Thursday, 08 December 2022

കഥ


Text Formatted
നഖമില്ലായ്മ-അഥവാ-മുലയില്ലായ്മ-Malayalam-Story-by-Sreejesh
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

ഒന്ന്

മാസങ്ങളുടെ ഇടവേളകള്‍ക്കുശേഷമുള്ള ഒരു സ്‌നേഹസംഗമത്തിനുശേഷം തെരേസ്സ ടീച്ചര്‍ മലര്‍ന്നുകിടക്കുന്ന തൊമ്മിച്ചന്റെ മുകളില്‍ നിന്ന്​സ്വാതന്ത്രത്തിനുമുന്‍പ് പണികഴിപ്പിച്ച, അവസാനത്തെ അത്താഴനിമിഷങ്ങള്‍ മുഴുവനായി കൊത്തിവച്ച, വീട്ടികൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ കട്ടിലിലേക്ക് ഒരു സ്ലൈഡറില്‍ നിന്നെന്നപോലെ ഊര്‍ന്നിറങ്ങി. തൊമ്മിച്ചന്റെ തലയിലൊരു കിഴുക്കു കൊടുത്തു.
‘‘വിക്രമാദിത്യനും വേതാളവുമായി ജീവിച്ചു മടുത്തെനിക്ക്. നിങ്ങളെ വര്‍ഷങ്ങളായി താങ്ങുന്നത് പോട്ടെ, റിട്ടയര്‍മെന്റ്കാലത്ത് ആകെക്കൂടെ തലയില്‍ കയറിയ ആശയായിരുന്നു; ഈയൊരു നശിച്ച സാധനം കാരണം ഞാന്‍ പള്ളിപ്പറമ്പിലേക്ക് പോകുന്നതിന് മുന്‍പേ ആഗ്രഹങ്ങളൊക്കെ ചത്തടിയും''.
‘‘ടീച്ചര്‍ ഒന്നു പതുക്കെ പറയൂ...''
‘‘അയ്യാ നാലു കൊച്ചുങ്ങളെ വിരിയിച്ചെടുക്കുന്ന നേരത്ത് ഈ നാണമൊന്നും കണ്ടില്ലല്ലോ? ഇനിയിപ്പോ വല്ലവരും കേട്ടുപോയാല്‍ത്തന്നെ എനിക്കൊരു ചേനയുമില്ല. എന്നോട് ചോദിച്ചാല്‍ എല്ലാം ഞാനങ്ങ് വിളിച്ചുപറയും. മരിക്കുന്നതിനുമുന്‍പ് നെഞ്ചിലെ കനം എറിഞ്ഞുടച്ചേ മൂക്കില്‍ പഞ്ഞിവെക്കാന്‍ സമ്മതിക്കത്തുള്ളൂ.’’

വെള്ളത്തില്‍ മുക്കിയ പഞ്ഞിക്കെട്ടുപോലെ ടീച്ചറുടെ വാക്കുകള്‍ ഭാരിച്ചു.
തൊമ്മിച്ചന്റെ വലത്തേ കൈയിലെ വിരലുകള്‍ തന്റെ മുടിയില്ലായ്മയാല്‍ സമൃദ്ധമായ കിള്ളിത്തലയില്‍ എന്തിനോവേണ്ടി പരതിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആ വിരലുകളെ തെരേസ്സ ടീച്ചര്‍ അവിടുന്ന് പറിച്ചെടുത്ത് തന്റെ ആകെയുള്ള ഇടത്തെ മുലയില്‍ കൊണ്ടുവന്നു പിടിപ്പിച്ചു വാടിയ മുരിങ്ങയിലകള്‍ പോലെ തൂങ്ങിനില്ക്കുന്ന ഒരൊറ്റമുല
‘‘ഇതിലൊന്ന് ഞെക്കിയെ. ശകലം കല്ലിപ്പുണ്ടോന്നൊരു സംശയം. രാധിക ഡോക്ടര്‍ അന്നേ പറഞ്ഞതാ ഒന്നുമാത്രം മുറിച്ചുമാറ്റിയാല്‍ പോരാന്ന്.''
തൊമ്മിച്ചന്റെ തല വലത്തുഭാഗത്