Monday, 18 October 2021

Gulf Memoir


Text Formatted

കിമോത്തി അല്‍ബാനി 
ഒരു എക്‌സ്- ഗള്‍ഫുകാരന്റെ വര്‍ത്തനമാനങ്ങള്‍- 6​​​​​​​

നാരായണീ, നീ എവിടെയാണ്?

 

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം : ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

പ്രവാസിക്കത്തുകള്‍ ചാടിയ മതിലുകള്‍ കനമേറിയതായിരുന്നു. മലകളും പുഴകളും ആകാശങ്ങളും കടന്ന് വൈകിയെത്തുന്ന ശബ്ദങ്ങള്‍.. തണുപ്പില്‍ നിന്ന് ചൂടിലേക്കും ചൂടില്‍ നിന്ന് തണുപ്പിലേക്കും പ്രയാണം നടത്തുന്ന ശബ്ദങ്ങള്‍

‘‘എന്നെ ഓര്‍ക്കുമോ?'' 
‘‘ഓര്‍ക്കും.''
‘‘എങ്ങനെ? എന്റെ ദൈവമേ, അങ്ങെന്നെ എങ്ങനെ ഓര്‍ക്കും? അങ്ങെന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല...തൊട്ടിട്ടില്ല. എങ്ങനെ ഓര്‍ക്കും?''
 
‘‘നാരായണിയുടെ അടയാളം ഈ ഭൂഗോളത്തിലെങ്ങുമുണ്ട്.'' 
‘‘ഭൂഗോളത്തിലെങ്ങുമോ? അങ്ങ് മുഖസ്തുതി പറയുന്നതെന്തിന്...''
‘‘നാരായണീ, മുഖസ്തുതിയല്ല. പരമസത്യം. മതിലുകള്‍! മതിലുകള്‍! നോക്കൂ ഈ മതിലുകള്‍ ലോകം മുഴുവന്‍ ചുറ്റി പോകുന്നു.''...

പ്രിയപ്പെട്ട ബഷീര്‍, മതിലുകള്‍ ഉള്ളിടത്തോളം കാലം ഞങ്ങളും നാരായണിയെ ഓര്‍ക്കും. മതിലുകളെല്ലാം തകര്‍ന്നുവീഴുന്ന കാലം വരുമോ? വരില്ല. എങ്കില്‍ ലോകാവസാനം വരേയും ഈ അണ്ഡകടാഹത്തില്‍ ജനിച്ചുമരിച്ചുപോകുന്ന കോടാനുകോടി ആളുകളും നാരായണിയെ ഓര്‍ക്കും. 

രണ്ടുപേര്‍ ഫോണില്‍ സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ ബഷീറിനേയും നാരായണിയെയും പോലെ അവര്‍ ഇരുവരും ഒരു മതിലിന്റെ അപ്പുറത്തുനിന്നും ഇപ്പുറത്തുനിന്നുമാണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്. ശബ്ദവീചികള്‍ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ കാലിലേറി മതിലുകള്‍ ചാടിക്കടക്കുന്നു. ഓരോ നിമിഷവും എത്ര കോടി ശബ്ദങ്ങളാണ് അതിന്റെ ശ്രോതാവിലേക്ക് ഇങ്ങനെ തലങ്ങും വിലങ്ങും പാഞ്ഞുനടക്കുന്നത്! 

ഗള്‍ഫില്‍ പോകുന്ന സമയത്ത് (2001) മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ പ്രചാരത്തിലായിത്തുടങ്ങതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ആദ്യം ഉണ്ടായിരുന്ന ഫോണ്‍ ആല്‍ക്കാടെല്ലിന്റേതായിരുന്നു. ഒരു മിനി റേഡിയോയുടെ വലിപ്പമുണ്ടായിരുന്നു അതിന്. അധികം വിളിയും പറച്ചിലുമൊന്നുമില്ല. ലോക്കല്‍ കോളുകള്‍ക്കുതന്നെ വലിയ ചാര്‍ജ്ജ് കൊടുക്കണമെന്നതുകൊണ്ട് അങ്ങനൊരു സാഹസത്തിന് അധികമാരും തുനിയില്ല. ഇന്‍കമിംഗിന് ചാര്‍ജ്ജ് ഈടാക്കിയിരുന്നതുകൊണ്ട് ആരും വിളിക്കല്ലേ എന്ന പ്രാര്‍ഥനയിലുമായിരുന്നു. നാട്ടില്‍ നിന്നുള്ള കോളുകള്‍ മാത്രം പ്രതീക്ഷിച്ച് ബാറ്ററിയും സിമ്മും റീചാര്‍ജ്ജ് ചെയ്ത് റെഡിയ