Monday, 29 November 2021

മലപ്പുറം പെണ്ണിന്റെ ആത്മകഥ


Text Formatted

വല്ലിമ്മയെക്കുറിച്ച്​ ഞാൻ എഴുതാത്ത ഒരു കഥ

മലപ്പുറത്തെ മുസ്​ലിം സ്​ത്രീജീവിതത്തിന്റെ എഴുതപ്പെടാത്ത ഒരാത്മകഥയാണിത്​. ജീവിതത്തി​ന്റെ സകല മേഖലകളിലും ആധികാരികമായ ഇടപെടലുകൾ നടത്തിയ ഉമ്മമാരുടെ ഒരു ഭൂതകാലത്തിൽനിന്ന്​ ബൗദ്ധികമായും രാഷ്​ട്രീയമായും അതിനെ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുന്ന പുതുതലമുറ വരെയുള്ളവരിലേക്ക്​ സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളിലൂടെ നടത്തുന്ന ഒരു സഞ്ചാരം- ഷംഷാദ്​ ഹുസൈന്റെ പരമ്പര തുടങ്ങുന്നു

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം : ജാസില ലുലു
Text Formatted

ചെറുപ്പത്തില്‍ ഞാനൊരു കഥയെഴുതാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. 

അത് ഏകദേശം ഇങ്ങനെയാണ്:  ഞങ്ങളുടെ  വീട്ടിലെ ഏറ്റവും മുതിര്‍ന്ന അംഗം അന്ന് ഞങ്ങളുടെ വല്ലിമ്മ ആയിരുന്നു. ‘സാക്ഷരത' ആശയങ്ങളും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും സജീവമായ അക്കാലത്ത് അതില്‍ പങ്കാളിയാവാന്‍ തീരുമാനിച്ച ഞാന്‍ വല്ലിമ്മാനെ അക്ഷരം പഠിപ്പിക്കാന്‍ തീരുമാനിക്കുന്നു. ഒടുവില്‍ അവധിക്ക് കോഴിക്കോട്ടുനിന്ന് വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴേക്കും വല്ലിമ്മ മരിച്ചുപോയിരുന്നു. അതിന്റെ സെൻറിമെന്‍സും എല്ലാം ചേര്‍ത്താണ് കഥ മെനഞ്ഞത്. 

അക്ഷരം പഠിക്കാത്തവരെന്നും അടുക്കളക്കുള്ളില്‍ കഴിഞ്ഞവരെന്നും മുസ്​ലിം സ്ത്രീകളെ നമ്മള്‍ മാറ്റി നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ വലിയൊരു സാംസ്കാരിക സമ്പത്തിനെ തന്നെയാണ് നാം കയ്യൊഴിച്ചത്

ഒരിക്കലും എഴുതാതെപോയ  ഒരു കഥയാണത്.
അന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന വല്ലിമ്മ മരിച്ചുപോയതായി കഥയില്‍  പറയാമോ എന്നെല്ലാമുള്ള വൈകാരിക/ധാര്‍മിക പ്രശ്‌നങ്ങളാണ് അന്നെന്നെ അലട്ടിയതെങ്കില്‍ ഇന്ന് ആ കഥമെനയലിനെക്കുറിച്ചോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ അന്നെന്നെ കഥയെഴുതാന്‍  പ്രചോദിപ്പിക്കുന്ന തരത്തില്‍ പ്രബലമായി നിന്ന ആശയധാരകള്‍ തന്നെയാണ് പ്രധാനമായി തോന്നുന്നത്. സാക്ഷരതയും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രാഷ്ട്രവ്യവഹാരങ്ങളും വ്യക്തികളെ എങ്ങനെയെല്ലാം സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു എന്നിത് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. അതുപോലെ തന്നെ മുസ്‌ലിം സ്ത്രീ പരിഷ്‌കരണ ആശയങ്ങളും മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ ഒരു മുസ്‌ലിം സ്ത്രീയെ അക്ഷരം പഠിപ്പിച്ച് രാഷ്ട്രപുരോഗതിയുടെ ഭാഗമാവുക എന്നത് അന്നത്തെ കാലത്ത് എന്റെ മുഖ്യ താല്പര്യമായി എന്നതില്‍ അുത്ഭുപ്പെടാനൊന്നുമില്ല. അന്നത്തെ പൊതു പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ രീതിയിലും എഴുത്തിലുമെല്ലാം ഈയൊരാശയം സജീവമായിരുന്നു എന്ന് തൊണ്ണൂറുകളിലെ എഴുത്തുകളും സംഘടനാപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.