Thursday, 08 December 2022

കുഞ്ഞിബുക്ക്​


Text Formatted

എന്റെ തീവണ്ടിക്കുറിപ്പുകള്‍ അഥവാ

‘ബുക്ക് ഓഫ് സെല്‍ഫ് ടോക്'- 3

ജനാലകള്‍

Image Full Width
Image Caption
Photo : Unsplash.com
Text Formatted

ണ്ണുകള്‍  വാതായനങ്ങളാണ്.   
ചങ്കിന്റെ ദീപസ്തംഭം, മാര്‍ഗദര്‍ശി.

ചേരികളിലും വഴിയോരങ്ങളിലും 
മുഷിഞ്ഞ പര്‍ദകള്‍  മറച്ചുവച്ച 
പട്ടിണിയും, പരിവട്ടവും, 
പാതിമറച്ച സീമന്തരേഖകളും,
സിന്ദൂരക്കുറികളും
ഉത്സവമേളങ്ങളും, വിവാഹങ്ങളും, 
അടിയന്തരങ്ങളും വിഴുപ്പുകളും 
വിതുമ്പലുകളും, 
മൊട്ടക്കുന്നുകളും, വറ്റിയ 
പുഴകളില്‍ ഒഴുകുന്ന 
മണല്‍തോണികളും,
 ദല്ലാളന്മാരും കവര്‍ച്ചക്കാരും,  
മതങ്ങള്‍ക്കും മല്പിടുത്തതിനും ഇടയില്‍   
അനാഥരായിപോയ കുഞ്ഞുങ്ങളും, 
മിണ്ടാപ്രാണികളും 
ചുമരെഴുത്തും  സമരങ്ങളും... 

എല്ലാമെനിക്ക് തുറന്നുകാണിച്ച
എന്റെ കണ്ണുകള്‍ എന്റെ സത്യമാണ്; 
എന്റെ കരുത്തും; 
കണ്ണട വച്ച് ഞാന്‍ 
മറച്ച എന്റെ ദൗര്‍ബല്യവും ആണ്. 

പണ്ട് മുംബൈയിലിരുന്നെഴുതി, ‘മുംബൈ കാക്ക'  എന്നൊരു മലയാള പ്രസിദ്ധീകരണത്തില്‍ അച്ചടിച്ചുവന്ന ‘എന്റെ കണ്ണുകള്‍' എന്ന കവിതയിലെ ചില വരികള്‍. എന്റെ കണ്ണുകള്‍ക്കുമുമ്പില്‍ ദൃശ്യമാവുന്ന കാഴ്ചകള്‍ ഓരോരോ ക്ലിക്കുകളിലൂടെ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ലെന്‍സില്‍ പതിക്കുകയാണ് എന്നെനിക്കു തോന്നിയപ്പോള്‍ ഞാനെഴുതിയ കവിത.
ആ കവിത ഒരു സത്യമാണ്, വെറും സങ്കല്പം അല്ല. 

എന്റെ കണ്ണുകള്‍ക്കും കാഴ്ചകള്‍ക്കും മുമ്പില്‍ മനഃപ്പൂര്‍വം ഒരു പര്‍ദ വലിച്ചിട്ട, കേരള റോഡ് ട്രാന്‍സ്​പോർട്ട്​ കോര്‍പറേഷന്‍ ജീവനക്കാരനായ, പേരറിയാത്ത ഡ്രൈവര്‍ക്ക്​ എന്റെ വീര്‍പ്പുമുട്ടല്‍ മനസ്സിലാവില്ല. ഈ അടുത്ത ദിവസമാണ് രാത്രി എട്ടുമണിക്ക് മൂകാംബികയിലോട്ടു പോകുന്ന ട്രാന്‍സ്​പോർട്ട്​ ബസില്‍ കൊട്ടാരക്കരയില്‍ നിന്ന് ഉഡുപ്പിയിലോട്ട്​ ഒരു സീറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്തത്. ആ ബസ്​ എന്നും പുറപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പ് കൊട്ടാരക്കര ഗണപതി അമ്പലത്തില്‍ പോയി തിരിച്ച്​ സ്റ്റാന്‍ഡിലെത്തി മൂകാംബികക്ക് പോകുന്ന പതിവാണുള്ളത്. അന്നും പതിവുപോലെ ഗണപതിയെ കണ്ട്​ തിരിച്ച്​ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍വന്ന ബസില്‍ ഞാന്‍ പുറപ്പെട്ടു. എങ്ങനെയാണ്​ ഈ പതിവുണ്ടായതെന്നറിയില്ല. എന്തായാലും എനിക്ക് വിരോധമൊന്നുമില്ല. ഗണപതിയും മൂകാംബികയുമല്ലേ, എനിക