Wednesday, 20 October 2021

Memoir


Text Formatted

ആഴമേറിയ ഒരു പ്രഭാവം

ഗണിതവുമായുള്ള ഗുസ്​തിയെ ആനന്ദദായകമായ അനുഭവമാക്കി മാറ്റിയ സീമ ടീച്ചറെക്കുറിച്ച്​

Image Full Width
Image Caption
Photo: kite.kerala.gov.in
Text Formatted

ചില ഓര്‍മകള്‍ ഒരിക്കലും മനസില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോകില്ല.
മച്ചിലോ തട്ടിന്‍പുറത്തോ പറ്റിപ്പിടിച്ച് അവയിങ്ങനെ കിടക്കും.
ഇടയ്‌ക്കൊക്കെ എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കും.
അപ്പോള്‍ ഞാനാലോചിക്കാറുണ്ട്, ഇവയൊക്കെ എത്രഗാഢമായ സ്വാധീനമാണ് എന്നില്‍ വരുത്തിയിട്ടുള്ളത് എന്ന്.
വലിപ്പംകൊണ്ട് അത് ഒന്നുമല്ലായിരിക്കും.
എങ്കിലും ഒരു വെടിയുടെ കണക്കെ, വേഗത്തില്‍ അതൊര് പാട് നിര്‍മിച്ചിരിക്കും. ഒരിക്കലും മായാത്ത പുഞ്ചിരിക്കാന്‍ മാത്രമറിയാവുന്ന പാട്. 

ഗണിതാഭ്യാസം, ഭൗതികശാസ്ത്ര വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായതിനാല്‍ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു ഘടകമാണ്. ദിവസത്തിലൊരിക്കലെങ്കിലും ഗണിതവുമായി നേരിട്ട് ഒരു ഗുസ്തിപിടിത്തം നടത്തിയിരിക്കും. അപ്പോഴൊക്കെ എവിടെനിന്നോ ഓടിപ്പിടഞ്ഞുവരുന്ന ഒരു ഓര്‍മയുടെ തന്തു ബാല്യകാലത്തെ കണക്കോര്‍മകള്‍ കാണിച്ചുതരും. ആ ദൃശ്യങ്ങളില്‍ ഒരു കുളിര്‍മയുണ്ട്. മറ്റേത് ബാല്യകാല ദൃശ്യങ്ങളേക്കാളും ആഴത്തില്‍ തൊടുന്ന ഒരു കുളിര്‍മ. അതിന്റെ ഹേതു, സീമ ടീച്ചറാണ്. 
ഞാനേറ്റവും വെറുത്തിരുന്ന വിഷയമായിരുന്നു ഗണിതം.
അത് പഠിക്കുകയെന്നതുതന്നെ എനിക്ക് തലവേദനയായിരുന്നു. അതിന്റെ അമൂര്‍ത്തതയോട് എനിക്ക് തീര്‍ത്താല്‍ തീരാത്ത മടുപ്പായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. കണക്കുപരീക്ഷയെ ഞാന്‍ പേടിച്ചത്രയും മറ്റൊന്നിനേയും ഞാന്‍ പേടിച്ചിട്ടില്ല. (പ്രേത സിനിമയെ പോലും). ഒടുവില്‍ അഞ്ചാം ക്ലാസില്‍ ഗലീലിയോയുടെ ജീവചരിത്രം വായിച്ച് അതേപോലെയൊരു ശാസ്ത്രജ്ഞനാവാം എന്നാഗ്രഹിച്ച എന്നെ കുഴപ്പിച്ചത് അപ്പച്ചന്റെ ഒരൊറ്റ ചോദ്യമായിരുന്നു, "കണക്കിഷ്ടപ്പെടാതെ എങ്ങനെ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനാകും?'.

ആറാം ക്ലാസിലെ കണക്ക് ഒരുത്സവം തന്നെയായിരുന്നു. എങ്ങനെ ടീച്ചര്‍ എന്നെ കയ്യിലെടുത്തെന്നോ, എന്നുമുതലാണ് കണക്കിന്റെ ലാവണ്യം ഞാനാസ്വദിച്ചതെന്നോ എനിക്കോര്‍മയില്ല.

ഇവിടെവെച്ച് പതിയെ ഓര്‍മയുടെ അരുവി നിലയ്ക്കുകയാണ്.
പിന്നീട് അത് വീണ്ടും തുടങ്ങുന്നത് സീമ ടീച്ചറില്‍ നിന്നാണ്.
ആറാം ക്ലാസിലെ സീമ ടീച്ചറുടെ മാത്തമാറ്റിക്‌സ് ക്ലാസില്‍ ആവേശത്തോടെ പ്രോബ്ലങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്ന ഞാനും എന്റെ കൂട്ടുകാരും. ടീച്ചറുടെ പിരീഡിനായുള്ള അക്ഷമ, കാത്തിരിപ്പ്. ടീച്ചറുടെ ക്ലാസ് സാകൂതം ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുന