Saturday, 22 January 2022

ആത്മകഥ


Text Formatted

വെറും മനുഷ്യർ- 36

നരകം നഷ്​ടമാകുന്നതിന്റെ വേദന

നരകങ്ങള്‍ അങ്ങനെയാണ് ...എത്ര വെറുത്താലും എത്രമാത്രം പീഡിപ്പിച്ചാലും പട്ടിണിക്കിട്ടാലും അവ എന്തൊക്കെയോ ബാക്കിവെക്കുന്നു, സ്‌നേഹമായും സുരക്ഷിതത്വമായും  അലിവായും കരുണയായും... 

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം : ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

നുഷ്യന്‍ എന്നത് അത്ര മനോഹരമായ പദമല്ലെന്നും ആണെന്നും ഒരേ പോലെ തോന്നിയത് മാനുട്ടനും ഞാനുമായുള്ള ബന്ധത്തില്‍ നിന്നാണ്, ഇപ്പോള്‍ പിന്നിട്ട ദൂരങ്ങളിലെ  കാഴ്ച്ചകളില്‍ നിന്നും അനുഭവങ്ങളില്‍ നിന്നും എനിക്ക് ബാലകൃഷ്ണന്‍ എന്ന മാനുട്ടനെ മനസ്സിലാക്കാനാവുന്നുണ്ട്. വീട്ടില്‍ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട് സ്വന്തം ആനന്ദങ്ങള്‍ തെരഞ്ഞുനടന്ന്, മദ്യത്തില്‍നിന്ന് രതിയിലേക്കും ഒരു സ്ത്രീയില്‍ നിന്ന്​മറ്റൊരു സ്ത്രീയിലേക്കുമുള്ള അയാളുടെ യാത്ര, അയാളുടെ മാത്രം തിരഞ്ഞെടുപ്പായിരുന്നു. 

പിതൃസ്വത്തായി കിട്ടിയതൊക്കെ അയാള്‍ രതിക്കും ലഹരിക്കും ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞു. നഷ്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് വേദനിക്കാനോ നേട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആനന്ദിക്കാനോ അയാള്‍ക്ക് സമയമില്ലായിരുന്നു. ലഹരിയില്‍ മുങ്ങി, പെണ്ണില്‍ നിവര്‍ന്നുകുളിച്ചുതീര്‍ത്ത ജീവിതത്തിന്റെ ഒടുക്ക കാലത്ത് കോട്ടക്കല്‍ അങ്ങാടിയിലൂടെ കാണുന്നവരോടൊക്കെ കൈനീട്ടി അയാള്‍ നടന്ന ആ നടപ്പും അയാളുടെ മാത്രം തെരഞ്ഞെടുപ്പായിരുന്നു. 
അത്തരം നടപ്പുകളിലൊന്നില്‍ അയാള്‍ എന്റെ മുമ്പിലും വന്നുനിന്നു, മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളും മദ്യത്തിന്റെ മണവും ചത്ത കണ്ണുകളും മെല്ലിച്ച ശരീരവുമായി മുമ്പില്‍ നില്‍ക്കുന്നത് മാനുട്ടനല്ല, ഒരു കാലം മുഴുവനുമാണ് എന്നെനിക്ക് തോന്നി. മകള്‍ക്ക് മരുന്ന് വാങ്ങാന്‍ ഞാന്‍ നിന്ന ആ മെഡിക്കല്‍ സ്റ്റോറിന്റെ ഉടമ മാനുട്ടനെ ആട്ടി: ‘കള്ള് കുടിച്ചാനല്ലേ നായേ... ഒറ്റ പൈസ ഞാന് തരൂല, പോടാ പന്നീ ഇവ്ട്ന്ന്'

abbas

മാനുട്ടന്‍ എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞോ എന്നറിയില്ല, കൗണ്ടറില്‍നിന്ന് മടക്കിയ കൈ അയാള്‍ എന്റെ നേരെ നീട്ടി, ഞാന്‍ ആ കൈകളിലേക്ക് നോക്കി. മാരിമുത്തുവിനെ തല്ലിച്ചതച്ച കൈ, എന്റെ മുഖത്തടിച്ച കൈ, ഒരു കുട്ടിയോട് ചെയ്യായാവുന്ന എല്ലാ