Tuesday, 06 December 2022

വെറും മനുഷ്യർ- 73


Text Formatted

കള്ളന്‍, 
​​​​​​​കള്ളന്‍...

ഞാന്‍ മണിയുടെ അരയില്‍ നിന്ന് ആ പണമത്രയും തിരിച്ചുവാങ്ങി, ഹൃദയം വിറച്ചുകൊണ്ട് അതില്‍ നിന്ന് 110 രൂപയെടുത്തു. ബാക്കി പണം പഴ്‌സിലേക്ക് തന്നെ വയ്ക്കുമ്പോള്‍, തങ്കരാജും സെന്തിലും ആബിദയും, പിന്നെയും ജീവിതം എനിക്ക് കാട്ടിത്തന്ന അനേകം മുഖങ്ങള്‍ എനിക്ക് ചുറ്റും നിന്ന് ആര്‍ത്തുവിളിച്ചു. അന്നും അതിന്റെ പിറ്റേന്നും, പിന്നെയും മൂന്നു ദിവസം എനിക്ക് പനിച്ചു.

Image Full Width
Image Caption
ഞാന്‍, ദസ്തയോവിസ്‌കിയുടെ കുറ്റവും ശിക്ഷയും വായിക്കുകയായിരുന്നു. റസ്‌കോള്‍ നിക്കോഫ് ആ താളുകളില്‍ നിന്നിറങ്ങി, കാലങ്ങള്‍ പിറകിലോട്ട് നടന്ന് ഒരു അപരാഹ്നത്തിന്റെ കുറ്റബോധത്തില്‍, അതിന്റെ മണങ്ങളില്‍ വിറകൊണ്ട് നിന്നു.
Text Formatted

ണിയുടെ ആദ്യ കഞ്ചാവ് വലിയും കടലിലേക്കുള്ള ഇറങ്ങിപ്പോക്കും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍, ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളുടെയും ജീവിതം മറ്റേതെങ്കിലും ഇരുണ്ട വഴികളിലൂടെ അകന്നകന്നുപോവുമായിരുന്നു. നഗരത്തിലെ ലഹരി വില്പനക്കാരോ, കൂട്ടിക്കൊടുപ്പുകാരോ നൂറുരൂപയ്ക്ക് കൂലിത്തല്ലുനടത്തി പള്ളയ്ക്ക്​ പിച്ചാത്തി കയറി തെരുവില്‍ കിടന്ന് ചത്തുപോകുന്നവരോ ആവുമായിരുന്നു. അവനെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാന്‍ കഴിയാതെ കരക്കുകയറി ഞാന്‍ ഉറക്കെയുറക്കെ നിലവിളിച്ച് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. കടലിനെ തോല്‍പ്പിക്കുന്ന എന്റെ ശബ്ദം കേട്ട്  കുറച്ചുപേര്‍ ഓടി കൂടുമ്പോള്‍ എന്റെ ഒച്ച അടഞ്ഞുപോയിരുന്നു.

ഞാന്‍ കടലിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.
തിരമാലകളില്‍ പൊങ്ങിയും താണും അകന്നകന്നു പോവുന്ന അവനെ അവര്‍ നീന്തിച്ചെന്ന് പിടിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു. കരയ്‌ക്കെത്തിയ അവന്‍ നിര്‍ത്താതെ ഛര്‍ദിച്ചു. മരണത്തിന്റെ കടല്‍പ്പായലില്‍ തൊട്ട അവന്റെ ബോധം കഞ്ചാവിന്റെ ലഹരിയെ ഛര്‍ദിച്ച് കളഞ്ഞു. അവനെ രക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുവന്നവര്‍ ഞങ്ങളെ കുറെ ചീത്ത വിളിച്ച് മടങ്ങിപ്പോയി.

ചോര വാര്‍ന്ന മുഖവും ചോര കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി അവനാ മണലില്‍ കിടന്ന് എന്നെ നിസ്സഹായനായി നോക്കി. അവന് കഞ്ചാവ് ബീഡി കൊടുത്ത മനുഷ്യന്‍ കുറച്ചപ്പുറത്ത് മാറിയിരുന്ന് തലയില്‍ സൂര്യതാപം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് കവിതകള്‍ എഴുതി, അയാള്‍ക്കുമുമ്പിലെ തിരചലനങ്ങളില്‍ പെട്ട് ഒരുപാട് വാക്കുകള്‍ ഒഴുകി നടന്നു.