Sunday, 28 November 2021

കഥ


Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: കെ.പി മുരളീധരന്‍
Text Formatted

കിളിതിന്നിപ്പൂവ്

"ഒന്നാംതെങ്ങുമ്മലൊരുമടലോലമ്മല്‍

ഒന്നല്ലോ കിളി കൂടണച്ചോ....
രണ്ടാംതെങ്ങുമ്മലിരുമടലോലമ്മല്‍
രണ്ടല്ലോ കിളി കൂടണച്ചോ....'

ഇത് അവസാനത്തെ പാട്ടാണ്.
അവസാനത്തെ കാറ്റാണ്
അവസാനത്തെ വെളിച്ചമാണ്.
കിളിതിന്നി മരത്തിന്റെ ചാഞ്ഞ കൊമ്പിലിരുന്ന് മുടവന്‍കിളി വീണ്ടുമാ പഴയ പാട്ടുമൂളി.
പാട്ടറിയാത്തവനെ പാട്ടറിയിച്ച പാട്ട്.
എഴുത്തറിയാത്തവനെ എഴുത്തറിയിച്ച പാട്ട്.
കനവറിയാത്തവനെ കനവറിയിച്ച പാട്ട്.

കൂറ്റന്‍ യന്ത്രങ്ങള്‍ കിളച്ചുമറിച്ച ഭൂവിസ്താരം. നാശത്തിന്റെ ദുരന്തഭൂമി. കിളിതിന്നിമരത്തിന്റെ കൊമ്പിലൊറ്റയ്ക്കിരുന്ന് മുടവന്‍കിളി നരച്ച ശബ്ദത്തില്‍ മൂളിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇരുണ്ട ആകാശത്തിലേക്ക് കയ്യുകളുയര്‍ത്തിയ മരച്ചില്ലയിലെ ഏകാന്തവാസം. എത്രയോ ഋതുക്കള്‍ കണ്‍മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോയി. ദു;ഖവും സംഘര്‍ഷങ്ങളും നിറഞ്ഞ എത്രയോ ജീവിതങ്ങളെ ഈ പാറപ്പരപ്പില്‍ പടര്‍ന്ന ചില്ലയിലിരുന്ന് കണ്ടു. കൊടുങ്കാറ്റുകളില്‍, ഇടിമുഴക്കങ്ങളില്‍ കൊടുംവേനലില്‍ ഈ കിളിതിന്നിമരം പൂക്കള്‍ ചൂടിനിന്നു. കിളിയും മരവും ഋതുസംക്രമങ്ങളുടെ മായാത്ത ജരാനരമുദ്രയായി ശേഷിച്ചു. മൃത്യുവിന്റെ വിപല്‍സന്ദേശങ്ങളുമായി തണുത്ത കാറ്റുവീശി. ചങ്ങാതിക്കിളികളൊക്കെ മരണമുഖത്തു നിന്നും ദൂരേക്ക് പറന്നു. പുതിയ ചില്ല തേടി പുതിയ ആകാശം തേടി കിളിമൂപ്പന്‍ മാത്രം പോയില്ല.

എല്ലെല്ലാ നല്ല ചങ്ങാതികളും തെക്കന്‍ ദിക്കിലേക്ക് മാമാങ്കക്കൂത്ത്1 കാണ്മാന്‍ പൊയ്ക്കഴിഞ്ഞു"മാമാങ്കക്കൂത്ത് കാണ്മാന്‍ ഞാന്‍ വരുന്നില്ല.'
കിള്ളാനദിക്ക് 2 മുകളിലെ നീലാകശപ്പരപ്പിലേക്ക് പറന്നുയരുന്ന ചങ്ങാതിക്കിളികളെ മുടവന്‍കിളി യാത്രയാക്കി. "ഞാനീ മാമലദേശത്ത് കിളിതിന്നിമരത്തിന്റെ ചാഞ്ഞ കൊമ്പിലിരുന്ന് പാടാം. കിളിതിന്നിപ്പൂക്കളുടെ ചായില്ല്യച്ചോപ്പു കുടിച്ചാടാം. കാമനാരുടെ പുതുമ്പൂവിരലിലെ കുളിര്‍ തൊട്ടെടുക്കാം. കുഞ്ഞിമംഗലത്തെ കുഞ്ഞിമാക്കത്തിന്റെ മീനപ്പൂരത്തിനായി കിളിതിന്നിപ്പൂതേടി വരുന്ന ഈയ്യവനാടന്‍ പാടുന്ന പാട്ട് കേക്കാം. ഈ മാമലനാട് വിട്ട് ഈ കിളിതിന്നിമരം വിട്ട് എനക്കെന്ത് ജീവിതം. എന്റെ ആട്ടവും പാട്ടും ചോപ്പുചിറ്റിയ ഈ പൂമരം തന്നെ.'