Tuesday, 19 October 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

ഞാന്‍ മാത്രമല്ലാത്ത ഞാന്‍

ഓര്‍മയിലെ 'ഓടക്കുഴല്‍'

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

എട്ട്

മാടായി ഹൈസ്‌കൂളിലും പുറത്തും 1965- 70 കാലത്ത് സാഹിത്യപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് ഏറെ അനുകൂലമായ അന്തരീക്ഷമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്‌കൂളില്‍ സാഹിത്യസമാജം വളരെ സജീവം. പുറത്ത് "ദേശമിത്രം സാഹിത്യവേദി'യുടെ സാഹിത്യചര്‍ച്ചകളും കവിസമ്മേളനങ്ങളും അതിലും സജീവം. എരിപുരം പബ്ലിക് ലൈബ്രറിയിലാണെങ്കില്‍ വായനാനുഭവങ്ങളുടെ അനൗപചാരികമായ പങ്കുവെപ്പിന്റെ ആവേശം. ആ ആവേശവുമായി  മാടായിപാറപ്പുറത്തേക്ക് കയറുന്നവരില്‍ ചിലര്‍ സാഹിത്യത്തേക്കാള്‍ മൂല്യവത്തായി ഈ ലോകത്തില്‍ യാതൊന്നുമില്ലെന്ന് പരസ്പരം ബോധ്യപ്പെടുത്താന്‍ മണിക്കൂറുകള്‍ തന്നെ ചെലവഴിച്ചിരുന്നു.

സ്‌കൂളില്‍ സാഹിത്യം പറയാന്‍ താല്‍പര്യപ്പെടുന്ന സഹപാഠികള്‍ മൂന്നുനാല് പേരേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. എങ്കിലും സാഹിത്യത്തില്‍ താല്‍പര്യമുണ്ടാവുക, ഒരു പുസ്‌കത്തെപ്പറ്റി സ്വന്തമായി അഭിപ്രായം രൂപീകരിക്കാന്‍ കഴിയുക, എന്തെങ്കിലും എഴുതാന്‍ കഴിയുക ഇതൊന്നും നിസ്സാര സംഗതികളല്ലെന്ന് പല സുഹൃത്തുക്കളും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. ക്ലാസിലെ സാഹിത്യസമാജവും മലയാളം അധ്യാപകരില്‍ ചിലരുടെ ക്ലാസുകളും സ്‌കൂള്‍ സാഹിത്യസമാജം ഉദ്ഘാടനത്തിന് എത്തിയിരുന്നവരുടെ പ്രസംഗങ്ങളുമെല്ലാം അതിന് സഹായിച്ചിരുന്നു. മലയാളം അധ്യാപകരില്‍ എന്റെ എഴുത്തിലും വായനയിലും ഏറ്റവുമധികം താല്‍പര്യം കാണിച്ചത് എം.എച്ച്. കേശവന്‍ നമ്പൂതിരി എന്ന അധ്യാപകനാണ്. എന്റെ കവിതകള്‍ ദേശമിത്രത്തിലോ ദേശാഭിമാനി വാരാന്തപ്പതിപ്പിലോ അച്ചടിച്ചു വന്നാല്‍ മാഷ് അത് അപ്പോള്‍ തന്നെ വായിച്ച് അഭിപ്രായം അറിയിക്കും. വ്യാകരണം, വൃത്തം, അലങ്കാരം എന്നിവയെല്ലാം യാതൊരു മുഷിപ്പും തോന്നാത്ത വിധത്തില്‍ അദ്ദേഹം ഭംഗിയായി പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. സ്‌കൂള്‍ ക്ലാസിലായിരുന്നപ്പോള്‍ തന്നെ എനിക്ക് സംസ്‌കൃത വൃത്തങ്ങളിലും ഭാഷാവൃത്തങ്ങളിലും കവിതയെഴുതാന്‍ കഴിഞ്ഞത് മാഷുടെ അധ്യാപനത്തിന്റെ മികവ് കൊണ്ടാണ്. മലയാളം വ്യാകരണം അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചതില്‍ കൂടുതലായി വളരെ കുറച്ചേ ഞാന്‍ കോളേജ് ക്ലാസുകളില്‍ നിന്ന് പഠിച്ചിട്ടുള്ളൂ. ഹൈസ്‌കൂള്‍ ക്ലാസിലെ ഒരു ഭാഷാധ്യാപകന്റെ സ്ഥാനം എത്ര ഉയര്‍ന്നതാണെന്ന് എന്നെ സംശയാതീതമായി ബോധ്യപ്പെടുത്തിയത് ഈ അധ്യാപകനാണ്.

സ്‌കൂളില്‍ പ്രസംഗമത്സരത്തിലും പ്രബന്ധമത്സരത്തിലും മിക്കപ്പോഴും ഞാന്‍ ഒന്നാമനായിരുന