Saturday, 22 January 2022

ക്ലാസ്റൂം ഓര്‍മകള്‍


Text Formatted

എങ്കിലും എന്റെ ഇംഗ്ലീഷേ...

പ്രൈമറി ക്ലാസിൽനിന്ന്​ ഹൈസ്​കൂളിലെത്തി ഇംഗ്ലീഷ്​ പഠിപ്പിക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട ഒരു അധ്യാപകന്റെ ഉറക്കം നഷ്​ടപ്പെടുത്തിയ ക്ലാസനുഭവം

Image Full Width
Image Caption
Photo : Unsplash
Text Formatted

""സര്‍, എനിക്ക് പത്താം ക്ലാസില്‍ ഇംഗ്ലീഷ് പഠിപ്പിയ്ക്കാന്‍ പറ്റൂല. എനിക്ക് ഇംഗ്ലീഷ് ഒട്ടും അറിയാത്തതാണ് കാരണം. ഡിഗ്രിയൊക്കെ ഇംഗ്ലീഷ് എങ്ങനോ കാണാപ്പാഠം പഠിച്ച് പാസ്സായതാണ്.''
എന്റെ ദയനീയാവസ്ഥ കേട്ട്, യാതൊരു കുലുക്കവുമില്ലാതെ ഹെഡ്മാസ്റ്റര്‍ ഏതോ അവതാരപുരുഷനെപ്പോലെ പുഞ്ചിരിതൂകിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ആ മുഖത്ത് ദേഷ്യത്തിന്റെ ലാഞ്ചന പോലുമില്ല. ഞാനെന്റെ അവസാന അടവും പ്രയോഗിച്ചുനോക്കുകയാണ്:  ‘‘മാഷെ, എനിക്ക് ഇംഗ്ലീഷ് പഠിപ്പിച്ചൊരു പരിചയവുമില്ല. നാലാം ക്ലാസിലെ കുട്ടികളെ പോലും ഞാന്‍ ഇംഗ്ലീഷ് പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. എനിക്കാണെങ്കില്‍ ഗ്രാമറൊന്നും ഒട്ടുമറിഞ്ഞുകൂടാ...''

എന്റെ പരിദേവനം തുടര്‍ന്നെങ്കിലും മാഷിന്റെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി മായുന്നില്ല. പുതിയതായി ജോലിക്കുചേര്‍ന്ന, പുതിയ സ്‌കൂളില്‍ ഒരു പിരിയഡുപോലും പഠിപ്പിയ്ക്കാത്ത ഒരധ്യാപകനോട് സ്വാഭാവികമായും കാണിക്കേണ്ട ദേഷ്യം അദ്ദേഹം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ചത്. ഞാന്‍ ഒരു സ്‌കൂള്‍ അധ്യാപകനാകാന്‍ കാരണക്കാരായ ആളുകളെയും അതിലേക്ക് നയിച്ച സാഹചര്യങ്ങളെയും മനസാ ശപിച്ചു. 

എന്നെ ടി.ടി.സി. കോഴ്‌സിന് (പ്രൈമറി അധ്യാപകനാകാന്‍ വേണ്ടി പഠിയ്ക്കുന്ന ദ്വിവത്സര കോഴ്‌സ്) ചേരാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ച എന്റെ സ്വന്തം സുജാത ചേച്ചിയെ, ടി.ടി.സി. കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവിടംകൊണ്ട് നിര്‍ത്തരുത് എന്നുപറഞ്ഞ് തുടര്‍ന്ന് പഠിയ്ക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ച പനങ്ങാട് ഹൈസ്‌കൂള്‍ അധ്യാപകന്‍ മാധവന്‍ സാറിനെ, പ്രൈമറി അധ്യാപകനായി സുഖമായി ജോലി ചെയ്തിരുന്ന എനിക്ക് ഹൈസ്‌കൂള്‍ പ്രമോഷന് അപേക്ഷ കൊടുക്കാന്‍ തോന്നിയ നിമിഷത്തെ, എന്നെ ഈ എറിയാട് കേരളവര്‍മ ഗവ. ഹൈസ്‌കൂളിലേക്കുതന്നെ പ്രമോഷന്‍ തന്ന് നിയമിച്ച തൃശൂര്‍ ജില്ലാ വിദ്യാഭ്യാസ ഓഫീസറെ...

പിന്നീട് ഞാന്‍ സംസാരിച്ച ഭാഷ ഇംഗ്ലീഷാണോ മലയാളമാണോ അതോ മൂന്നാമതൊരു ഭാഷയാണോ എന്നെനിക്ക് ഓര്‍മയില്ല. പീരിയഡ് അവസാനിക്കുന്നതായുള്ള ബെല്ലടിച്ചു എന്ന് കുട്ടികള്‍ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് എനിക്ക് സ്ഥലകാലബോധം തിരിച്ചുകിട്ടിയത്.

ഇദ്ദേഹത്തിന്റടുത്ത് അടവൊന്ന് മാറ്റിച്ചവിട്ടിയാലോ?
""മാഷെ, എനിക്ക് തന്നിട്ടുള്ള ടൈംടേബിളില്‍ നാലും പത്താം ക്ലാസാണ്. മൂ