Wednesday, 20 October 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

എഴുകോണ്‍- 8

മാറുന്ന ഭവനങ്ങള്‍

Image Full Width
Image Caption
എ. കെ. ജയശ്രീ
Text Formatted

ഞാനും അനിയത്തിയും അമ്മയും അച്ഛനും അടങ്ങിയ ചെറിയ വീടിന് ആനന്ദഭവനം എന്നാണ് അച്ഛന്‍ പേരിട്ടിരുന്നത്. വീടുകള്‍ മാറിയപ്പോഴും അതേ പേര് തുടര്‍ന്നു. സ്വന്തമായി ഒരു ഭവനം നിര്‍മ്മിക്കാത്തതു കൊണ്ട് ഞാനിതു വരെ വീടിന് പേരിട്ടിട്ടില്ല. ഭവനം, നമ്മള്‍ ഭവിക്കുന്ന അഥവാ പിറക്കുന്ന ഇടമാണ്. അതിന് ഭൗതികമായോ സങ്കല്പികമായോ ഒരു മതിലുണ്ടാകും. ഇല്ലാത്തവരും അതുണ്ടാക്കാന്‍ കൊതിക്കുന്നു. 

പ്രീ ഡിഗ്രി രണ്ടാമത്തെ വര്‍ഷമായപ്പോള്‍, കൂടുതല്‍ പഠിക്കാനുള്ള സൗകര്യത്തിനെന്നു പറഞ്ഞ് എന്നെ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് മാറ്റി. കോളേജിന് ഹോസ്റ്റല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും SNV സദനം എന്ന് ചുരുക്കി അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ശ്രീ നാരായണ വിദ്യാര്‍ഥിനി സദനത്തിലേക്കാണ് ഞാന്‍ മാറിയത്. സദനത്തിന്റെയും അര്‍ത്ഥം ഭവനം പോലെ "ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന' സ്ഥലം എന്ന് തന്നെയാണ്. സദനം നടത്തിയിരുന്നത് സദനമാതാവ് എന്ന് മറ്റുള്ളവര്‍ വിളിച്ചിരുന്ന ശ്രീമതി നാരായണിയായിരുന്നു. സ്ത്രീകളും വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തേക്ക് കടന്നു വന്ന കാലത്ത്, ദൂരെ നിന്ന് പഠിക്കാന്‍ വരുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളുടെ സൗകര്യത്തിനായാണ് അവര്‍ ഇതിനു മുതിര്‍ന്നത്. പോളയത്തോട്ടിലെ അവരുടെ വീടിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള കെട്ടിടത്തില്‍ കുറച്ച് പേര്‍ താമസിച്ചു. കോളേജില്‍ നിന്ന് കുറച്ചകലെയാണത്. അമ്മയുടെ നേരിട്ടുള്ള നോട്ടത്തില്‍ കുട്ടികള്‍ ഉണ്ടാവണമെന്നാഗ്രഹിച്ചവര്‍ അവരെ അവിടെ താമസിപ്പിച്ചു. അത് പഴയ സദനമെന്നും, കോളേജിനടുത്തുള്ള വലിയ കെട്ടിടം പുതിയ സദനമെന്നും അറിയപ്പെട്ടു. പുതിയ സദനത്തിലാണ് ഞാന്‍ താമസിച്ചത്. 

jayasree

അവിടെ ""കുഞ്ഞമ്മ'' എന്ന് ഞങ്ങള്‍ വിളിച്ചിരുന്ന ആളാണ് ഞങ്ങളെ നോക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. എന്റെ അമ്മയുടെ നാട്ടുകാരിയും പരിചയക്കാരിയുമായിരുന്നത് കൊണ്ട് എനിക്ക് അവരോട് അടുപ്പവും അതിനാല്‍ ആശ്വാസവും തോന്നി. നല്ല വണ്ണം ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് വളരെ പതുക്കെയാണ് അവര്‍ നടന്നു നീങ്ങിയിരുന്നത്. പതിനാറിനും ഇരുപത്തിമൂന്നിനുമിടയില്‍ പ്രായമുള്ള നൂറോളം പെണ്ണുങ്ങള്‍ അവിടെ ഉ