Wednesday, 20 October 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

ഞാന്‍ മാത്രമല്ലാത്ത ഞാന്‍

സ്​നേഹപ്പരപ്പ്​

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

പതിനെട്ട്​

ആത്മകഥയില്‍ ഇതിനകം പല തവണ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെട്ട ഒരിടം മാടായിപ്പാറയാണ്. പാറയുടെ അര്‍ത്ഥം അല്ലെങ്കില്‍ പാറ തന്ന അനുഭവം എന്റെ വളര്‍ച്ചയ്ക്കും മനോലോകത്തില്‍ വന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ക്കും അനുസരിച്ച് ഓരോ കാലത്തും വ്യത്യസ്തമായായിരുന്നുവെന്ന് ഇന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോള്‍ വ്യക്തമായി ബോധ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. എല്‍.പി.സ്‌കൂള്‍ കാലത്ത് ആദ്യവര്‍ഷങ്ങളില്‍ പാറയുടെ ചെറിയ ഒരു മൂലയുമായി മാത്രമേ ഞാന്‍ അടുത്തു പരിചയപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളൂ. സ്‌കൂളിന് തൊട്ടടുത്തുള്ള ഭാഗമായിരുന്നു അത്. പിന്നെ വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ പഴയങ്ങാടിയില്‍ നിന്ന് ദൈനംദിന വീട്ടാവശ്യത്തിനുള്ള ചില്ലറ സാധനങ്ങളുമായി കോട്ടക്കുന്ന് വഴിയുള്ള മടക്കം പാറയുടെ മറ്റൊരു ഭാഗം കാണാനുള്ള അവസരമുണ്ടാക്കിത്തന്നു. വിജനതയും പ്രാചീന നിര്‍മിതികളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളും കാട്ടുമരങ്ങള്‍ വളര്‍ന്നേറിയ വലിയപൊട്ടക്കിണറുകളു(പണ്ട് അവ മറ്റെന്തോ ആയിരുന്നിരിക്കാം)മെല്ലാം കാരണം ഭീതിയും നിഗൂഢതയും അനുഭവപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു ആ ഭാഗം. ഹൈസ്‌ക്കൂള്‍
കാലത്ത് വെങ്ങര "കസ്തൂര്‍ബാസ്മാരക'ത്തിലേക്കും തിരിച്ചുമുള്ള
ഓട്ടത്തിനിടയിലും വര്‍ഷത്തിലൊരിക്കല്‍ വടുകുന്ദയിലെ പൂരച്ചന്തയിലേക്ക്
പോകുമ്പോഴും അല്‍പം കൂടി മുതിര്‍ന്ന കാലത്ത് സുഹൃത്തുക്കളോടൊത്തുള്ള നീണ്ട നടത്തങ്ങള്‍ക്കിടയിലുമാണ് ഞാന്‍ മാടായിപ്പാറയുടെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളെയെല്ലാം
അടുത്തറിഞ്ഞത്.

കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയിലെ പിളര്‍പ്പിനുശേഷം മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകാരും സി.പി.ഐക്കാരും
തമ്മിലുള്ള ശക്തിപരീക്ഷണം നാട്ടിലാകെ നടന്നുവരുന്ന 1965- 66
കാലമായിരുന്നു അത്. കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാരും ജനസംഘക്കാരും മാര്‍ക്സി​സ്റ്റുകാരെ
മുഖ്യശത്രുക്കളായിക്കണ്ട് ഒതുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഘട്ടം കൂടിയായിരുന്നു
അത്

പാറയെപ്പറ്റിയുള്ള രസകരമായ ഓര്‍മകളിലൊന്ന് ഫുട്ബോളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പാറയുടെ പല ഭാഗങ്ങളിലായി ഫുട്ബോള്‍ കളിക്കുള്ള ചെറിയ ഗ്രൗണ്ടുകളായി മാറുന്ന മൂന്ന് നാല് സ്ഥലങ്ങളുണ്ട്. ഗോള്‍പോസ്റ്റ് എന്ന
സങ്കല്‍പത്തില്‍ കളിസ്ഥലത്തിന്റെ രണ്ടറ്റത്തായി ഒരു ഗ്യാപ് വെച്ച് ഈരണ്ട്
കല്ല് വീതം എടുത്തുവെച്ചാല്‍ വിശേഷിച്ച് അധ്വാനമൊന്നുമില്ലാതെ ഫുട്ബാള്‍