Sunday, 28 November 2021

Reading a Poet


Text Formatted

ബഹുരൂപിയായ കവിതയുടെ
ആത്മാന്വേഷണങ്ങൾ

മലയാള കാവ്യഭാവനയെ നിരന്തരം നവീകരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന സച്ചിദാനന്ദന്റെ ബഹുമുഖമായ സൗന്ദര്യ സഞ്ചാരങ്ങളെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു
 

Image Full Width
Image Caption
കെ. സച്ചിദാനന്ദൻ
Text Formatted

ഭാഷയെയും കവിതയെയും പറ്റി അനാദിയായ സന്ദേഹങ്ങളുള്ള കവിയാണ് സച്ചിദാനന്ദൻ. എന്താണ് തനിക്ക് കവിത എന്ന് പല കാലങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കവിതകളിലൂടെയും അല്ലാതെയും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 1965 ൽ രചിച്ച ഗാനം എന്ന കവിത മുതൽ 2020 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു ചെറിയ വസന്തം എന്ന സമാഹാരത്തിലെ ശില്പം എന്ന കവിതയിലുൾപ്പെടെ കവിതയെ നിർവചിക്കുവാൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. നീണ്ട അൻപത്തഞ്ചു വർഷവും കവിതയുടെ ബഹുതല സഞ്ചാരത്തെക്കുറിച്ച് സച്ചിദാനന്ദൻ സന്ദേഹത്തോടെ എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഓരോ കാലത്തും കവിത ഓരോ മുഖങ്ങളിലാണ് അദ്ദേഹത്തിന് വെളിപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നത്. കവിത അതുവരെയുള്ള എല്ലാ നിർവചനങ്ങളെയും അപ്രസക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് പുതിയ നിർവചനങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകളിൽ.

""ഞാൻ മണ്ണിനടിയിലാണ്
ഓർമ്മ വരുമ്പോൾ ഞാൻ മുളയ്ക്കുന്നു
സ്വപ്നം കാണുമ്പോൾ പൂക്കുന്നു
കായ്ച്ചു കൊഴിഞ്ഞുവീണു
വീണ്ടും മുളയ്ക്കുന്നു
മറ്റൊരു ചെടിയായി ,
മറ്റൊരു ഭാഷയിൽ,
എനിക്കുതന്നെ തിരിച്ചറിയാനാകാതെ.''

എന്ന് കവികൾ എന്ന കവിതയിൽ സച്ചിദാനന്ദൻ എഴുതുന്നു (ഒരു ചെറിയ വസന്തം). കവിതയുടെ നിശ്ശബ്ദവും നിരന്തരവുമായ ആന്തരിക സഞ്ചാരത്തെക്കുറിച്ചാണ് ഈ കവിതയിൽ അദ്ദേഹം എഴുതുന്നത്.

പൂർവ്വ നിശ്ചിതമായ വഴികളിലൂടെയല്ല, കവിത സഞ്ചരിക്കുന്നത്. ""അനാസൂത്രിതമായതിന്റെ സാഹസികാഹ്ലാദമാണ് കവിത നൽകുന്ന ആഹ്ലാദം'' എന്ന് സച്ചിദാനന്ദൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

""പേനയുടെ മൂർച്ച കൊണ്ട്
പണിതു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു,
ഒരിക്കലും പണി തീരാത്ത
വാക്കുകളുടെ ഒരു ശില്‌പം''

എന്ന് തന്റെ രചനയെ അദ്ദേഹം വീണ്ടും നിർവചിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു (ശില്പം). വാക്കുകളുടെ സന്ദിഗ്ധതയിൽ നിന്ന് അനിശ്ചിതമായ; അപൂർണമായ ഒരു നിർമ്മാണ ദൗത്യത്തിലാണ് കവി ഏർപ്പെടുന്നത്. ഈ അനിശ്ചിതത്വമാണ് വാസ്തവത്തിൽ കവിതയെ പ്രസക്തമാക്കുന്നത്.