ന് വിചിത്രവീര്യനു തോന്നി. ഇനി അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ ഒരു കാര്യത്തിനും കൊളളില്ല. അവരുടെ ജീവിതം തീര്‍ത്തും അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു. കാണിച്ചതില്‍ കൂടുതലൊന്നും ഒരു കാലത്തും ചെയ്യാനുളള ത്രാണി അവര്‍ക്കില്ല. എങ്ങനെയൊക്കെ വായിച്ചെടുത്താലും അവര്‍ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞതില്‍ കൂടുതലായോ കുറഞ്ഞോ ഒന്നും സംഭവിക്കാനില്ല. 
മൊബൈല്‍ കണ്ണു ചിമ്മി
പരിചയമില്ലാത്ത നമ്പറാണ്.
ജൂലിയുടെ മുഖം. അവളെ കണ്ടോ?  മനസ്സില്‍ മിന്നി. അവള്‍ ഒരു മറുപടി അര്‍ഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് വിചിത്രവീര്യന് തോന്നി.
ഇല്ല.
ഒറ്റവാക്കില്‍ അവളുടെ വിരലുകളെ നിര്‍ത്തി വെക്കാന്‍ തോന്നി. വീണ്ടും ഒരു ചോദ്യവുമായി ജൂലി വരുമെന്ന് വിചിത്രവീര്യനു തോന്നി. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും മൊബൈല്‍ ഇനി, വിളിക്കല്ലേ എന്ന് പറഞ്ഞ് വെളിച്ചം കെടുത്തി.

jasila lulu

സുമയ്യയെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തപ്പോള്‍ തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പുറംതോല്‍ ഉരുകി പോയിരിക്കുന്നു എന്ന് വിചിത്രവീര്യന് തോന്നി. അവള്‍ ബാക്കിയാക്കിയ നോട്ടങ്ങളെ പിന്‍വലിക്കാന്‍ ഇനി ആര്‍ക്കും കഴിയില്ലെന്ന് അയാള്‍ ഉറപ്പിച്ചു. എല്ലാം കുഴഞ്ഞു മറിയുകയാണ്.
ഒരിടത്തും