Saturday, 15 January 2022

ആത്മകഥ


Text Formatted

വെറും മനുഷ്യർ- 39

പ്രണയമെന്ന നൂൽപ്പാലത്തിലെ 2714 ചുവടുകൾ

പ്രണയമെന്നത് ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനും ഇടയിലെ, ദൈവങ്ങള്‍ക്കും പിശാചുകള്‍ക്കും ഇടയിലെ വഴുക്കുന്ന നൂല്‍പ്പാലമാണെന്ന്​ നീ അറിഞ്ഞേക്കും.

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം : ദേവപ്രകാശ്.
Text Formatted

സുകൂലി എന്നുപറഞ്ഞ് തങ്ങള്‍ എനിക്ക് ദിവസവും അഞ്ചുരൂപ തരാന്‍ തുടങ്ങി. മൂന്നുദിവസം കോട്ടക്കല്‍ നിന്ന് വലിയപറമ്പിലേക്ക് ബസ് കയറിയെങ്കിലും, നാലാംനാള്‍ ഞാന്‍ കയറിയ ബസ് പെരിന്തല്‍മണ്ണ എന്ന ബോര്‍ഡ് വെച്ച ബസായിരുന്നിട്ടും, അത് കോട്ടക്കല്‍ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട് പുത്തൂര്‍ എത്തിയപ്പോള്‍, കുത്തനെയുള്ള കയറ്റം കയറാതെ വളഞ്ഞ് മറ്റൊരു പാതയിലേക്ക് കടന്നു. 
അത് മലപ്പുറം റോഡായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് കോട്ടക്കല്‍ നിന്ന് പെരിന്തല്‍മണ്ണയിലേക്ക് മലപ്പുറം വഴിയും ബസുകള്‍ ഓടിയിരുന്നു. പെരിന്തല്‍മണ്ണ എന്ന വാക്ക് തന്നെ അതിലെ അക്ഷരങ്ങളുടെ എണ്ണംകൊണ്ടും വടിവുകള്‍ കൊണ്ടുമാണ് ഞാന്‍ വായിച്ചെടുക്കുന്നത്. അതിനുതാഴെ എഴുതിവെച്ച വഴികളൊന്നും എനിക്ക് വായിക്കാന്‍ അറിയില്ലായിരുന്നു. 
ബസ്​ പുത്തൂരും കഴിഞ്ഞ് പിന്നെയും കുറച്ചുദൂരം പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എനിക്കിവിടെ ഇറങ്ങണമെന്ന് പറഞ്ഞു ഞാന്‍ ബഹളം വച്ചെങ്കിലും കണ്ടക്ടര്‍ ചൂടായി.
‘പുത്തൂര് നിര്‍ത്തിയപ്പൊ എറങ്ങായിര്ന്നില്ലേടാ? '
‘ഇന്ക്ക് പുത്തൂരല്ല എറങ്ങേണ്ടത്. വല്യറമ്പിലാണ് '

പിന്നെ എന്തിനാടാ ഈ ബസില്‍ കയറിയത് എന്ന അയാളുടെ ആക്രോശത്തിനും, എന്റെ ചെവി പിടിച്ചുള്ള തിരുമ്മലിനും ഇടയില്‍ ബസ് എനിക്കറിയാത്ത ദൂരങ്ങളിലേക്ക് ഓടി. ബോര്‍ഡിലെ വഴി വായിക്കാന്‍ അറിയാതെ പറ്റിയ അബദ്ധമാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല. ഞാന്‍ സംസാരിക്കുന്നത് മലയാളമാണ്. എനിക്ക് ഇറങ്ങേണ്ട സ്റ്റോപ്പ് കൃത്യമായി പറയാനും അറിയാം. ബസിലെ മറ്റ് യാത്രക്കാര്‍ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പുറത്തെ ഇരുട്ടും, അറിയാത്ത ഇടത്തിലേക്കുള്ള ബസ്സിന്റെ പാച്ചിലും എന്നെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി.

എനിക്ക് പറ്റിയ അബദ്ധത്തില്‍ സ്വയം പഴിച്ച്, ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും നിസഹായനായ കുട്ടിയായി ഞാനാ ബസില്‍ നിന്നു. കണ്ടക്ടര്‍ എന്നെ പിടിച്ച് പുറത്തേക്ക് തള്ളുവോളം ബസില്‍ ചിരിയായിരുന്നു. എന്നെ പരിഹസിച്ചാണ് അവര്‍ ചിരിച്ചതെന്ന തികഞ്ഞ ബോധ്യത്തോടെ, വീണിടത്തുനിന്ന്​ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റുനിന്നു.

ടിക്കറ്റ് എടുക്കാതിരി