Friday, 21 January 2022

അറബ് കഥ


Text Formatted
title
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം : ദേവപ്രകാശ്.
Text Formatted

സാമാന്യ നീളവും, പ്രായം വകവയ്ക്കാതെ നീണ്ടുനിവര്‍ന്നുള്ള ആ നില്‍പ്പുമടക്കം അമ്മാമയുടെ സര്‍വരൂപഭാവങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ വീട്ടുമുറ്റത്ത് വളര്‍ന്നുനില്‍ക്കുന്ന പപ്പായ മരത്തെയാണ് ഓര്‍മിപ്പിച്ചിരുന്നത്. അമ്മാമയില്‍ സൌന്ദര്യത്തിന്റെ കണിക പോലും എനിയ്ക്ക് കണ്ടെത്താനായില്ല. ഗോറില്ലയെപ്പോലെ അതിവിരൂപിയായ ഒരു ജീവിയായിട്ടാണ് ഞാനവരെ കണ്ടിരുന്നത്. തടിച്ച ചുണ്ടുകളും ഒരാള്‍ക്ക് അനായാസം ഇരിക്കാന്‍ തക്ക വലുപ്പമുള്ള തലയുമുള്ളൊരു ഭീകരരൂപം. അമ്മാമയുടെ കീഴ്ചുണ്ടില്‍ വികൃതമായൊരു ദ്വാരമുണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ വലുപ്പത്തില്‍ ചെത്തിമിനുക്കിയെടുത്തൊരു മരപ്പൂളുവെച്ചാണ് അത് അടച്ചിരുന്നത്. ആ പൂള് സ്ഥാനംതെറ്റിയാല്‍ തുളയിലൂടെ അവരുടെ ഉമിനീര് പുറത്തേക്കൊഴുകുന്നതുകാണാം. എന്നാല്‍ അവരുടെ ശരീരത്തിലെ ഏറ്റവും വികൃതമായ അവയവം ആ പതിഞ്ഞ മൂക്കായിരുന്നു. അതിനെക്കുറിച്ച് ആരെങ്കിലും അഭിപ്രായം പറയുന്നത് കേള്‍ക്കുന്നമുറയ്ക്ക് രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കാതെ അവര്‍ പറയും: ""അതുകൊണ്ട് ശ്വാസം വലിക്കാന്‍ പറ്റുന്നുണ്ടല്ലോ, അതുമതി.''
അമ്മാമയുടെ കീഴ്കാതുകളിലെ ഏറിയഭാഗവും കൈയേറിയിരിക്കുന്ന വലിയ തുളയിലൂടെ നോക്കിയാല്‍ ചക്രവാളം കാണാം. പതിഞ്ഞ ആ മൂക്കിലും അത്തരമൊരു തുളയുണ്ട്. ഇതൊന്നും പോരാഞ്ഞിട്ട് താഴെ നിരയില്‍ നിന്ന് നാല് പല്ലു പറിഞ്ഞുപോയതുകാരണം മോണയുടെ വലിയൊരു ഭാഗവും പുറത്തുകാണാമായിരുന്നു. അവരുടെ ചുവന്ന കണ്ണുകള്‍ക്കുമുകളില്‍ വീര്‍ത്ത കണ്‍പോളകള്‍ തൂങ്ങിനിന്നു. 

arab

അമ്മാമയെക്കുറിച്ച് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു സംഗതി വേദന സഹിക്കാനുള്ള അവരുടെ അസാമാന്യ കഴിവായിരുന്നു. ഒരുദിവസം പറമ്പില്‍ വെളിക്കിരിക്കാന്‍ പോയി തിരിച്ചുവന്നതുമുതല്‍ അവര്‍ കണങ്കാല്‍ നിര്‍ത്താതെ ചൊറിയുന്നതു ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവിടമാകെ വീര്‍ത്തുവന്നെങ്കിലും അമ്മാമയ്ക്ക് വേദന തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്താണ് പറ്റിയതെന്ന് ആരാഞ്ഞപ്പോള്‍ "പാ