Monday, 18 October 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

വെറും മനുഷ്യര്‍- 26

തീ പിടിച്ച ബദാം ഇലകള്‍ എന്റെ മേലേക്ക് അടര്‍ന്നുവീണു

എന്റെ ആദ്യത്തെ ആത്മഹത്യാശ്രമത്തില്‍ അറുപത് ഉറക്കഗുളികകള്‍ കഴിച്ച് ആശുപത്രി വരാന്തയില്‍ കിടന്നു ഞാന്‍ പിച്ചും പേയും പറയുമ്പോള്‍ മുറിയില്‍ കയറി ഡയറി തുറന്ന് അതിലെവിടെയും പ്രണയനൈരാശ്യം കാണാനാവാതെ എന്റെ ഭ്രാന്തുകള്‍ കുറിച്ചിട്ട കവിതകള്‍ കീറിക്കളഞ്ഞത് അവളാണ്-
മുഹമ്മദ്​ അബ്ബാസിന്റെ​​​​​​​ ആത്മകഥയുടെ രണ്ടാം ഭാഗം തുടങ്ങുന്നു

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

ര്‍ക്കുമ്പോള്‍ അത്ഭുതം തോന്നുന്നു...
കാലങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പ് ഈ പാതയിലാണ് ഒരു ലോറി വന്നുനിന്നത്. 
അതില്‍ ഒരു കുടുംബം മുഴുവനും ഉണ്ടായിരുന്നു; സ്വന്തം വേരുകളിലേക്ക് മടങ്ങിയ മാതാപിതാക്കളും സ്വന്തം വേരുകള്‍ നഷ്ടമായ അവരുടെ മക്കളും.
പുലരി ആയിരുന്നു അത്.
യാത്രയിലുടനീളം ഉറക്കം നഷ്ടമായ ഞാനെന്ന കുട്ടി ഒന്ന് മയങ്ങിയതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. 

ഒച്ചയും ബഹളവും കേട്ട് ഉണരുമ്പോള്‍ ചുറ്റും വിജനമായ പറമ്പുകള്‍... സൂര്യനെ നോക്കിനിന്ന പറങ്കിമാവുകള്‍... അതില്‍ പഴുത്തുനിന്ന പറങ്കിമാങ്ങകള്‍. 
ലോറിക്കുചുറ്റും കുട്ടികള്‍ ഓടിക്കൂടിയിരുന്നു. ആ പാതയിലൂടെ അന്നാണ് ഒരു ലോറി കടന്നുവരുന്നത് അവര്‍ കാണുന്നത്. മുന്നോട്ടുനീങ്ങാന്‍ ഇടമില്ലാതെ അന്തിച്ചുനിന്ന ലോറിക്കുചുറ്റും കുട്ടികള്‍ കൗതുകത്തോടെ നിന്നു. വീട്ടുപകരണങ്ങളും വിറകും ഇറക്കുമ്പോള്‍ അവരിലാരോ ഉറക്കെ വിളിച്ചു കൂവി.
"സര്‍ക്കസുകാര് വന്നുക്കുണോയ്...'

കുട്ടികള്‍ മാത്രമല്ല മുതിര്‍ന്നവരും കരുതിയത് സര്‍ക്കസുകാര്‍ വന്നതാണ് എന്നാണ്. അവര്‍ക്ക് പരിചയമില്ലാത്ത ആട്ടുകല്ലും തമിഴിന്റെ തനിമയുള്ള വീട്ടുപകരണങ്ങളും നോക്കി, കാണാന്‍ പോകുന്ന സര്‍ക്കസിനെ ഓര്‍ത്ത് അവര്‍ ആനന്ദിച്ചു. ഒരു കോമാളിയുടെ വേഷവുമായി ഈ പാതകളിലൂടെ എനിക്ക് നടക്കേണ്ടതുണ്ട് എന്ന് അന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. 

എല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന് വീട്ടുപകരണങ്ങള്‍ ഇറക്കിവെച്ചു. എങ്ങോട്ടാണ് പോകേണ്ടതെന്ന് ഉപ്പായ്ക്ക് കൃത്യമായി അറിയില്ലായിരുന്നു. ഏട്ടന്‍ വന്നുനില്‍ക്കാം എന്നു പറഞ്ഞതാണ്. പക്ഷേ ഏട്ടനെ അവിടെയെങ്ങും കാണാനില്ല. ഞങ്ങള്‍ക്കായി ഒരു പുത്തന്‍വീട് ഒരുങ്ങിയിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് ഞാന്‍ കരുതിയത്. പക്ഷേ ഏട്ടന്‍ ഏര്‍പ്പാടാക്കിയ വാടക വീട്ടിലേക്കാണ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് പോകേ