Tuesday, 19 October 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

ഞാന്‍ മാത്രമല്ലാത്ത ഞാന്‍

​​​​​​​അവസാന ശ്രമങ്ങള്‍

സാധാരണ ഗതിയില്‍ കഠിനമായ മാനസികവിക്ഷോഭം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടു മാത്രമേ അവനെപ്പോലൊരാളുടെ ഏട്ടന് ഇത്രയും എഴുതാനാവൂ

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം : ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

ഇരുപത്തിമൂന്ന്

ഞായറാഴ്ച ഡോ.സുരേഷ് വന്നില്ല.
പിറ്റേന്നാണ് എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തെ കാണാന്‍ പറ്റിയത്.
ഒരു വിഷമസന്ധിയില്‍ അകപ്പെട്ടതു പോലെയാണ് ഡോക്ടര്‍ സംസാരിച്ചത്. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ അനിയന്റെ അസുഖം പെട്ടെന്ന് ഭേദമാവില്ല. കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഞാന്‍ വാസുദേവന്‍ ഡോക്ടറെ കണ്ടിരുന്നു. പ്രദീപന്റെ കാര്യവും സംസാരിച്ചു. ദീര്‍ഘകാലം അവന്‍ മരുന്ന് കഴിക്കണം. നമ്മുടെ സാഹചര്യത്തില്‍ പാരനോയ്ഡ് സ്‌കിസോഫ്രേനിയ പെട്ടെന്നൊന്നും മാറിക്കിട്ടില്ല. പക്ഷേ, അവനെ ഇവിടെ നിര്‍ത്താന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. ഇവിടെ ഇപ്പോഴുള്ള മറ്റുള്ളവരെല്ലാം സൈക്കോട്ടിക്‌സ് ആണ്. അവന്‍ അവരുടെ കൂടെ കഴിയുന്നതും നല്ലതല്ല.'

"തൊടുപുഴയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയാലോ?' ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
"അതുകൊണ്ട് പ്രത്യേകിച്ച് എന്തെങ്കിലും ഗുണമുണ്ടാവുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അതും ഇതുപോലുള്ള ഒരു ഹോസ്പിറ്റല്‍ ആണ്. കസ്റ്റോഡിയല്‍ കെയര്‍ തന്നെയാണ് അവിടത്തെയും രീതി.'
"പിന്നെ ഞാന്‍ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ട'- തെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങള്‍ക്കവനെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവാന്‍ കഴിയുമോ? വീട്ടിലെത്തിയാലും നില പെട്ടെന്നൊന്നും മെച്ചപ്പെടില്ല. ചിലപ്പോള്‍ കൂടുതല്‍ വഷളാകാനും മതി. എന്നാലും ഇപ്പോള്‍ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കോളൂ. തീരെ മോശമായ അവസ്ഥയിലെത്തുകയാണെങ്കില്‍ ഇങ്ങോട്ടു തന്നെ വന്നോളൂ. അതാണ് നല്ലത്. ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയില്‍ ഇവിടെ തുടര്‍ന്നും നിര്‍ത്തിയാല്‍ ഞാനും അവനും മറ്റ് പേഷ്യന്റ്‌സും ഒക്കെയായുള്ള റിലേഷന്‍ഷിപ്പ് തീരെ മോശമാവും.' 

"ഞാനവനെ കൂട്ടിക്കോളാം ഡോക്ടര്‍. പക്ഷേ, ഇവിടെ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയാല്‍ അവന്‍ എന്തു ചെയ്യും എന്നെനിക്കറിയില്ല. എന്റെ കൂടെ വീട്ടിലേക്ക് വരുമെന്ന കാര്യത്തില്‍ത്തന്നെ ഒരുറപ്പുമില്ല. വന്നാലും മരുന്ന് കഴിക്കും എന്ന് തീര്‍ത്ത് പറയാനുമാവില്ല.'ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. 
"അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ കുറച്ചു ദിവസം കൂടി ഇവിടെ നില്‍ക്കട്ടെ. ഒരു സ്‌കിസോഫ്രേിയ രോഗിക്ക് എന്തായാലും ഡോക്ടറോട് വെറുപ്പായിരിക്കും. തല്‍ക്കാലം ഞാനത് സഹിച്ചോളാം' ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞു.