Monday, 18 October 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

എഴുകോണ്‍-13

​​​​​​​ജീവിതം ഒഴുകുന്ന നദി പോലെ, മെഡിക്കല്‍ കോളേജ്

സാമൂഹ്യ ജീവിതം തുടിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ഇടമാണ് മെഡിക്കല്‍ കോളേജ്. 

Image Full Width
Image Caption
എ.കെ ജയശ്രീ മെഡിക്കല്‍ കോളേജ് കാലത്തെ സഹപാഠികള്‍ക്കൊപ്പം 2017ലെ ഗെറ്റ്ടുഗതർ വേളയില്‍ / ഫോട്ടോ: മൈത്രേയന്‍
Text Formatted

മെഡിക്കല്‍ കോളേജ് എന്ന് കേട്ടാല്‍ ഓര്‍മ വരുന്നത്, രോഗം കൂടുതലായ ആള്‍ക്കാരെ ചികിത്സിക്കുന്ന സ്ഥലമെന്നാണ്, ഒരു കോളേജ് എന്നല്ല. അത്, മറ്റു കലാശാലകളില്‍ നിന്ന് വളരെ വ്യത്യസ്തമാണ്. വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെയും അധ്യാപകരുടെയും മാത്രമല്ല, ജനങ്ങളുടെ കൂടി സ്ഥാപനമാണത്.
മരണവും ജനനവും വേദനയും ആശ്വാസവും എല്ലാം ഒരേ സമയം ഉണ്ടായി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്ഥലം. ലോകത്തിന്റെ ഒരു പരിഛേദം തന്നെയാണത്. എല്ലാ ജാതിയിലും മതത്തിലും വര്‍ഗത്തിലും പെട്ടവര്‍ അവിടെ വ്യാപരിക്കുന്നു. ചുറ്റും ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറും തുറന്നിരിക്കുന്ന കടകള്‍. ചെവിത്തോണ്ടി മുതല്‍ ബെഡ് ഷീറ്റുകള്‍ വരെ വില്‍ക്കുന്ന വഴിയോര കച്ചവടക്കാര്‍. ഉള്ളില്‍, ഒരിക്കലും വിശ്രമിക്കാത്ത കാഷ്വാലിറ്റിയും ഓപ്പറേഷന്‍ തിയേറ്ററുകളും പ്രസവമുറികളും. കൂട്ടിരിപ്പുകാര്‍ക്കിടയില്‍ പുതിയ ബന്ധങ്ങള്‍ ഉടലെടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വാര്‍ഡുകള്‍, കര്‍മ്മനിരതരായിരിക്കുന്ന നഴ്സുമാര്‍, അസിസ്റ്റന്റുമാര്‍. ഡോക്ടര്‍മാര്‍ നയിക്കുന്ന ഗ്രാന്റ് റൗണ്ട്‌സ്. അതിനിടെ ഒഴുകി നടക്കുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍. സാമൂഹ്യ ജീവിതം തുടിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ഇടമാണ് മെഡിക്കല്‍ കോളേജ്.

മെഡിക്കല്‍ കോളേജിനെ കുറിച്ചുള്ള എന്റെ ആദ്യത്തെ ഓര്‍മ പേപ്പട്ടി വിഷബാധയെക്കുറിച്ച് അവിടെ നിന്ന് പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയ വെള്ള കവറുള്ള ഒരു ചെറിയ പുസ്തകമാണ്. പ്രൈമറി സ്‌കൂളില്‍ വച്ചു വായിച്ച ആ ലഘുലേഖ എഴുതിയത് തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കല്‍ കോളേജിലെ ആദ്യ പ്രിന്‍സിപ്പല്‍ ആയിരുന്ന ഡോ: സി.ഒ. കരുണാകരനാണ്. അവിടെ ചേരാന്‍ ചെന്ന ദിവസം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫോട്ടോ ഭിത്തിയില്‍ കണ്ടു. മലയാളികള്‍ വേണ്ട രീതിയില്‍ ഓര്‍ക്കാത്ത വ്യക്തിത്വമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റേതെന്ന് ഈയിടെ ഡോ. ബി. ഇക്ബാല്‍ അഭിപ്രായപ്പെടുകയുണ്ടായി. മൈത്രേയന്റെ വലിയമ്മാവന്‍ കൂടിയാണദ്ദേഹം.