Sunday, 25 September 2022

കഥ


Image Full Width
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ഷാഹിന
Text Formatted

1 ഉറുമ്പുകള്‍

റങ്ങുമ്പോഴാണ് ഞാന്‍ കൂടുതല്‍ സമയം ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. കൂടുതല്‍ ആളുകള്‍, കൂടുതല്‍ സംസാരങ്ങള്‍, കൂടുതല്‍ ജീവിതം. സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് യഥാര്‍ത്ഥ ജീവിതത്തെക്കാള്‍ ദൈര്‍ഘ്യം കൂടുതലാണ്.
ഞാന്‍ ഓടി ടെറസ്സിലേക്ക് കയറി. ഗ്രോബാഗുകളില്‍ നട്ട പയറുകള്‍ അങ്ങിങ്ങായി കെട്ടിവെച്ച കയറുകളിലേക്ക് പടര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. വള്ളികള്‍ പലതവണ വളച്ച്, ദൃഢമായി കയറിപ്പിടിച്ച്, അതിലേക്ക് തലയെത്തിച്ചു നോക്കി അങ്ങനെ.... പയറുനിറയെ പേനുറുമ്പുകള്‍ കയറി പറ്റിയിട്ടുണ്ട്, കറുത്ത കുഞ്ഞന്‍ ഉറുമ്പുകള്‍. അത് ചെടിയുടെ നീര് ഊറ്റിക്കുടിച്ച് അതിനെ മുരടിപ്പിക്കുന്നു. താഴെ ചെമ്പരത്തി ചെടിയില്‍ കൂടുകൂട്ടിയ ചോണനുറുമ്പുകളുടെ രണ്ടു കൂടുകള്‍, കത്രിക വെച്ച് വെട്ടി ബക്കറ്റിലിട്ട് ഞാന്‍ മുകളിലേക്ക് ഓടി. പയര്‍ചെടികള്‍ക്കിടയില്‍ കൂടുകള്‍ ഇട്ടുകൊടുത്തു. പുതിയ സ്ഥലത്ത് വീണ ചോണനുറുമ്പുകള്‍, പരിഭ്രാന്തരായി കൂടുവിട്ടു പുറത്തിറങ്ങി വന്നു. ദേഹത്തുവീണ് ഉറുമ്പുകളെ കടി പേടിച്ച് ഞാന്‍ ഞെരിച്ചുകൊന്നു. കൂടിന് പുറത്തിറങ്ങിയ ചോണനുറുമ്പുകള്‍ പേനുറുമ്പുകളെ കാണും, അവര്‍ തമ്മില്‍ യുദ്ധം ചെയ്യും, ചോണനുറുമ്പുകള്‍ പയറുകള്‍ പിടിച്ചെടുക്കും, അവരവിടെ പുതിയ കോളനി സ്ഥാപിക്കും, തളര്‍ന്ന പയറുകള്‍ തളിര്‍ക്കും, വീണ്ടും പടരുകയും അതില്‍ പുതിയ പയറുകള്‍ പിടിക്കുകയും ചെയ്യും.

സ്വപ്നത്തില്‍ ഞാനൊരു ഫ്രഞ്ച് ക്ലാസിലാണ്. എനിക്ക് ഫ്രഞ്ച് വായിക്കാനോ സംസാരിക്കാനോ അറിയില്ല. ചുറ്റിലുമുള്ള മനുഷ്യര്‍ സംസാരിക്കുന്ന ഭാഷ അറിയാതെ, ആക്രോശങ്ങളുടെ അര്‍ത്ഥമറിയാതെ, ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കാന്‍ വയ്യാതെ, പേടിച്ചിരുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍. ഞാന്‍ ഫ്രഞ്ച് സിനിമകള്‍ കുറച്ചൊക്കെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങള്‍ പങ്കുവെച്ച അഭിപ്രായത്തോടോ, നിങ്ങള്‍ ചോദിച്ച ചോദ്യത്തോടോ അനുകൂല ഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ ഫ്രഞ്ചുകാര്‍ "ഉയി', എന്ന ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു. ഫ്രഞ്ച് സുന്ദരിയുടെ ചുണ്ടുകള്‍ വൃത്താകൃതിയില്‍ വളഞ്ഞു നിന്നു, ചെറുപുഞ്ചിരിയിലേക്ക് കടക്കുമ്പോള്‍ ഈ ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വരുന്നു. അപ്പോഴും ആരോടെങ്കിലും ഒന്ന് മിണ്ടാന്‍ പോലും വയ്യാതെ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്ന ഫ്രഞ്ച് ക്ലാസ്സുകള്‍ എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു.

എഴുന്നേറ്റതും ഞാന്‍ ടെറസ്സിലേക്കോടി. കൊണ്ടുവന്നിട്ട ഉറുമ്പിന്‍കൂടുകള്‍ ശൂ