Saturday, 27 November 2021

കവി വായന


Text Formatted

വാക്കുകള്‍ സമരായുധങ്ങളായി മാറുമ്പോള്‍

2018 ജനുവരി 1ന് ഭീമ കൊറേഗാവില്‍ നടന്ന അക്രമസംഭവങ്ങള്‍ക്ക് പ്രേരണ നല്‍കിയെന്ന കുറ്റം ആരോപിച്ച് ജയിലിലടക്കപ്പെട്ട വരവര റാവുവിന്റെ പൊള്ളുന്ന കവിതകളെ കുറിച്ച്..

Image Full Width
Image Caption
വരവര റാവു
Text Formatted

"സ്‌നേഹിക്കയില്ല ഞാന്‍ നോവുമാത്മാവിനെ സ്‌നേഹിച്ചിടാത്തൊരു
തത്വശാസ്ത്രത്തേയും' എന്ന കവിവാക്യം ചേര്‍ത്തുപിടിക്കുമ്പോള്‍
നോവുന്നയാത്മാക്കളുടെ മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദമായി മാറിയ കവികളും നമ്മുടെ
പ്രിയപെട്ടവരാകും. ചുറ്റിലും വറുതിയുടെ തീ പുകയുമ്പോള്‍ എഴുത്തുകാരന്
വേണമെങ്കില്‍ കാല്പനിക താഴ്വരകള്‍ സൃഷ്ടിച്ചു അഭിരമിക്കാം. പക്ഷെ
കാല്‍പ്പാദങ്ങള്‍ വെന്തുനീറുമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും സധൈര്യം തീച്ചൂളകളിലേക്കു
നിരന്തരം എടുത്തുചാടിയ കവിയാണ് വരവര റാവു.

ഭീകരതയുടെ മുള്‍മുനകളില്‍ ഭരണകൂടം നിശബ്ദതരാക്കുന്ന അധഃകൃതരുടെ ശബ്ദമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകള്‍. താന്‍ ലോക്കപ്പില്‍ കിടന്നു കൊല്ലപ്പെട്ടതാണെന്നു ഉത്തരം കിട്ടുമ്പോള്‍ സത്യമുറക്കെ കേട്ടതില്‍ ആഹ്‌ളാദിക്കാനാകാതെ ഭയം കൊണ്ട് വാപൊത്തുന്ന മൃതശരീരത്തെ വേതാളശവം എന്ന കവിതയില്‍ നമുക്ക് കാണാം. അധികാരവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ വാള്‍ചുഴിയില്‍ ജഡങ്ങള്‍ പോലും വിറകൊള്ളുകയാണെങ്കില്‍ മനുഷ്യജീവന്റെ അവസ്ഥയെന്താണെന്നു ആലോചിക്കുക പോലും വേണ്ടല്ലോ.

പോലീസിന്റെ നിഷ്ഠൂരമായ അതിക്രമങ്ങള്‍ക്കും ഭരണകൂടത്തിന്റെ ജനവിരുദ്ധ
നയങ്ങള്‍ക്കും ഇടയില്‍ അരക്ഷിതാവസ്തയിലകപ്പെടുന്ന അരികുവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ട
ജനസമൂഹത്തിന്റെ പച്ചയായ ദൃശ്യങ്ങളുടെ നേര്‍ക്കാഴ്ചയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ
കവിതകള്‍. പോലീസ് കസ്റ്റഡിയില്‍ ദാരുണമായി കൊല്ലപ്പെടുന്ന നിസഹായരായ മനുഷ്യരെ അറവുശാല എന്ന കവിതയില്‍ വരച്ചിടുന്നുണ്ട്. അനുദിനം മൃഗത്തിന്റെ മാംസം കീറിമുറിക്കുന്ന കശാപ്പുകാരന്‍, മനുഷ്യ മാംസത്തിനായി ദാഹിക്കുന്ന
പാറാവുകാരുടെ ക്രൂരതയെക്കുറിച്ചു അവജ്ഞയോടെ പറയുന്നതിങ്ങനെയാണ്:

""ഞാനും ജീവനെടുക്കാറുണ്ട് .
പക്ഷെ വെറുപ്പോടെ ജീവനെടുത്തിട്ടില്ല
ഞാന്‍ മാംസം വില്‍ക്കാറുണ്ട് .
പക്ഷെയൊരിക്കല്‍ പോലും ഞാനെന്റെ മാംസം വിറ്റിട്ടില്ല''

കര്‍ഷക സമരങ്ങളിലും അധഃകൃതരുടെ അവകാശപോരാട്ടങ്ങളിലും
മുന്‍നിരപ്പോരാളിയായിരുന്ന വരവരറാവു തന്റെ കവിതകളുടെ സിംഹഭാഗവും എഴുതിയത് തടവറക്കുള്ളില്‍ വച്ചാണ്. തടവറയില്‍ നിന്ന് എഴ