Friday, 09 December 2022

അടിമമക്ക


Text Formatted

ആദ്യമായി മൈക്കിനുമുന്നിൽ,
​​​​​​​വിറയ്​ക്കാതെ...

ആദിവാസികളുടെ ദുരിതത്തെക്കുറിച്ചും, കഷ്​ടപ്പാടിനെക്കുറിച്ചുമാണ് ഞാന്‍ സംസാരിച്ചത്. രാഷ്ട്രീയത്തെക്കുറിച്ചൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല. ആദ്യമായി മൈക്ക് പിടിക്കുന്നതിന്റെ പേടിയോ, വിറയലോ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല. മനസ്സില്‍ ആദിവാസികളുടെ ദുരിതജീവിതം മാത്രമായിരുന്നു.

Image Full Width
Image Caption
സി.കെ. ജാനു
Text Formatted

അധ്യായം നാല്​

1985-ല്‍ ഞങ്ങളുടെ പ്രദേശത്ത്  ‘കാന്‍ഫെഡിന്റെ സാക്ഷരതാ ക്ലാസ് ആരംഭിച്ചു. പകല്‍ എല്ലാവരും പണിക്കുപോകും. രാത്രി ഏഴു മുതല്‍ 10 വരെയായിരുന്നു ക്ലാസ്. ഏതെങ്കിലും ഒരു വീടിന്റെ മുറ്റത്തായിരുന്നു ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത്​. പഠിക്കാനുള്ളവരെല്ലാം അവിടെയെത്തും. പിന്നെ ക്ലാസെടുക്കാന്‍ ഞങ്ങളെല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന് ഒരു ഷെഡ് വെച്ചു. കോളനിയിലെ ചെറുപ്പക്കാരും പ്രായമുള്ളവരും ക്ലാസിലുണ്ടായിരുന്നു.  

സാക്ഷരതാ ക്ലാസ് ഏറെ തമാശ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. 
‘ക' ക്ക് വള്ളിയിട്ടാല്‍ എങ്ങനെ വായിക്കുമെന്ന് ടീച്ചര്‍ ചോദിക്കുമ്പോള്‍ വയസ്സായ പഠിതാക്കള്‍ പറയും, ‘കായിവള്ളി' എന്ന്.  ‘കല്‍പ്പറ്റ' എന്നെഴുതി എങ്ങനെ വായിക്കുമെന്ന് ടീച്ചര്‍ ചോദിക്കുമ്പോള്‍, ‘കല്‍പ്പററ’ എന്നുപറയും. പകലുമുഴുവന്‍ പണിയെടുത്തതിന്റെ ക്ഷീണമുണ്ടെങ്കിലും അക്ഷരം പഠിക്കാന്‍ കൊതിച്ച ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഈയൊരു പഠനക്ലാസ് വേണ്ടവിധം പ്രയോജനപ്പെട്ടില്ല. പഠിപ്പിക്കുന്നവര്‍ക്ക് വെറുതെ ഒപ്പിട്ട് അലവന്‍സ് വാങ്ങാനുള്ള ഒരുപകരണം മാത്രമായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍. കൃത്യമായി ക്ലാസില്‍ വരികയോ, പഠിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ ഒരു മാസം മുഴുവന്‍ പഠിപ്പിച്ചുവെന്ന് കള്ളറിപ്പോര്‍ട്ട് കൊടുത്ത് മാസശമ്പളം അവര്‍ കൃത്യമായി മേടിച്ചു. അതുകൊണ്ട്  ‘കാന്‍ഫെഡി'ന്റെ സാക്ഷരതാ ക്ലാസ് കുറച്ചു മാസങ്ങളെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഞങ്ങള്‍ക്ക് ക്ലാസെടുത്തിരുന്നത് അടുത്തുള്ള, വാര്യര്‍ സമുദായത്തില്‍പെട്ട ഒരു ചേച്ചിയായിരുന്നു. 

അക്ഷരം പഠിച്ചതിനു ശേഷം ഞാന്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ വായിച്ചത് മംഗളം, മനോരമ മാഗസിനുകളായിരുന്നു. എല്ലാ ആഴ്ചയും വാങ്ങി വായിക്കും.

ഇതേവര്‍ഷം, സോളിഡാരിറ്റി എന്ന സര്‍ക്കാരിതര സംഘടനയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഞങ്ങളുടെ പ്രദേശത്ത് രണ്ടാമത് സാക്ഷരതാ ക്ലാസ് ആരംഭിച്ചു. ഇതിന്റെ സെക്രട്ടറി ജോസ് സെബാസ്​റ്റ്യനായിരുന്നു, പ്രസിഡൻറ്​ കണിയാരത്തുള്ള കെ. നാരായണനും. ഓരോ കോളനിയിലും ഇവരുടെ സാക്ഷരതാ സെന്ററുകളുണ്ട