Monday, 18 October 2021

Life Sketch


Text Formatted

ഒരു കൂണ്‍ ജീവിതത്തിന്റെ കഥ

സ്ത്രീയുടെ കുടുംബജീവിതവും സര്‍ഗജീവിതവും തമ്മിലുള്ള സംഘര്‍ഷത്തെക്കുറിച്ച് തീവ്രമായ ഒരു അനുഭവക്കുറിപ്പ്‌
 

Image Full Width
Image Caption
ഗ്രേസി
Text Formatted

ന്റെ യൗവനകാലത്ത് കുഞ്ഞുങ്ങളോട് എനിക്കത്ര മമതയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു കുഞ്ഞ് വയറ്റിലൂറിയപ്പോഴാകട്ടെ ചര്‍ദ്ദിച്ച് വശംകെട്ട് ഒരു വിരക്തിതന്നെ ഉണ്ടായി. ഛര്‍ദ്ദിലിന്റേയും വിയര്‍പ്പിന്റേയും മണം കൂടിക്കുഴയുമ്പോള്‍ ഗര്‍ഭിണികള്‍ക്ക് പൂച്ചയുടെ ഗന്ധമാണെന്ന് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സ്വയം വെറുത്ത് എനിക്ക് മരിച്ചാല്‍ മതിയെന്ന് ഞാന്‍ പല്ല് ഞെരിച്ചു. അപ്പോള്‍ നീ പുറംലോകം കാണുകയില്ല, ഞാന്‍ കുഞ്ഞിനോട് പറഞ്ഞു. ഗര്‍ഭപാത്രത്തിനകത്ത് കിടക്കുമ്പോള്‍ നീ ജ്ഞാനിയാണ്. മുജ്ജന്മസ്മൃതികളൊക്കെയും നിന്റെയുള്ളില്‍ തെളിഞ്ഞ് കത്തും. പുറംലോകത്തിലെ വെളിച്ചത്തിന്റെ മൂര്‍ച്ച നിന്റെ കണ്ണുകളില്‍ തറച്ച് കയറുമ്പോള്‍ നീ കണ്ണ് ചിമ്മും. ആ ഒരൊറ്റ ചിമ്മലില്‍ എല്ലാ സ്മൃതികളും നിന്നെ കൈവെടിയും. പിന്നെ നീ വെറുമൊരു ജീവി മാത്രമാകും.

എന്നിട്ടും വെളിച്ചത്തിലത്രയും ഇരുട്ടാണെന്ന് കണ്ടെത്താന്‍ മകള്‍ പുറത്തുവന്നു. നിര്‍മ്മമതയോടെ അവളെ നോക്കിയ എന്റെ കണ്ണുകളില്‍ അവള്‍ ഒരു അത്ഭുത ജീവിയായി. ഞാനവളെ ഈ ഭൂമിയിലെ മറ്റെന്തിനെക്കാളും സ്‌നേഹിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അവള്‍ വളരുന്തോറും ഞങ്ങള്‍ ആത്മസഖികളായി പരിണമിച്ചു. പുറമേയ്ക്ക് എന്തൊക്കെ ഭാവിച്ചാലും ജാതിചിന്തയുടെ മുള്‍വേലിക്കുള്ളില്‍ത്തന്നെയായിരുന്നു എന്റെ ജീവിതം. ഭര്‍ത്തൃഗൃഹത്തേക്കാള്‍ സമ്പന്നമായ ഒരു വീട്ടില്‍ നിന്ന് വന്നതുകൊണ്ട് പുതിയ ജീവിതശൈലിയുമായി ഇണങ്ങിച്ചേരാനും ഞാന്‍ നന്നേ വിഷമിച്ചു. നിസ്സഹായതകൊണ്ട് എന്റെയും മകളുടെയും പരസ്പരാശ്രിതത്വം ഏറി.

അയാളോടൊപ്പം കാറില്‍ കയറിപ്പോകുമ്പോള്‍ മകള്‍ ഒരു നെടുവീര്‍പ്പോടെ പറഞ്ഞു. ഓ! അമ്മേ! എത്ര അകലേയ്ക്കാണ് നിങ്ങളെന്നെ പറഞ്ഞയയ്ക്കുന്നത്! കണ്ണീരൊളിപ്പിച്ച് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെയൊക്കെയാണ് ജീവിതം!

ഞങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ പങ്കുവയ്ക്കാനാവാത്തതായി ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. യൗവനംവന്നുദിച്ചപ്പോള്‍ മകള്‍ക്ക് ഒരു കവിതക്കാരനോട് നനുത്തൊരു കൗതുകം തോന്നി. ഞാനവനെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് വിളിച്ചു. ചായ കുടിച്ചും ഉപ്പേരി കൊറിച്ചും അവര്‍ക്ക് സംസാരി