Saturday, 24 September 2022

കഥ


Text Formatted
ചിത്രീകരണം: ദേവപ്രകാശ്
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

‘സാമുവലേ ...'
പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില്‍ അപ്പന്‍ വിളിക്കുമ്പോള്‍ സാമുവലും മെല്ലെ കാതോര്‍ക്കും ശ്വാസം പിടിച്ച് കണ്ണ് ചുളിച്ച്  തോളിടയില്‍ തോക്കിന്‍ പാത്തി കേറ്റി അപ്പന്‍ ഉന്നം പിടിക്കുന്നത് കണ്ടാല്‍ സാമുവലും തോക്ക് ചൂണ്ടുന്നിടത്തേക്ക് നോക്കും.

വേട്ടമൃഗത്തെ മുന്നില്‍ കണ്ടാല്‍, ഉന്നം ഉറപ്പിച്ചാല്‍, പിന്നെ കാഞ്ചി വലിക്കുന്നവരെയുള്ള നിമിഷം നിര്‍ണായകമാണ്. അപ്പന്റെ വായില്‍ നിന്ന്​വന്നിരുന്ന കള്ളിന്റെ മണം അപ്പോള്‍ ഉണ്ടാവില്ല. അപ്പന്‍ കിടക്കുന്നിടത്തെ കരിയില പോലും നിശ്ചലമായിരിക്കും. അപ്പന്റെ ശൈലി കമിഴ്​ന്നുകിടന്ന് കൈമുട്ട് നിലത്തൂന്നിയതില്‍ തോക്ക് താങ്ങിയുള്ള പൊട്ടിക്കലാണ്. 

‘വെടിവെക്കുമ്പോള്‍ തോക്ക് തെല്ല് പോലും വിറക്കരുത്; വിറച്ചാല്‍ ഉന്നം തെറ്റും', അതാണ് അപ്പന്‍, തന്റെ ശൈലിയെ ന്യായീകരിച്ച് പറഞ്ഞത്.  

അന്ന് അവര്‍  കാട് കയറിയത് പുതിയ ചാലു കീറി ഇറങ്ങിയ കാട്ടുപന്നിയെ പിടിക്കാനാണ്.

അപ്പന്‍ കുറേയായി  ഈ പന്നിയെ നോട്ടമിടുന്നു. ഇരുത്തം വന്ന വേട്ടക്കാരുടെ പതിവ് അങ്ങിനെയാണ്, ദിവസങ്ങളോളം ക്ഷമയോടെ നീരീക്ഷിച്ച്   കാട്ടുപന്നിയുടെ സഞ്ചാരം മനസ്സിലാക്കി,നല്ല നിലാവുള്ള രാത്രി ചാലിറങ്ങി പന്നി വരുന്നത് കാത്തിരിക്കും.

പന്നി സ്ഥിരമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന വഴി കാട്ട് ചെടികള്‍ക്കിടയിലൂടെ ചെറുതുരങ്കം പോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാവും, അതാണ് ചാല്. ഈ ചാല് അടയാളമാക്കിയിട്ടാണ് വേട്ടക്കിറങ്ങുക. നിലാവ് പരന്നുവീഴുന്ന ഒരുവശത്ത് മരത്തിന്റേയോ കുറ്റിക്കാടിന്റേയോ മറവില്‍ പതിയിരിക്കും. വലിയ പിടുത്തമില്ലാത്തവര്‍ ചിലപ്പോ ചാലില്‍ തന്നെ കാത്തിരുന്നെന്നുവരും. പക്ഷെ അത് ബുദ്ധിയല്ല, പന്നിയുടെ തേറ്റക്ക് നല്ല മൂര്‍ച്ചയാണ്.

അപ്പന്‍ ഒരു പാട് നിര്‍ബന്ധിച്ചാണ് അന്നത്തെ ആ വേട്ടക്ക് സാമുവലും കൂട്ടിന് ചെന്നത്. അതായിരുന്നു അപ്പന്റെ അവസാന വേട്ട.  പേസ്റ്റും ചാരായവും കലര്‍ന്ന മണമുളള  ശബ്ദത്തില്‍ അപ്പന്‍ അന്ന് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ അവന്‍ ഇപ്പോഴും ഓര്‍ക്കുന്നു.