Tuesday, 22 November 2022

കാമ്പസും ലിംഗനീതിയും


Text Formatted

മഹാരാജാസ് ഞങ്ങളെ
അടുത്തടുത്തിരുത്തി

മഹാരാജാസിൽ ​​​​​​​ഞങ്ങളെല്ലാവരും ഒന്നിച്ചാണ് ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നത്, മിക്‌സഡായിട്ടാണ് ക്ലാസിലിരുന്നത്. എന്റെ ബഞ്ചില്‍ തൊട്ടടുത്ത് ആണ്‍- പെണ്‍ സുഹൃത്തുക്കളുണ്ടായിരുന്നു. യൂണിഫോം ഇല്ലാത്തതിനാല്‍, ഇഷ്ടമുള്ളത് ധരിക്കാനും സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടായിരുന്നു.

Image Full Width
Image Caption
പ്രവീൺ നാഥ്​
Text Formatted

രു ഫീമെയില്‍ ഐഡന്റിറ്റിയില്‍, മാനസികവും ശാരീരികവുമായി വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടനുഭവിക്കുന്ന സമയത്താണ്, അതില്‍നിന്ന് പുറത്തുവരണമെന്ന് എനിക്കുതോന്നിയത്.

ഞാനന്ന്​ പത്താം ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുകയാണ്, പതിനഞ്ച് വയസ്.
ഒട്ടും പിടിച്ചുനില്‍ക്കാന്‍ പറ്റാത്ത സാഹചര്യമായിരുന്നു അത്. അധ്യാപകരോടാണ് സംഘര്‍ഷം തുറന്നുപറഞ്ഞത്. ഒരു പുരുഷനായി ജീവിക്കാനാണ് ആഗ്രഹം, ഈ ഫീമെയില്‍ ശരീരത്തില്‍നിന്നുകൊണ്ട് എന്റെ യഥാര്‍ഥ ഫീലിംഗ്‌സുമായി ഒത്തുപോകാന്‍ കഴിയുന്നില്ല എന്നു പറഞ്ഞു. 2010 സമയമാണ്. സ്വവര്‍ഗരതി ക്രിമിനല്‍ കുറ്റമാക്കുന്ന ഐ.പി.സി 377ാം വകുപ്പ് നിലനില്‍ക്കുന്ന കാലം. ട്രാന്‍സ്‌ജെന്റേഴ്സി​നെക്കുറിച്ച് ആര്‍ക്കും അത്രയധികം വിവരങ്ങളില്ല. ഫീമെയില്‍ ഐഡന്റിറ്റിയില്‍നിന്നുകൊണ്ട് ഒരു ഫീമെയിലിനോട് ആകര്‍ഷണം തോന്നുന്നു എന്നു പറയുമ്പോള്‍ അവര്‍ അതിനെ ലെസ്ബിയന്‍ ഐഡന്റിറ്റിയായിട്ടാണ് കാണുക.

 ‘എന്താണ് ഞാന്‍' എന്ന ആശയക്കുഴപ്പത്തില്‍നിന്ന്  ‘ശരിക്കും എന്താണ് ഞാന്‍' എന്നൊരു തിരിച്ചറിവിലേക്ക് എത്തുകയാണ്. അതുവരെ ഞാന്‍ വിചാരിച്ചിരുന്നത്, എന്റെ തോന്നലുകള്‍ ചികിത്സിക്കേണ്ട വല്ല അസുഖമാണോ എന്നായിരുന്നു. അതിനുപകരം, യഥാര്‍ഥ ഐഡന്റിറ്റിയില്‍ നിന്ന്​ നമുക്ക് ജീവിക്കാൻ എല്ലാ അവകാശങ്ങളുമുണ്ട് എന്ന ബോധ്യത്തിലേക്ക് കൗണ്‍സലിംഗിലൂടെ ഞാനെത്തി.

തുറന്നുപറച്ചിലിനെതുടർന്ന്​, എന്നെ ബംഗളൂരുവിലെ നിംഹാന്‍സ് ഹോസ്പിറ്റലില്‍ കൗണ്‍സലിംഗിന് കൊണ്ടുപോയി. അത് എന്നെ സംബന്ധിച്ച് വളരെ നല്ല അനുഭവമായിരുന്നു. ജന്‍ഡര്‍ ഐഡന്റിറ്റികളെക്കുറിച്ചും സെക്ഷ്വാലിറ്റിയെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ ഞാന്‍ ഏറെ മനസ്സിലാക്കുന്നത് ആ കൗണ്‍സലിംഗില്‍ നിന്നാണ്. LGBTQ+ എന്ന അംബ്രല്ലാ ടേം പോലും അവിടെനിന്നാണ് ആദ്യമായി കേള്‍ക്കുന്നത്. വളരെ ഇന്‍ഫോര്‍മേറ്റീവായിരുന്നു കൗണ്‍സലിംഗ്.  ‘എന്താണ് ഞാന്‍' എന്ന ആശയക്കുഴപ്പത്തില്‍നിന്ന്  ‘ശരിക്കും എന്താണ് ഞാന്‍'