Monday, 18 October 2021

ക്ലാസ്റൂം ഓര്‍മകള്‍


Text Formatted

എന്റെ പ്രശ്‌നം ഭക്ഷണമായിരുന്നു, എന്റെ വിദ്യാര്‍ഥിയുടെയും
​​​​​​​പ്രശ്‌നം ഭക്ഷണമാണ്

ഞാന്‍ വിദ്യാര്‍ഥിയായിരുന്നപ്പോള്‍ അഭിമുഖീകരിച്ചിരുന്ന വിഷമങ്ങള്‍ക്കും പിന്നീട് ഞാന്‍ അധ്യാപകനായപ്പോള്‍ എന്റെ വിദ്യാര്‍ഥികളില്‍ കണ്ടിരുന്ന വിഷമങ്ങള്‍ക്കും തമ്മില്‍ മൗലികമായ വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നില്ല. 

Image Full Width
Image Caption
ഡോ. എം. കുഞ്ഞാമന്‍ / ചിത്രങ്ങള്‍: ധനൂജ്
Text Formatted

ഞാന്‍ വിദ്യാര്‍ഥിയായിരുന്ന കാലഘട്ടവും അധ്യാപകനായിരുന്ന കാലഘട്ടവും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തികച്ചും പറയാന്‍ പറ്റില്ല. ഞാന്‍ അധ്യാപകനായി യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയില്‍ വരുമ്പോള്‍ രണ്ടുതരത്തിലുള്ള വിദ്യാര്‍ഥികളുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വിഭാഗം, മധ്യവര്‍ഗ- സമ്പന്ന കുടുംബങ്ങളില്‍നിന്ന് വരുന്ന, വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള, ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത രക്ഷിതാക്കളുടെ മക്കള്‍, പല സമുദായങ്ങളിലും പെട്ടവര്‍. മറ്റൊരു വിഭാഗം ദാരിദ്ര്യമനുഭവിച്ചിരുന്നവര്‍. ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തെയും ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയെയും ഭയമുള്ളവര്‍, ആത്മധൈര്യമില്ലായ്മ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവര്‍. 

യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി വിദ്യാഭ്യാസം ഇംഗ്ലീഷിലാണല്ലോ. ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ പല കുട്ടികള്‍ക്കും നന്നായി അറിയാത്തതുകൊണ്ട് അവര്‍ക്ക് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ അക്കാദമിക കാര്യങ്ങളില്‍ ഇടപെടാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അവരെ പ്രോല്‍സാഹിപ്പിക്കുക എന്നത് ക്ലേശകരം കൂടിയായിരുന്നു. കേരള യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയില്‍ മാത്രമല്ല, ടാറ്റ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ തുല്‍ജാപൂര്‍ കാമ്പസിലും ഞാനിത് അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. 

എവിടെപ്പോയാലും ഞാന്‍ വിദ്യാര്‍ഥികളോട് പറയുന്നത്- പ്രത്യേകിച്ച്, പ്രാന്തവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ട ദരിദ്രകുടുംബങ്ങളില്‍നിന്നുള്ള കുട്ടികളോട്; Study English, study in English, or don't study at all എന്നാണ്

അവരുടെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളാണ്, അവരുടെ ഭാഷയിലാണ് ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നത് എങ്കില്‍ അവര്‍ക്ക് വാക്കുകള്‍ കിട്ടാന്‍ വിഷമമില്ല. അവര്‍ക്ക് ആശയങ്ങള്‍ പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ കഴിവുണ്ട്. ഇംഗ്ലീഷിലേക്കു വരുമ്പോള്‍, ഭാഷാപരിജ്ഞാനം വലിയ ഘടകമാണ്. ഞാന്‍ തുല്‍ജാപ്പൂര്‍ കാമ്പസ് ഹെഡായിരിക്കുമ്പോള്‍, കുറച്ച് വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ എന്നെ വന്നുകണ്ടു. അവര്‍ പറഞ്ഞു; ഞങ്ങള്‍ ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയില്‍ വളരെ മോശമാണ്, കാരണം, ഞങ്ങള്‍ ദളിത് വിദ്യാര്‍ഥികളാണ്. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു; ഇംഗ്ലീ