Friday, 26 November 2021

കലയും ദർശനവും


Text Formatted

മാടവനപ്പറമ്പില്‍ നിന്ന് ഹെഗലിന് ഒരു തിരുത്ത്

ആശയവും രൂപവും തമ്മിലുള്ള അന്തരം പരിഹരിക്കാനോ അതുവഴി  ‘കലയുടെ അന്ത്യ'ത്തില്‍നിന്ന്​ തത്വചിന്തയിലേക്കു കടക്കാനോ ഇന്ത്യന്‍ സമൂഹത്തിന് കഴിയില്ല എന്ന യൂറോപ്യന്‍ ആധുനികതയുടെ അടിസ്ഥാനധാരണയെ ഹെഗലിനെ സൂചിപ്പിക്കാതെ കേസരി തിരുത്തുന്നു

Image Full Width
Image Caption
കേസരി ബാലകൃഷ്ണപിള്ള, ഹെഗല്‍ / Illustrations: Keralaculure.org, Leipzig University Library
Text Formatted

ധുനിക കലാ- സാഹിത്യ ധാരണകളുടെ അസ്ഥിവാരം രൂപപ്പെടുത്തിയതില്‍ ജര്‍മന്‍ ആശയവാദചിന്തകനായ ഹെഗലിനുള്ള പങ്ക് നിര്‍ണായകമാണ്. ക്രൈസ്തവമതദര്‍ശനത്തിലെ ത്രിത്വസങ്കല്പത്തെ ചരിത്രവികാസവുമായി ചേര്‍ത്തുവിശദീകരിച്ച ഹെഗലാണ് കലയെ ചരിത്രവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതില്‍ മുഖ്യപങ്ക് വഹിച്ചത്. കേവലാത്മാവി (absolute spirit) ന്റെ വികാസമാണ് ഹെഗലിന് ചരിത്രം. ഈ വികാസപ്രക്രിയയിലെ സ്ഥാനങ്ങളായി കലാരൂപങ്ങളെ അദ്ദേഹം നോക്കിക്കണ്ടു. കല പ്രത്യേകസംസ്‌കാരങ്ങളുടെ ചൈതന്യം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. കലാകാരന്മാരുടെ വ്യക്തിഗതാവിഷ്‌കാരം അവരുള്‍പ്പെട്ടുനില്‍ക്കുന്ന സവിശേഷസംസ്‌കാരത്തിന്റെയും പൊതുമനുഷ്യചൈതന്യത്തിന്റെയും ആവിഷ്‌കാരമായി ഹെഗല്‍ കണ്ടു. കലയ്ക്ക് രേഖീയമായ പുരോഗതി കല്പിക്കുകയായിരുന്നു ഹെഗല്‍. പ്രാമാണികമായ കലാചരിത്രസങ്കല്പത്തിലെ പുരോഗതിബോധത്തിന് ഹെഗേലിയന്‍ കലാദര്‍ശനവുമായി ബന്ധമുണ്ട്. സാഹിത്യചരിത്രങ്ങളുടെ ആന്തരികതത്വമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന കാലത്തിലൂടെയുള്ള രൂപത്തിന്റെ വികാസചരിത്രം ഹെഗലില്‍നിന്നാണ് പുറപ്പെട്ടുവരുന്നത്.

യൂറോ-ആധുനികതയുടെ ഇന്ത്യാബോധം കൊളോണിയല്‍ അധിനിവേശത്തിന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്രാടിത്തറയായിരുന്നു. തത്വചിന്ത വികസിക്കാന്‍ സാധ്യതയില്ലാത്ത, അതിനാല്‍ തന്നെ സ്വയമേവ ആധുനികമാവാന്‍ ശേഷിയില്ലാത്ത സമൂഹത്തെ ജനാധിപത്യവത്കരിക്കലായിരുന്നു വെള്ളക്കാരന്‍ സ്വയമേറ്റെടുത്ത ഭാരം (white men's burden) അഥവാ കൊളോണിയല്‍ അധിനിവേശം.

കേവലാത്മാവിന്റെ വികാസത്തിന്റെ പാരമ്യമാണ് ‘ചരിത്രത്തിന്റെ അന്ത്യം' (end of history), ഇതിലേക്കുള്ള പ്രയാണവഴികളിലെ ഘട്ടങ്ങള്‍ കലാരൂപത്തെ മുന്‍നിര്‍ത്തി തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയും. കലാപരമായ ബോധവും കലാവിഷ്‌കാരവും ഒന്നായ ഘട്ടത്തെ ‘കലയുടെ അന്ത്യ' (end of art)മായി ഹെഗല്‍ സ്ഥാപിച്ചു