Sunday, 22 May 2022

നോവല്‍ ഭാഗം


Text Formatted

മൂന്നു കല്ലുകള്‍

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: രാ​ജേഷ്​ ചിറപ്പാട്​
Text Formatted

കഥ കബീര്‍ എന്നോടു പറഞ്ഞതാണ്, ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചുണ്ടായിരുന്ന ആ ദിവസങ്ങളില്‍. ഞങ്ങള്‍ അവസാനമായി കണ്ട ദിവസം സംസാരം രാത്രി വൈകിയും നീണ്ടു. ഇതു കബീര്‍ തന്നെ എഴുതിയാല്‍ മതി, ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. സത്യം പറയൂ, ഈ കഥ എഴുതണമെന്ന് ഏട്ടനു തോന്നുന്നില്ലേ, കബീര്‍ ചോദിച്ചു. ശരിയാണ്, ഞാന്‍ ഈ കഥ മാത്രം എഴുതും, ഇതുവരെയുള്ള ഞാന്‍ അതോടെ ഇല്ലാതാകും, ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു. ഏട്ടന്‍ മനസ്സില്‍ പറയുന്നത് എനിക്കു വായിക്കാനാകുന്നു, കബീര്‍ പുഞ്ചിരിച്ചു. നീ എന്നെ വായിക്കുന്നു, ഞാന്‍ നിന്നെ എഴുതുന്നു, ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. അതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ അവസാന കൂടിക്കാഴ്ച. ഞാനും കബീറും കുറച്ചു നാളുകള്‍ മാത്രമാണ് ഒരുമിച്ചുണ്ടായത്, എനിക്കു മനുഷ്യരില്‍ താല്‍പര്യമില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ കബീര്‍ ആ കഥ പറഞ്ഞുതുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മനുഷ്യര്‍ക്കിടയിലേക്കു വന്നതായി എനിക്കു തോന്നി, അവന്‍ ഉണ്ടാക്കിത്തന്ന ഭക്ഷണം കഴിച്ച അന്നു മുതല്‍ ഞങ്ങള്‍ പിരിഞ്ഞ ദിവസം വരെ ഓരോന്നും ഓരോ നിമിഷവും എനിക്കോര്‍മയുണ്ട്. എന്നിട്ടും എനിക്ക് ആധി തോന്നുന്നു, ഞങ്ങള്‍ പങ്കിട്ട ഏതെങ്കിലും നിമിഷം നഷ്ടമായിട്ടുണ്ടോ, ഞാന്‍ എന്റെ ഉള്ളില്‍ സൂക്ഷ്മമായി തിരയുന്നു, എന്തെങ്കിലും വീണുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അതു കണ്ടെടുക്കുമെന്നു ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്യുന്നു. ആ ദിവസങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പു ഞാന്‍ ഒരു വ്യക്തിയായി ഈ ഭൂമിയില്‍ ജീവിച്ചിരുന്നില്ല എന്നും തോന്നുന്നു. അതാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ദിവസങ്ങള്‍. എന്റെ സ്മരണകളില്‍ അതിനു മുന്‍പുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാം മാഞ്ഞുപോകണമെന്നും ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചു. കാരണം ഞാന്‍ കബീറിനെ എഴുതുകയാണ്, മറ്റെന്തെങ്കിലും അതുമായി കലരരുത്. അവനെ എഴുതുമ്പോള്‍ അവന്‍ എനിക്കു കാട്ടിത്തന്ന മനുഷ്യരെയും എഴുതുന്നു. ആ മനുഷ്യരിലൂടെ അവര്‍ക്കു പിന്നിലേക്കു വീണുപോയ ഓരോ നിമിഷവും ഞാന്‍ പെറുക്കിയെടുക്കുന്നു. വരണ്ട പ്രദേശത്തേക്കു നീര്‍ച്ചാലുകള്‍ ഒഴുകിപ്പരക്കുംപോലെ വാക്കുകള്‍ അതിനു നാവു നനച്ചു പോകാവുന്നത്ര പരപ്പിലേക്കും ആഴത്തിലേക്കും പോകുന്നു. കബീര്‍ ഇതു വായിക്കുമ്പോള്‍ അവന് ഇഷ്ടമാകുമോ എന്നു ഞാന്‍ വിചാരിക്കും. അവന് ഉപമകള്‍ ഇഷ്ടമാണ്. ദുഃഖത്തില്‍നിന്നാണ് ഉപമകള്‍ ഉണ്ടാകുന്നതെന്ന് അവന്‍ പറയാറുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ അവസാന സന്ധ്യയില്‍ മേല്‍പാലത്തിലൂടെയും അതിനു താഴെയുള്ള നിരത്തിലൂടെയും പോകുന്ന വണ്ടികള്‍ കണ്ട് റോഡരികിലെ കടയിലെ ബെഞ്ചില്‍ ഇരുന്നു ഞങ്ങള്‍ ചായ കുടിച്ചു. ഈ എഴുതുന്നതെല്ലാം നിന്റെ