Friday, 26 November 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

എഴുകോൺ-4

ചെറിയ മനുഷ്യരും വലിയ ലോകവും

ലൈബ്രറികളില്‍ പോകാനൊന്നും പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് അവസരമുണ്ടായില്ല. കേരളത്തിലെ പ്രധാന സാംസ്‌കാരിക കേന്ദ്രങ്ങളായ വായനശാലകള്‍ ഇന്നും ആണിടങ്ങളായി തുടരുന്നുണ്ട്.

Image Full Width
Image Caption
ഡോ.എ.കെ. ജയശ്രീ പഠിച്ച എഴുകോണിലെ സ്​കൂൾ
Text Formatted

റ്റുള്ളവരെ അഭിമുഖീകരിച്ച് നില്‍ക്കുക എന്നത് ഏറ്റവും പരിഭ്രമമുണ്ടാക്കുന്ന കാര്യമായിരുന്നു അന്നെനിക്ക്. സ്റ്റേജില്‍ കയറാന്‍ ആലോചിച്ചാല്‍ കണ്ണില്‍ ഇരുട്ട് കയറുന്നതു പോലെയും ദേഹം തളരുന്നത് പോലെയും തോന്നും.  തോറ്റു പിന്മാറാനും മനസ്സുണ്ടാവില്ല. കുടുംബത്തിന്റെ സംരക്ഷണയില്‍, പ്രത്യേകിച്ച് പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കുള്ള അധിക സുരക്ഷയില്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നത് കൊണ്ട് സാമൂഹികമായ ഇടപെടലുകള്‍ പരമാവധി കുറഞ്ഞിരുന്നു. വീട്ടിലും എതിര് നില്‍ക്കാനും തല്ലു കൂടാനും അധികമാരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അന്തർമുഖത്വം വളരുന്നതിനും അഹന്ത അധികരിക്കുന്നതിനും അത് കാരണമായി എന്ന് തോന്നുന്നു. സഭാകമ്പം അധികമാകുന്നതിന് കാരണം അഹന്തയാണെന്ന തോന്നലും അപ്പോള്‍ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും അത് ഇല്ലാതാക്കാനോ  നിയന്ത്രിക്കാനോ കഴിഞ്ഞില്ല. സ്റ്റേജില്‍ കയറാനുള്ള സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ എന്തെങ്കിലും എപ്പോഴും ഉണ്ടായി കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യും.  

ഒരിക്കല്‍ ""നിങ്ങള്‍ ആരായി തീരാന്‍  ആഗ്രഹിക്കുന്നു'' എന്ന വിഷയത്തില്‍ ഒരു പ്രസംഗമത്സരത്തില്‍ ചേരാനിടയായി. എനിക്ക് സയന്റിസ്റ്റ്‌  ആകാനായിരുന്നു ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നത്. എന്നാല്‍, പ്രസംഗം മെച്ചമാകാന്‍ നല്ലത് ഡോക്ടര്‍ എന്ന് പറയുന്നതാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. കേട്ടവര്‍ അത് കാര്യമായി എടുക്കുകയും അതൊരു ബാധ്യത ആയി തീരുകയും ചെയ്തു. അടുത്ത സ്‌കൂളിലെ  എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരിയായിരുന്ന ഹേമലത ഞാന്‍ ഡോക്ടറാകുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും ഇടക്കിടെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുകയും  ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. എന്നെ ഡോക്ടറായി സങ്കല്‍പ്പിച്ച് അവള്‍ ആ വേഷത്തില്‍  ചിത്രങ്ങള്‍ വരച്ചു.  
ഇതിനിടക്ക്  ""മൈഗ്രൈന്‍'' (Migraine) എന്ന തലവേദന പിടി പെട്ടപ്പോള്‍ മെഡിക്കല്‍ ലേഖനങ്ങള്‍ വായിക്കുകയും കുറച്ച് താല്‍പ്പര്യം ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. പെട്ടെന്നാണ്  മൈഗ്രൈന്‍ അവതരിക്കുന്നത്. ഉദിച്ചു വരുന്ന സൂര്യനെ പോലെ ഒരു ചിത്രം കണ്ണിനു മുന്നില്‍ തെളിയുകയാണ് ആദ്യമുണ്ടാവുന്നത്. പൊട്ടുപോലെ തുടങ്ങി അത് വലുതാവുകയും ക്രമേണ