Monday, 18 October 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

ഞാന്‍ മാത്രമല്ലാത്ത ഞാന്‍

ലണ്ടനിലെ അമ്മാമന്‍

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം : ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

പത്തൊമ്പത്

ന്റെ മൂന്ന് അമ്മാമന്മാരില്‍ ഏറ്റവും ഇളയ ആളാണ് ദാമു അമ്മാമന്‍.
ഞാനും സഹോദരങ്ങളും "ലണ്ടനിലെ അമ്മാമന്‍' എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി പറഞ്ഞിരുന്നത്.
ദാമു അമ്മാമനു പുറമെ അമ്മയുടെ നേര്‍സഹോദരന്മാരായി രണ്ട് അമ്മാമന്മാര്‍ കൂടിയാണ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത്. കുഞ്ഞിരാമമ്മാമനും നാരാണമ്മാമനും. നാരാണമ്മാമന്‍ പട്ടാളക്കാരനായിരുന്നു.
എല്ലാ വര്‍ഷവും അമ്മാമന്‍ ലീവില്‍ വന്നാല്‍ ഞാന്‍ കാണാന്‍ പോകും.
ഒരു റോള്‍ പേപ്പറും കുറെ കടലാസ് പെന്‍സിലുകളും അമ്മാമന്‍ എനിക്ക് തരും. അവസാനകാലത്ത് നാരാണമ്മാമന്‍  ശാരീരികമായി വലിയ അവശതയിലായിരുന്നു. ഓര്‍മയും നന്നേ കുറഞ്ഞു.
ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ കാണാന്‍ പോയപ്പോള്‍ അമ്മാമന്‍ ചോദിച്ചു: ""നീ ഏട്ന്നാ വെര്ന്ന്?''
""എരിപുരത്തുനിന്ന്''
""എരിപുരത്തുനിന്ന് അല്ലേ, അവിടെ എന്റെ ഏച്ചി കല്യാണിയുണ്ട്. ടീച്ചറാണ്. കല്യാണിയുടെ മകനായി ഒരുത്തനുണ്ട്. പേര് ഞാന്‍ മറന്നു. എഴുതുകയൊക്കെ ചെയ്യുന്ന കൂട്ടത്തിലാണ്. അറിയോ?''

""അത് ഞാന്‍ തന്നെയാണ്'' എന്നു ഞാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അമ്മാമന്റെ മുഖത്ത് സന്തോഷവും വാത്സല്യവും നിറഞ്ഞ ഒരു ചിരി വിടര്‍ന്നു.

ഒരു സാധാരണ പട്ടാളക്കാരന്റെ സാമ്പത്തികശേഷിയുടെ പരിധിക്കുള്ളില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നതിന്റെ പരിമിതികള്‍ നാരാണമ്മാമന്റെ ജീവിതത്തിന് എന്നും ഉണ്ടായിരുന്നു.എങ്കിലും, ലീവില്‍ നാട്ടിലെത്തുമ്പോഴെല്ലാം അമ്മാമന്‍
നല്ല ആത്മവിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു. ജീവിതത്തെ വളരെ ലാഘവത്തോടെ നേരിടുന്ന ഒരാളുടെ പ്രസാദം അമ്മാമന്റെ മുഖത്ത് എപ്പോഴും കാണാമായിരുന്നു. ഞാന്‍ ഏറ്റവുമധികം അടുപ്പം പുലര്‍ത്തിയതും തിരിച്ചിങ്ങോട്ട് എന്നോട് ഏറ്റവുമധികം അടുപ്പം പുലര്‍ത്തിയതും ദാമു അമ്മാമനാണ്. ഹൈസ്‌കൂള്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായിരിക്കുന്ന കാലത്തു തന്നെ എനിക്ക് അദ്ദേഹവുമായി സ്വതന്ത്രമായ ആശയവിനിമയം സാധിച്ചിരുന്നു. മൂപ്പരുടെ പ്രകൃതത്തില്‍ അടുപ്പവും സ്വാതന്ത്ര്യവും തോന്നിക്കുന്ന പല ഘടകങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നോട് മാത്രമല്ല എന്റെ അനിയത്തിമാരോടും അനിയനോടും അമ്മാമന്‍ വളരെ സ്നേഹത്തോടു കൂടിയാണ് പെരുമാറിയത്.

കണ്ണൂര്‍ജില്ലയില്‍ സി.പി.ഐ തീരെ ദുര്‍ബലമ