Thursday, 08 December 2022

മലപ്പുറം പെണ്ണിന്റെ ആത്മകഥ- 20


Text Formatted

കാണാതെ പോകുന്ന
​​​​​​​പണ്ഡാരിപ്പുരകൾ

വിളമ്പിക്കഴിയുന്നതുവരെയും ആളുകള്‍ അവസാനം ഒഴിഞ്ഞുപോകുന്നതുവരെയും ഏറ്റവും ജാഗ്രതയോടെയിരിക്കുന്ന ഇടമാണ് കല്യാണവീട്ടില്‍ നമ്മളധികവും കാണാതെപോകുന്ന പണ്ഡാരിപ്പുര.

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം : ജാസില ലുലു
Text Formatted

ല്യാണവീടുകളില്‍ ഏറ്റവും സജീവമായ ഭാഗം ഏതാണെന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ അത് എല്ലാവരും വരുന്ന/കാണുന്ന വര്‍ണാഭമായ ഇടമല്ല. രണ്ടുദിവസം ഒരിക്കലും അടയ്ക്കാത്ത ഒരു ഇടമുണ്ട്. അതാണ് പണ്ഡാരിപ്പുര. കല്യാണദിവസം നിശ്ചയിക്കുന്നതോടൊപ്പം പണ്ഡാരിയെയും തീരുമാനിച്ചിരിക്കും.

ചെറുപ്പത്തില്‍ അവരോടൊപ്പം പോയിരുന്ന്​ എപ്പോഴും കരയുമായിരുന്ന കുട്ടിയായിരുന്നു ഞാന്‍. ഉള്ളി അരിയുന്നതുകാണാനാണ് പോകുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകള്‍ സ്പീഡില്‍ ഇളകുന്നതുമാത്രമേ ഞങ്ങള്‍ക്ക് കാണാനാകൂ. കത്തി തട്ടുമ്പോഴേക്കും ഉള്ളി ഇതളുകളായി മുറിഞ്ഞുവീഴുന്നതും. ഇതിനടുത്തിരുന്ന് ഇത് കാണുന്ന ഞങ്ങള്‍ക്ക് കണ്ണില്‍നിന്ന് കുടുകുടാ വെള്ളം ചാടും. പക്ഷെ അദ്ദേഹത്തിന് കണ്ണ് നനയുന്നപോലുമില്ല. ഈ അത്ഭുതം കാണാനായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നത്, എപ്പോഴെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് കണ്ണ് നനയുമോ എന്ന് നോക്കാനും. ഒടുവില്‍ ഞങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തോടുതന്നെ ചോദിച്ചു;  ‘ഇങ്ങനെയല്ലാതെതന്നെ കണ്ണുനീര്‍ കുറെയുള്ളതുകൊണ്ട് പടച്ചവന്‍ തന്ന പ്രത്യേക അനുഗ്രഹമാണ്' എന്ന അര്‍ഥത്തിലെന്തോ മറുപടിയാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്. കൂടുതല്‍ കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാകാത്തതുകൊണ്ട് അന്ന് പടച്ചവന്‍ കൊടുത്ത എന്തോ കഴിവിന്റെ ഭാഗമാണ് എന്നുമാത്രം മനസിലായി. ആ അത്ഭുതമാണല്ലോ ഞങ്ങളെ കല്യാണത്തിന്റെ നിറപ്പകിട്ടുള്ള ഭാഗം വിട്ട് ഇവിടെക്കൂടാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.

പണ്ഡാരിപ്പുരയില്‍ പണ്ട് അധികവും സ്ത്രീകളായിരുന്നു സഹായികള്‍. ഉള്ളി അരിയുന്നതൊഴികെയുള്ള ജോലികള്‍ അവരാണ് നിര്‍വഹിച്ചിരുന്നത്. തേങ്ങ ചെരണ്ടുന്നതിനും അരക്കുന്നതിനും എല്ലാം സ്ത്രീകളെയാണ് കാണുക.

രാവിലത്തേക്കുള്ള പൊറാട്ട, പിറ്റേദിവസത്തേക്കുള്ള അരപ്പുകള്‍ എല്ലാം വരുന്ന പണ്ഡാരിപ്പുര വ്യത്യസ്ത ഭക്ഷണസാധനങ്ങളുടെ മണങ്ങള്‍കൊണ്ടും പലതരം ആളുകളെക്കൊണ്ടും നിറഞ്ഞിരിക്കും. അവരുടെ കഥകള്‍ കേള്‍ക്കുക എന്നതും എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു. കല്യാണത്തിന്റെ തലേദിവസം വലിയ ആര്‍ഭാടമൊന്നും ഭക്ഷണത്തിലുണ്ടാവില്ല. അധികവും ഒപ്പനയും പാട്ടും കളികളുമായി നീങ്ങുമ്പോള്‍ വലിയ